¹Quei tre uomini cessarono di rispondere a Giobbe perché egli si credeva giusto.

¹ آن سه دوست ایّوب دیگر جوابی نداشتند که به او بدهند، زیرا او خودش را بی‌گناه می‌دانست.

²Allora l’ira di Elihu, figliuolo di Barakeel il Buzita, della tribù di Ram, s’accese:

² آنگاه شخصی به نام الیهو، پسر برکئیل بوزی، از خاندان رام، که در آنجا حاضر بود خشمگین شد، چون ایّوب خود را بی‌گناه می‌دانست و خدا را متّهم می‌کرد.

³s’accese contro Giobbe, perché riteneva giusto sé stesso anziché Dio; s’accese anche contro i tre amici di lui perché non avean trovato che rispondere, sebbene condannassero Giobbe.

³ او همچنین بر آن سه دوست ایّوب خشمگین بود؛ زیرا هرچند جواب درستی نداشتند تا ایّوب را قانع کنند که گناهکار است، او را محکوم می‌ساختند.

⁴Ora, siccome quelli erano più attempati di lui,

⁴ الیهو تا آن لحظه صبر کرده و به ایّوب جوابی نداده بود، چون دیگران از او بزرگتر بودند.

⁵Elihu aveva aspettato a parlare a Giobbe; ma quando vide che dalla bocca di quei tre uomini non usciva più risposta, s’accese d’ira.

⁵ ولی وقتی دید که آنها ساکت مانده‌اند، خشمگین شد.

⁶Ed Elihu, figliuolo di Barakeel il Buzita, rispose e disse: "Io son giovine d’età e voi siete vecchi; perciò mi son tenuto indietro e non ho ardito esporvi il mio pensiero.

⁶ پس الیهو رشتهٔ سخن را به دست گرفته گفت: چون من جوانتر از شما هستم، بنابراین ترسیدم که اظهار عقیده کنم.

⁷Dicevo: "Parleranno i giorni, e il gran numero degli anni insegnerà la sapienza".

⁷ به خود گفتم که شما پیرترید و باید از روی تجربهٔ سالهای عمر خود با حکمت سخن بگویید.

⁸Ma, nell’uomo, quel che lo rende intelligente è lo spirito, è il soffio dell’Onnipotente.

⁸ امّا این روح خدای قادر مطلق است که به انسان حکمت می‌بخشد،

⁹Non quelli di lunga età sono sapienti, né i vecchi son quelli che comprendono il giusto.

⁹ سن و سال نیست که به ما حکمت می‌آموزد یا کمک می‌کند که بفهمیم چه چیزی درست است.

¹⁰Perciò dico: "Ascoltatemi; vi esporrò anch’io il mio pensiero".

¹⁰ پس حالا به من گوش بدهید، تا نظر خود را برای شما بیان کنم.

¹¹Ecco, ho aspettato i vostri discorsi, ho ascoltato i vostri argomenti, mentre andavate cercando altre parole.

¹¹ من با صبر و دقّت به سخنان و دلایل شما گوش دادم، امّا هیچ‌کدام شما نتوانستید جواب قانع کننده‌ای به ایّوب بدهید و ثابت کنید که او گناهکار است.

¹²V’ho seguito attentamente, ed ecco, nessun di voi ha convinto Giobbe, nessuno ha risposto alle sue parole.

¹² نگویید که ما حکیم هستیم و تنها خدا می‌تواند گناهکار را به‌خاطر گناهش مقصّر بداند.

¹³Non avete dunque ragione di dire: "Abbiam trovato la sapienza! Dio soltanto lo farà cedere; non l’uomo!"

¹³ ایّوب با شما صحبت می‌کرد نه با من. اگر با من صحبت می‌کرد، طور دیگری به او جواب می‌دادم.

¹⁴Egli non ha diretto i suoi discorsi contro a me, ed io non gli risponderò colle vostre parole.

¹⁴ شما دیگر جرأت ندارید که جوابی بدهید یا حرفی بزنید.

¹⁵Eccoli sconcertati! non rispondon più, non trovan più parole.

¹⁵ اکنون چون شما سکوت کرده‌اید، من نمی‌توانم خاموش بنشینم و چیزی نگویم.

¹⁶Ed ho aspettato che non parlassero più, che restassero e non rispondessero più.

¹⁶ من می‌خواهم حرف خود را بزنم و عقیدهٔ خود را بیان کنم،

¹⁷Ma ora risponderò anch’io per mio conto, esporrò anch’io il mio pensiero!

¹⁷ زیرا حرفهای زیادی برای گفتن دارم و دیگر نمی‌توانم صبر کنم.

¹⁸Perché son pieno di parole, e lo spirito ch’è dentro di me mi stimola.

¹⁸ دل من مثل مَشکِ شراب پُر و نزدیک به ترکیدن است.

¹⁹Ecco, il mio seno è come vin rinchiuso, è simile ad otri pieni di vin nuovo, che stanno per scoppiare.

¹⁹ تا حرف نزنم آرام نمی‌گیرم، پس باید حرف بزنم.

²⁰Parlerò dunque e mi solleverò, aprirò le labbra e risponderò!

²⁰ من از کسی طرفداری نمی‌کنم و از روی چاپلوسی حرف نمی‌زنم، زیرا اگر تملّق و چاپلوسی کنم، خالقم به حیات من خاتمه می‌دهد.

²¹E lasciate ch’io parli senza riguardi personali, senza adulare alcuno;

²¹ زیرا اگر تملّق و چاپلوسی کنم، خالقم به حیات من خاتمه می‌دهد.

²²poiché adulare io non so; se lo facessi, il mio Fattore tosto mi torrebbe di mezzo.