¹Io avevo stretto un patto con gli occhi miei; come dunque avrei fissati gli sguardi sopra una vergine?

¹ با چشمان خود پیمان بستم که به هیچ دختری با نظر شهوت نگاه نکنم.

²Che parte mi avrebbe assegnata Iddio dall’alto e quale eredità m’avrebbe data l’Onnipotente dai luoghi eccelsi?

² چون می‌دانم که خدای قادر مطلق چه بلایی بر سر چنین افرادی می‌آورد.

³La sventura non è ella per il perverso e le sciagure per quelli che fanno il male?

³ او بر سر مردم شریر و بدکار از آسمان بلا و مصیبت نازل می‌کند.

⁴Iddio non vede egli le mie vie? non conta tutti i miei passi?

⁴ او هر کاری که می‌کنم و هر قدمی که برمی‌دارم، می‌بیند.

⁵Se ho camminato insieme alla menzogna, se il piede mio s’è affrettato dietro alla frode

⁵ من هرگز به راه غلط نرفته‌ام و کسی را فریب نداده‌ام.

⁶(Iddio mi pesi con bilancia giusta e riconoscerà la mia integrità)

⁶ می‌خواهم خدا خودش مرا با ترازوی عدالت بسنجد تا بی‌گناهی من ثابت شود.

⁷se i miei passi sono usciti dalla retta via, se il mio cuore è ito dietro ai miei occhi, se qualche sozzura mi s’è attaccata alle mani,

⁷ اگر از راه راست منحرف شده باشم، یا دلم دنبال آنچه که چشمم خواسته است، رفته باشد و یا دستم به گناه آلوده شده باشد،

⁸ch’io semini e un altro mangi, e quel ch’è cresciuto nei miei campi sia sradicato!

⁸ آن وقت چیزی را که کاشته‌ام، دیگران بخورند و همهٔ محصولات من از ریشه کنده شوند.

⁹Se il mio cuore s’è lasciato sedurre per amor d’una donna, se ho spiato la porta del mio prossimo,

⁹ اگر دلم فریفتهٔ زن مرد دیگری شده باشد، یا در کمین زن همسایه باشم،

¹⁰che mia moglie giri la macina ad un altro, e che altri abusino di lei!

¹⁰ پس زن من هم، کنیز مرد دیگری شود. دیگران با او همبستر شوند.

¹¹Poiché quella è una scelleratezza, un misfatto punito dai giudici,

¹¹ زیرا این کار جنایت است و عامل آن سزاوار مجازات می‌باشد

¹²un fuoco che consuma fino a perdizione, e che avrebbe distrutto fin dalle radici ogni mia fortuna.

¹² و مثل آتشِ سوزانِ دنیای مردگان می‌تواند همه‌چیز مرا از بین ببرد و محصول مرا ریشه‌کن سازد.

¹³Se ho disconosciuto il diritto del mio servo e della mia serva, quand’eran meco in lite,

¹³ اگر شکایت کنیز و غلام خود را علیه خود نشنیده و با آنها از روی انصاف رفتار نکرده باشم،

¹⁴che farei quando Iddio si levasse per giudicarmi, e che risponderei quando mi esaminasse?

¹⁴ چطور می‌توانم با خدا روبه‌رو شوم و وقتی‌که از من بازخواست کند، چه جوابی می‌توانم به او بدهم.

¹⁵Chi fece me nel seno di mia madre non fece anche lui? non ci ha formati nel seno materno uno stesso Iddio?

¹⁵ زیرا همان خدایی که مرا آفریده، کنیز و غلام مرا هم خلق کرده است.

¹⁶Se ho rifiutato ai poveri quel che desideravano, se ho fatto languire gli occhi della vedova,

¹⁶ از کمک به مردم مسکین خودداری نکرده‌ام، بیوه زنی را در حال بیچارگی ترک نکرده‌ام،

¹⁷se ho mangiato da solo il mio pezzo di pane senza che l’orfano ne mangiasse la sua parte,

¹⁷ نان خود را به تنهایی نخورده‌ام و آن را همیشه با یتیمان گرسنه قسمت کرده

¹⁸io che fin da giovane l’ho allevato come un padre, io che fin dal seno di mia madre sono stato guida alla vedova,

¹⁸ و در سراسر عمر خود برای آنها مثل پدری غمخوار بودم و از کودکی، راهنمای بیوه‌زنان بوده‌ام.

¹⁹se ho visto uno perire per mancanza di vesti o il povero senza una coperta,

¹⁹ اگر می‌دیدم که کسی لباس ندارد و از سرما در خطر است و یا شخص مسکینی برهنه به سر می‌برد،

²⁰se non m’hanno benedetto i suoi fianchi, ed egli non s’è riscaldato colla lana dei miei agnelli,

²⁰ از پشم گوسفندانم لباس می‌دوختم و به او می‌دادم تا از سردی هوا در امان بوده، از صمیم دل برای من دعا کند و من برکت ببینم.

