1Per il Capo de’ musici. De’ figliuoli di Core. Salmo. Udite questo, popoli tutti; porgete orecchio, voi tutti gli abitanti del mondo!
1Fyrir kvenraddir. Til söngstjórans. Kóraítasálmur.
2Plebei e nobili, ricchi e poveri tutti insieme.
2Heyrið þetta, allar þjóðir, hlustið á, allir heimsbúar,
3La mia bocca proferirà cose savie, e la meditazione del mio cuore sarà piena di senno.
3bæði lágir og háir, jafnt ríkir sem fátækir!
4Io presterò l’orecchio alle sentenze, spiegherò a suon di cetra il mio enigma.
4Munnur minn talar speki, og ígrundun hjarta míns er hyggindi.
5Perché temerei ne’ giorni dell’avversità quando mi circonda l’iniquità dei miei insidiatori,
5Ég hneigi eyra mitt að spakmæli, ræð gátu mína við gígjuhljóm.
6i quali confidano ne’ loro grandi averi e si gloriano della grandezza delle loro ricchezze?
6Hví skyldi ég óttast á mæðudögunum, þá er hinir lævísu óvinir mínir umkringja mig með illsku,
7Nessuno però può in alcun modo redimere il fratello, né dare a Dio il prezzo del riscatto d’esso.
7þeir sem reiða sig á auðæfi sín og stæra sig af sínu mikla ríkidæmi.
8Il riscatto dell’anima dell’uomo è troppo caro e farà mai sempre difetto.
8Enginn maður fær keypt bróður sinn lausan né greitt Guði lausnargjald fyrir hann.
9Non può farsi ch’ei continui a vivere in perpetuo e non vegga la fossa.
9Lausnargjaldið fyrir líf þeirra mundi verða of hátt, svo að hann yrði að hætta við það að fullu,
10Perché la vedrà. I savi muoiono; periscono del pari il pazzo e lo stolto e lasciano ad altri i loro beni.
10ætti hann að halda áfram að lifa ævinlega og líta ekki í gröfina.
11L’intimo lor pensiero è che le loro case dureranno in eterno e le loro abitazioni d’età in età; dànno i loro nomi alle loro terre.
11Nei, hann sér, að vitrir menn deyja, að fífl og fáráðlingar farast hver með öðrum og láta öðrum eftir auðæfi sín.
12Ma l’uomo ch’è in onore non dura; egli è simile alle bestie che periscono.
12Grafir verða heimkynni þeirra að eilífu, bústaðir þeirra frá kyni til kyns, jafnvel þótt þeir hafi kennt lendur við nafn sitt.
13Questa loro condotta è una follia; eppure i loro successori approvano i lor detti. Sela.
13Maðurinn í allri sinni vegsemd stenst ekki, hann verður jafn skepnunum sem farast.
14Son cacciati come pecore nel soggiorno de’ morti; la morte è il loro pastore; ed al mattino gli uomini retti li calpestano. La lor gloria ha da consumarsi nel soggiorno de’ morti, né avrà altra dimora.
14Svo fer þeim sem eru þóttafullir, og þeim sem fylgja þeim og hafa þóknun á tali þeirra. [Sela]
15Ma Iddio riscatterà l’anima mia dal potere del soggiorno dei morti, perché mi prenderà con sé. Sela.
15Þeir stíga niður til Heljar eins og sauðahjörð, dauðinn heldur þeim á beit, og hinir hreinskilnu drottna yfir þeim, þá er morgnar, og mynd þeirra eyðist, Hel verður bústaður þeirra.
16Non temere quand’uno s’arricchisce, quando si accresce la gloria della sua casa.
16En mína sál mun Guð endurleysa, því að hann mun hrífa mig úr greipum Heljar. [Sela]
17Perché, quando morrà, non porterà seco nulla; la sua gloria non scenderà dietro a lui.
17Óttast þú ekki, þegar einhver verður ríkur, þegar dýrð húss hans verður mikil,
18Benché tu, mentre vivi, ti reputi felice, e la gente ti lodi per i godimenti che ti procuri,
18því að hann tekur ekkert af því með sér, þegar hann deyr, auður hans fer ekki niður þangað á eftir honum.
19tu te ne andrai alla generazione de’ tuoi padri, che non vedranno mai più la luce.
19Hann telur sig sælan meðan hann lifir: ,,Menn lofa þig, af því að þér farnast vel.``_ Hann verður þó að fara til kynslóðar feðra sinna, sem aldrei að eilífu sjá ljósið. [ (Psalms 49:21) Maðurinn í vegsemd, en hyggindalaus, verður jafn skepnunum sem farast. ]
20L’uomo ch’è in onore e non ha intendimento è simile alle bestie che periscono.
20_ Hann verður þó að fara til kynslóðar feðra sinna, sem aldrei að eilífu sjá ljósið. [ (Psalms 49:21) Maðurinn í vegsemd, en hyggindalaus, verður jafn skepnunum sem farast. ]