1Allora Bildad di Suach rispose e disse:
1അതിന്നു ശൂഹ്യനായ ബില്ദാദ് ഉത്തരം പറഞ്ഞതെന്തെന്നാല്
2"Fino a quando terrai tu questi discorsi e saran le parole della tua bocca come un vento impetuoso?
2എത്രത്തോളം നീ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കും? നിന്റെ വായിലെ വാക്കുകള് വങ്കാറ്റുപോലെ ഇരിക്കും?
3Iddio perverte egli il giudizio? L’Onnipotente perverte egli la giustizia?
3ദൈവം ന്യായം മറിച്ചുകളയുമോ? സര്വ്വശക്തന് നീതിയെ മറിച്ചുകളയുമോ?
4Se i tuoi figliuoli han peccato contro lui, egli li ha dati in balìa del loro misfatto;
4നിന്റെ മക്കള് അവനോടു പാപം ചെയ്തെങ്കില് അവന് അവരെ അവരുടെ അതിക്രമങ്ങള്ക്കു ഏല്പിച്ചുകളഞ്ഞു.
5ma tu, se ricorri a Dio e implori grazia dall’Onnipotente,
5നീ ദൈവത്തെ ശ്രദ്ധയോടെ അന്വേഷിക്കയും സര്വ്വശക്തനോടപേക്ഷിക്കയും ചെയ്താല്,
6se proprio sei puro e integro, certo egli sorgerà in tuo favore, e restaurerà la dimora della tua giustizia.
6നീ നിര്മ്മലനും നേരുള്ളവനുമെങ്കില് അവന് ഇപ്പോള് നിനക്കു വേണ്ടി ഉണര്ന്നുവരും; നിന്റെ നീതിയുള്ള വാസസ്ഥലത്തെ യഥാസ്ഥാനത്താക്കും.
7Così sarà stato piccolo il tuo principio, ma la tua fine sarà grande oltre modo.
7നിന്റെ പൂര്വ്വസ്ഥിതി അല്പമായ്തോന്നും; നിന്റെ അന്ത്യസ്ഥിതി അതിമഹത്തായിരിക്കും.
8Interroga le passate generazioni, rifletti sull’esperienza de’ padri;
8നീ പണ്ടത്തെ തലമുറയോടു ചോദിക്ക; അവരുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ അന്വേഷണ ഫലം ഗ്രഹിച്ചുകൊള്ക.
9giacché noi siam d’ieri e non sappiamo nulla; i nostri giorni sulla terra non son che un’ombra;
9നാം ഇന്നലെ ഉണ്ടായവരും ഒന്നുമറിയാത്തവരുമല്ലോ; ഭൂമിയില് നമ്മുടെ ജീവകാലം ഒരു നിഴലത്രെ.
10ma quelli certo t’insegneranno, ti parleranno, e dal loro cuore trarranno discorsi.
10അവര് നിനക്കു ഉപദേശിച്ചുപറഞ്ഞുതരും; തങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തില്നിന്നു വാക്കുകളെ പുറപ്പെടുവിക്കും.
11Può il papiro crescere ove non c’è limo? Il giunco viene egli su senz’acqua?
11ചെളിയില്ലാതെ ഞാങ്ങണ വളരുമോ? വെള്ളമില്ലാതെ പോട്ടപ്പുല്ലു വളരുമോ?
12Mentre son verdi ancora, e senza che li si tagli, prima di tutte l’erbe, seccano.
12അതു അരിയാതെ പച്ചയായിരിക്കുമ്പോള് തന്നേ മറ്റു എല്ലാ പുല്ലിന്നും മുമ്പെ വാടിപ്പോകുന്നു.
13Tale la sorte di tutti quei che dimenticano Dio, e la speranza dell’empio perirà.
13ദൈവത്തെ മറക്കുന്ന എല്ലാവരുടെയും പാത അങ്ങനെ തന്നേ; വഷളന്റെ ആശ നശിച്ചുപോകും;
14La sua baldanza è troncata, la sua fiducia e come una tela di ragno.
14അവന്റെ ആശ്രയം അറ്റുപോകും; അവന്റെ ശരണം ചിലന്തിവലയത്രെ.
15Egli s’appoggia alla sua casa, ma essa non regge; vi s’aggrappa, ma quella non sta salda.
15അവന് തന്റെ വീട്ടിനെ ആശ്രയിക്കും; അതോ നില്ക്കയില്ല; അവന് അതിനെ മുറുകെ പിടിക്കും; അതോ നിലനില്ക്കയില്ല.
16Egli verdeggia al sole, e i suoi rami si protendono sul suo giardino;
16വെയിലത്തു അവന് പച്ചയായിരിക്കുന്നു; അവന്റെ ചില്ലികള് അവന്റെ തോട്ടത്തില് പടരുന്നു.
17le sue radici s’intrecciano sul mucchio delle macerie, penetra fra le pietre della casa.
17അവന്റെ വേര് കല്ക്കുന്നില് പിണയുന്നു; അതു കല്ലടുക്കില് ചെന്നു പിടിക്കുന്നു.
18Ma divelto che sia dal suo luogo, questo lo rinnega e gli dice: "Non ti ho mai veduto!"
18അവന്റെ സ്ഥലത്തുനിന്നു അവനെ നശിപ്പിച്ചാല് ഞാന് നിന്നെ കണ്ടിട്ടില്ല എന്നു അതു അവനെ നിഷേധിക്കും.
19Ecco il gaudio che gli procura la sua condotta! E dalla polvere altri dopo lui germoglieranno.
19ഇതാ, ഇതു അവന്റെ വഴിയുടെ സന്തോഷം; പൊടിയില്നിന്നു മറ്റൊന്നു മുളെച്ചുവരും.
20No, Iddio non rigetta l’uomo integro, ne porge aiuto a quelli che fanno il male.
20ദൈവം നിഷ്കളങ്കനെ നിരസിക്കയില്ല; ദുഷ്പ്രവൃത്തിക്കാരെ താങ്ങുകയുമില്ല.
21Egli renderà ancora il sorriso alla tua bocca, e sulle tue labbra metterà canti d’esultanza.
21അവന് ഇനിയും നിന്റെ വായില് ചിരിയും നിന്റെ അധരങ്ങളില് ഉല്ലാസഘോഷവും നിറെക്കും.
22Quelli che t’odiano saran coperti di vergogna, e la tenda degli empi sparirà".
22നിന്നെ പകക്കുന്നവര് ലജ്ജ ധരിക്കും; ദുഷ്ടന്മാരുടെ കൂടാരം ഇല്ലാതെയാകും.