²¹se ho levato la mano contro l’orfano perché mi sapevo sostenuto alla porta…

²¹ اگر به‌خاطر اینکه در دادگاه نفوذ دارم، حق یتیمی را پایمال کرده باشم،

²²che la mia spalla si stacchi dalla sua giuntura, il mio braccio si spezzi e cada!

²² بازوی من از شانه قطع شود و دستم بشکند.

²³E invero mi spaventava il castigo di Dio, ed ero trattenuto dalla maestà di lui.

²³ چون من از مجازات و عظمت خدا می‌ترسیدم هرگز جرأت نمی‌کردم که به چنین کاری دست بزنم.

²⁴Se ho riposto la mia fiducia nell’oro, se all’oro fino ho detto: "Tu sei la mia speranza",

²⁴ به طلا و نقره اعتماد و اتّکا نداشته‌ام

²⁵se mi son rallegrato che le mie ricchezze fosser grandi e la mia mano avesse molto accumulato,

²⁵ و ثروت زیاد مایهٔ خوشی من نبوده است.

²⁶se, contemplando il sole che raggiava e la luna che procedeva lucente nel suo corso,

²⁶ به آفتاب تابان و مهتاب درخشان دل نبسته‌ام.

²⁷il mio cuore, in segreto, s’è lasciato sedurre e la mia bocca ha posato un bacio sulla mano

²⁷ آنها را نپرستیده و از دور نبوسیده‌ام.

²⁸(misfatto anche questo punito dai giudici ché avrei difatti rinnegato l’Iddio ch’è di sopra),

²⁸ زیرا این کار هم گناه است و اگر آن کار را می‌کردم، مستوجب مجازات می‌بودم، چون با این کار، خدای متعال را منکر می‌شدم.

²⁹se mi son rallegrato della sciagura del mio nemico ed ho esultato quando gli ha incolto sventura

²⁹ هرگز از مصیبت دشمنان شاد نشده‌ام و از بلایی که بر سرشان آمده است، خوشحال نبوده‌ام.

³⁰(io, che non ho permesso alle mie labbra di peccare chiedendo la sua morte con imprecazione),

³⁰ زبان خود را از گناه بازداشته و برای آنها دعای بد نکرده‌ام.

³¹se la gente della mia tenda non ha detto: "Chi è che non si sia saziato della carne delle sue bestie?"

³¹ آنهایی که برای من کار می‌کنند هرگز گرسنه نبوده‌اند.

³²(lo straniero non passava la notte fuori; le mie porte erano aperte al viandante),

³² هیچ غریبه‌ای را نگذاشته‌ام که شب در کوچه بخوابد، بلکه درِ خانهٔ من، همیشه به روی مسافران باز بوده است.

³³se, come fan gli uomini, ho coperto i miei falli celando nel petto la mia iniquità,

³³ هیچ‌گاه مثل دیگران سعی نکرده‌ام که از ترسِ سرزنش مردم، گناهان خود را پنهان کنم و خاموش در خانه مانده و بیرون نروم.

³⁴perché avevo paura della folla e dello sprezzo delle famiglie al punto da starmene queto e non uscir di casa…

³⁴ آیا کسی هست که به سخنان من گوش بدهد؟ من قسم می‌خورم که حقیقت را می‌گویم. بگذارید قادر مطلق جواب مرا بگوید، و اتّهاماتی را که علیه من وارد کرده‌اند، نشان بدهد.

³⁵Oh, avessi pure chi m’ascoltasse!… ecco qua la mia firma! l’Onnipotente mi risponda! Scriva l’avversario mio la sua querela,

³⁵ من آنها را به گردن می‌گیرم و تاج سر خود می‌سازم.

³⁶ed io la porterò attaccata alla mia spalla, me la cingerò come un diadema!

³⁶ همهٔ کارهایی را که کرده‌ام، برای او بیان می‌کنم و با سرفرازی در حضور او می‌ایستم.

³⁷Gli renderò conto di tutt’i miei passi, a lui m’appresserò come un principe!

³⁷ اگر زمینی را که در آن کشت می‌کنم از مالک اصلی‌اش بزور گرفته باشم،

³⁸Se la mia terra mi grida contro, se tutti i suoi solchi piangono,

³⁸ و از محصول آن بدون قیمت خورده و باعث قتل مالک آن شده باشم، در آن زمین به عوض گندم، خار و به جای جو، علف هرزه بروید. سخنان ایّوب پایان گرفت.

³⁹se ne ho mangiato il frutto senza pagarla, se ho fatto sospirare chi la coltivava,

³⁹ در آن زمین به عوض گندم، خار و به جای جو، علف هرزه بروید. سخنان ایّوب پایان گرفت.

⁴⁰che invece di grano mi nascano spine, invece d’orzo mi crescano zizzanie!" Qui finiscono i discorsi di Giobbe.