¹Chi si separa dagli altri cerca la propria soddisfazione e s’arrabbia contro tutto ciò ch’è profittevole.

¹ آدم خود‌خواه با دیگران معاشرت نمی‌کند و با عقاید درست آنها مخالفت می‌ورزد.

²Lo stolto prende piacere, non nella prudenza, ma soltanto nel manifestare ciò che ha nel cuore.

² شخص احمق برای حکمت ارزش قایل نیست و فقط دوست دارد که خود را دانا نشان بدهد.

³Quando viene l’empio, viene anche lo sprezzo; e, con la vergogna, viene l’obbrobrio.

³ گناه، ننگ و رسوایی به بار می‌آورد.

⁴Le parole della bocca d’un uomo sono acque profonde; la fonte di sapienza è un rivo che scorre perenne.

⁴ سخنان شخص دانا مانند دریا، عمیق است و مانند چشمه، گوارا.

⁵Non è bene aver per l’empio de’ riguardi personali, per far torto al giusto nel giudizio.

⁵ طرفداری از شخص مجرمی که حقّ بی‌گناهی را پایمال می‌کند، کار درستی نیست.

⁶Le labbra dello stolto menano alle liti, e la sua bocca chiama le percosse.

⁶ حرفهای آدم احمق او را به مشاجره و کتک خوردن می‌کشاند.

⁷La bocca dello stolto è la sua rovina, e le sue labbra sono un laccio per l’anima sua.

⁷ سخنان شخص احمق مانند دامی است که او را به هلاکت می‌کشاند.

⁸Le parole del maldicente son come ghiottonerie, e penetrano fino nell’intimo delle viscere.

⁸ حرفهای آدم سخن‌چین، مانند لقمه‌های لذیذی است که با لذّت فروبرده می‌شود.

⁹Anche colui ch’è infingardo nel suo lavoro è fratello del dissipatore.

⁹ کسی‌که در کار خود تنبلی می‌کند، مانند یک خرابکار است.

¹⁰Il nome dell’Eterno è una forte torre; il giusto vi corre, e vi trova un alto rifugio.

¹⁰ نام خداوند قلعه‌ای است مستحکم که شخص درستکار به آن پناه می‌برد و در امان می‌ماند.

¹¹I beni del ricco son la sua città forte; son come un’alta muraglia… nella sua immaginazione.

¹¹ امّا پناهگاه ثروتمندان، ثروتشان است که گمان می‌کنند آنها را محافظت خواهد کرد.

¹²Prima della rovina, il cuor dell’uomo s’innalza, ma l’umiltà precede la gloria.

¹² تکبّر به سقوط منجر می‌شود و فروتنی به سرفرازی.

¹³Chi risponde prima d’aver ascoltato, mostra la sua follia, e rimane confuso.

¹³ چقدر زشت و احمقانه است اگر انسان پیش از گوش دادن به سخنی، به آن جواب بدهد.

¹⁴Lo spirito dell’uomo lo sostiene quand’egli è infermo; ma lo spirito abbattuto chi lo solleverà?

¹⁴ اگر انسان روحیهٔ قوی داشته باشد، بیماری را تحمّل می‌کند، امّا روحیهٔ شکسته را چه کسی می‌تواند تحمّل کند؟

¹⁵Il cuore dell’uomo intelligente acquista la scienza, e l’orecchio dei savi la cerca.

¹⁵ اشخاص دانا همیشه مشتاق و آمادهٔ یاد گیری هستند.

¹⁶I regali che uno fa gli apron la strada e gli dànno adito ai grandi.

¹⁶ هدیه دادن، راه را برای انسان باز می‌کند و او را به حضور اشخاص مهم می‌رساند.

¹⁷Il primo a perorare la propria causa par che abbia ragione; ma vien l’altra parte, e scruta quello a fondo.

¹⁷ کسی‌که اول در دادگاه صحبت می‌کند، دلایلش درست به نظر می‌آید، امّا این تا زمانی است که طرف مقابل هنوز دلایل خود را نگفته باشد.

¹⁸La sorte fa cessare le liti e decide fra i grandi.

¹⁸ قرعه‌کشی، به دعوا خاتمه می‌دهد و مشاجرهٔ بین حریفان زورمند را خاموش می‌سازد.

¹⁹Un fratello offeso è più inespugnabile d’una città forte; e le liti tra fratelli son come le sbarre d’un castello.

¹⁹ به دست آوردن دلِ خویشاوندی که رنجیده، سخت‌تر است از تصرّف یک شهر مستحکم. مشاجرهٔ خویشاوندان دیوار جدایی بین آنها ایجاد می‌کند.

²⁰Col frutto della sua bocca l’uomo sazia il corpo; si sazia col provento delle sue labbra.

²⁰ انسان نتیجهٔ حرفهایی را که می‌زند، خواهد دید.

²¹Morte e vita sono in potere della lingua; chi l’ama ne mangerà i frutti.

²¹ حرف زبانت می‌تواند حیات تو را حفظ کند یا آن را برباد دهد، بنابراین نتیجهٔ حرفهای خود را خواهی دید.

²²Chi ha trovato moglie ha trovato un bene e ha ottenuto un favore dall’Eterno.

²² وقتی مردی همسری پیدا می‌کند، نعمتی را به دست می‌آورد. آن زن برای او برکتی است از جانب خداوند.

²³Il povero parla supplicando, il ricco risponde con durezza.

²³ درخواست فقرا با التماس توأم است و جواب ثروتمندان با خشونت. بسیاری از دوستی‌ها پایدار نمی‌مانند، امّا دوستانی هم هستند که از برادر نزدیکترند.

²⁴Chi ha molti amici li ha per sua disgrazia; ma v’è tale amico, ch’è più affezionato d’un fratello.

²⁴ بسیاری از دوستی‌ها پایدار نمی‌مانند، امّا دوستانی هم هستند که از برادر نزدیکترند.