¹Proverbi di Salomone. Un figliuol savio rallegra suo padre, ma un figliuolo stolto è il cordoglio di sua madre.

¹ اینها از سخنان سلیمان است: فرزند عاقل، پدر خود را خوشحال می‌سازد امّا فرزند احمق مادر خویش را غمگین می‌نماید.

²I tesori d’empietà non giovano, ma la giustizia libera dalla morte.

² ثروتی را که از راههای نادرست به دست آورده باشی، برایت مفید نخواهد بود امّا امانت و درستکاری زندگی تو را از نابودی نجات می‌دهد.

³L’Eterno non permette che il giusto soffra la fame, ma respinge insoddisfatta l’avidità degli empi.

³ خداوند نمی‌گذارد که شخص درستکار گرسنه بماند، ولی خواهش‌های مردم شریر را بر‌آورده نمی‌کند.

⁴Chi lavora con mano pigra impoverisce, ma la mano dei diligenti fa arricchire.

⁴ تنبلی تو را فقیر می‌سازد، امّا کار و کوشش تو را ثروتمند می‌نماید.

⁵Chi raccoglie nella estate è un figliuolo prudente, ma chi dorme durante la raccolta è un figliuolo che fa vergogna.

⁵ شخص عاقل هنگام تابستان آذوقه خود را ذخیره می‌کند ولی کسی‌که در موقع درو بخوابد، شرمنده خواهد شد.

⁶Benedizioni vengono sul capo dei giusti, ma la violenza cuopre la bocca degli empi.

⁶ شخص نیکوکار برکت خواهد یافت ولی سخنان شخص زورگو، ظلم و شرارت را می‌‌پوشاند.

⁷La memoria del giusto e in benedizione, ma il nome degli empi marcisce.

⁷ خاطرهٔ مردم نیک موجب برکت است، امّا مردم شریر خیلی زود فراموش می‌شوند.

⁸Il savio di cuore accetta i precetti, ma lo stolto di labbra va in precipizio.

⁸ شخص عاقل به نصیحت دیگران گوش می‌دهد، امّا احمق پرگو تلف خواهد شد.

⁹Chi cammina nella integrità cammina sicuro, ma chi va per vie tortuose sarà scoperto.

⁹ مردم درستکار در امن و امان خواهند بود، ولی مردم نادرست رسوا خواهند شد.

¹⁰Chi ammicca con l’occhio cagiona dolore, e lo stolto di labbra va in precipizio.

¹⁰ کسی‌که حقیقت را پنهان کند، موجب بدبختی می‌شود، ولی کسی‌که آشکارا انتقاد کند، وسیلهٔ صلح و آرامش می‌گردد.

¹¹La bocca del giusto è una fonte di vita, ma la bocca degli empi nasconde violenza.

¹¹ سخنان شخص نیک چشمهٔ حیات است. امّا سخنان شخص زورگو، ظلم و شرارت را پنهان می‌کند.

¹²L’odio provoca liti, ma l’amore cuopre ogni fallo.

¹² کینه و نفرت موجب زحمت و دردسر می‌شود، امّا محبّت تقصیرات دیگران را نادیده می‌گیرد.

¹³Sulle labbra dell’uomo intelligente si trova la sapienza, ma il bastone è per il dosso di chi è privo di senno.

¹³ مردم فهمیده از روی شعور حرف می‌زنند، ولی مردم نادان باید تنبیه شوند.

¹⁴I savi tengono in serbo la scienza, ma la bocca dello stolto e una rovina imminente.

¹⁴ مردم حکیم همیشه دنبال کسب علم و دانش هستند، امّا سخنان مردم نادان موجب هلاکت است.

¹⁵I beni del ricco sono la sua città forte; la rovina de’ poveri è la loro povertà.

¹⁵ اموال دولتمندان ایشان را محافظت می‌کند، امّا تهی‌دستی فقیران، سبب نابودی آنها می‌گردد.

¹⁶Il lavoro del giusto serve alla vita, le entrate dell’empio servono al peccato.

¹⁶ پاداش نیکوکاری رستگاری و عاقبت شرارت گمراهی است.

¹⁷Chi tien conto della correzione, segue il cammino della vita; ma chi non fa caso della riprensione si smarrisce.

¹⁷ آنهایی که به پند و اندرز دیگران گوش می‌دهند، رستگار می‌شوند. امّا کسانی‌که اشتباهات خود را قبول نمی‌کنند، گمراه می‌گردند.

¹⁸Chi dissimula l’odio ha labbra bugiarde, e chi spande la calunnia è uno stolto.

¹⁸ کسی‌که کینه و نفرت خود را مخفی می‌کند دروغگو و کسی‌که شایعات بی‌اساس را منتشر می‌کند، احمق است.

¹⁹Nella moltitudine delle parole non manca la colpa, ma chi frena le sue labbra è prudente.

¹⁹ پر حرفی موجب گناه می‌شود، امّا شخص عاقل بیشتر سکوت می‌کند.

²⁰La lingua del giusto è argento eletto; il cuore degli empi val poco.

²⁰ سخنان شخص نیکو، مانند نقره خالص است، ولی افکار شریران هیچ ارزش ندارد.

²¹Le labbra del giusto pascono molti, ma gli stolti muoiono per mancanza di senno.

²¹ سخنان شخص نیکو به عدّهٔ زیادی منفعت می‌رساند، امّا سخنان احمق موجب نابودی خودش می‌شود.

²²Quel che fa ricchi è la benedizione dell’Eterno e il tormento che uno si dà non le aggiunge nulla.

²² این برکت خداوند است که تو را ثروتمند می‌سازد و زحمت زیاد نمی‌تواند آن را زیادتر کند.

²³Commettere un delitto, per lo stolto, è come uno spasso; tale è la sapienza per l’uomo accorto.

²³ لذّت بردن از کارهای بد، کار احمقانه‌ای است. مردم دانا از حکمت لذّت می‌برند.

²⁴All’empio succede quello che teme, ma ai giusti è concesso quel che desiderano.

²⁴ مردم درستکار به آروزهای خود می‌رسند، ولی مردم شریر دچار همان چیزی می‌شوند که از آن وحشت دارند.

²⁵Come procella che passa, l’empio non è più, ma il giusto ha un fondamento eterno.

²⁵ وقتی توفان بیاید مردم شریر نابود می‌شوند، امّا مردم درستکار همیشه در امان هستند.

²⁶Come l’aceto ai denti e il fumo agli occhi, così è il pigro per chi lo manda.

²⁶ هرگز کار خود را به مردم تنبل مسپار، آنها مثل سرکه برای دندان و مانند دود برای چشم زیان‌بخش هستند.

²⁷Il timor dell’Eterno accresce i giorni ma gli anni degli empi saranno accorciati.

²⁷ خداوند را احترام کن تا عمرت دراز شود. مردم شریر قبل از اینکه موقع مرگشان برسد هلاک می‌شوند.

²⁸L’aspettazione dei giusti è letizia, ma la speranza degli empi perirà.

²⁸ امیدهای شخص نیک او را خوشحال می‌سازد، ولی مردم شریر هیچ امیدی ندارند.

²⁹La via dell’Eterno è una fortezza per l’uomo integro, ma una rovina per gli operatori d’iniquità.

²⁹ خداوند از مردم درستکار حمایت می‌کند، ولی شریران را نابود می‌سازد.

³⁰Il giusto non sarà mai smosso, ma gli empi non abiteranno la terra.

³⁰ مردم نیک همیشه در امنیّت به سر می‌برند، امّا مردم شریر بر زمین باقی نخواهند ماند.

³¹La bocca del giusto sgorga sapienza, ma la lingua perversa sarà soppressa.

³¹ مردم نیکوکار از روی حکمت صحبت می‌کنند، امّا زبان شریران بریده خواهد شد. مردم نیکوکار با مهربانی صحبت می‌کنند، امّا سخنان شریران همیشه موجب رنجش است.

³²Le labbra del giusto conoscono ciò che è grato, ma la bocca degli empi e piena di perversità.

³² مردم نیکوکار با مهربانی صحبت می‌کنند، امّا سخنان شریران همیشه موجب رنجش است.