¹L’uomo che, essendo spesso ripreso, irrigidisce il collo, sarà di subito fiaccato, senza rimedio.

¹ کسی‌که بعد از سرزنش زیاد بازهم سرسختی کند، ناگهان شکسته خواهد شد و علاجی نخواهد داشت.

²Quando i giusti son numerosi, il popolo si rallegra: ma quando domina l’empio, il popolo geme.

² تا وقتی‌که قدرت در دست اشخاص نیک است، مردم خوشحال هستند، ولی اگر قدرت به دست افراد بد بیفتد، مردم ناله خواهند کرد.

³L’uomo che ama la sapienza, rallegra suo padre; ma chi frequenta le meretrici dissipa i suoi beni.

³ پسر عاقل والدین خود را خوشحال می‌سازد، امّا پسری که به دنبال زنان بدکار می‌رود، دارایی آنها را برباد می‌دهد.

⁴Il re, con la giustizia, rende stabile il paese; ma chi pensa solo a imporre tasse, lo rovina.

⁴ پادشاه عادل به کشور خود ثبات می‌بخشد، ولی آن که مالیات زیاد می‌گیرد، مملکت خود را نابود می‌سازد.

⁵L’uomo che lusinga il prossimo, gli tende una rete davanti ai piedi.

⁵ شخص متملّق با چاپلوسی به دوست خود صدمه می‌زند.

⁶Nella trasgressione del malvagio v’è un’insidia; ma il giusto canta e si rallegra.

⁶ شریران در دام گناه خود گرفتار می‌شوند، امّا شادکامی نصیب مردم درستکار می‌گردد.

⁷Il giusto prende conoscenza della causa de’ miseri, ma l’empio non ha intendimento né conoscenza.

⁷ شخص درستکار نسبت به فقرا با انصاف است، امّا شریر به فکر آنها نیست.

⁸I beffardi soffian nel fuoco delle discordie cittadine, ma i savi calmano le ire.

⁸ شخص احمقی که دیگران را مسخره می‌کند، شهری را به آشوب می‌کشد، امّا آدم دانا خشم را فرو می‌نشاند.

⁹Se un savio viene a contesa con uno stolto, quello va in collera e ride, e non c’è da intendersi.

⁹ وقتی یک آدم عاقل با یک شخص احمق به دادگاه می‌رود، شخص احمق خشمگین می‌شود و او را مسخره می‌کند و صلحی نخواهد بود.

¹⁰Gli uomini di sangue odiano chi è integro, ma gli uomini retti ne proteggono la vita.

¹⁰ کسانی‌که تشنهٔ خون هستند از افراد نیکو نفرت دارند و به فکر هلاکت آنان می‌باشند.

¹¹Lo stolto dà sfogo a tutta la sua ira, ma il savio rattiene la propria.

¹¹ آدم احمق، بزودی خشم خود را ظاهر می‌سازد، امّا شخص عاقل از خشم خود جلوگیری می‌کند.

¹²Quando il sovrano dà retta alle parole menzognere, tutti i suoi ministri sono empi.

¹² اگر حاکم به سخنان دروغ گوش بدهد، تمام خادمانش دروغگو می‌شوند.

¹³Il povero e l’oppressore s’incontrano; l’Eterno illumina gli occhi d’ambedue.

¹³ فقیر و ثروتمند در یک چیز مانند هم هستند: خداوند به هردوی آنها چشم بینا داده است.

¹⁴Il re che fa ragione ai miseri secondo verità, avrà il trono stabilito in perpetuo.

¹⁴ پادشاهی که نسبت به مردم مسکین با انصاف باشد، سلطنتش همیشه پایدار می‌ماند.

¹⁵La verga e la riprensione dànno sapienza; ma il fanciullo lasciato a sé stesso, fa vergogna a sua madre.

¹⁵ برای تربیت کودکان چوب و تأدیب لازم است، اگر او را آزاد بگذاری و سرزنش نکنی، باعث شرمندگی مادر خود می‌شود.

¹⁶Quando abbondano gli empi, abbondano le trasgressioni; ma i giusti ne vedranno la ruina.

¹⁶ وقتی شریران به قدرت می‌رسند، جرم زیاد می‌شود. امّا مردم درستکار سقوط آنها را به چشم خواهند دید.

¹⁷Correggi il tuo figliuolo; egli ti darà conforto, e procurerà delizie all’anima tua.

¹⁷ فرزندت را تأدیب کن تا باعث خوشی و آرامش تو گردد.

¹⁸Quando non c’è visioni, il popolo è senza freno; ma beato colui che osserva la legge!

¹⁸ مردمی که خدا راهنمایشان نباشد، سرکش می‌شوند. خوشا به حال قومی که از دستورات الهی پیروی می‌کنند.

¹⁹Uno schiavo non si corregge a parole; anche se comprende, non ubbidisce.

¹⁹ نوکران، تنها با نصیحت اصلاح نمی‌شوند، زیرا آنها هرچند سخنان تو را بفهمند، امّا به آنها توجّه نمی‌کنند.

²⁰Hai tu visto un uomo precipitoso nel suo parlare? C’è più da sperare da uno stolto che da lui.

²⁰ شخصی که بدون فکر کردن و با عجله حرف می‌زند، از یک احمق هم بدتر است.

²¹Se uno alleva delicatamente da fanciullo il suo servo, questo finirà per voler essere figliuolo.

²¹ نوکری که آقایش او را از کودکی به ناز پرورده باشد، سرانجام تمام دارایی آقای خود را غصب می‌کند.

²²L’uomo iracondo fa nascere contese, e l’uomo collerico abbonda in trasgressioni.

²² شخص تندخو کشمکش برپا می‌کند و آدم بدخُلق فتنه‌انگیز است.

²³L’orgoglio abbassa l’uomo, ma chi è umile di spirito ottiene gloria.

²³ تکبّر، انسان را به زمین می‌زند؛ امّا فروتنی باعث سرفرازی می‌شود.

²⁴Chi fa società col ladro odia l’anima sua; egli ode la esecrazione e non dice nulla.

²⁴ کسی‌که با دزد همدست می‌شود، به جان خود دشمنی می‌کند. اگر در دادگاه حقیقت را بگوید، مجازات خواهد شد و اگر را نگوید، خدا او را لعنت می‌کند.

²⁵La paura degli uomini costituisce un laccio, ma chi confida nell’Eterno è al sicuro.

²⁵ کسی‌که از انسان می‌ترسد در دام می‌افتد، امّا هرکه بر خداوند توکّل می‌کند، در امان می‌ماند.

²⁶Molti cercano il favore del principe, ma l’Eterno fa giustizia ad ognuno.

²⁶ بسیاری از مردم از حاکم انتظار لطف دارند، امّا داوری فقط به دست خداوند است. درستکاران از شریران نفرت دارند و شریران از درستکاران.

²⁷L’uomo iniquo è un abominio per i giusti, e colui che cammina rettamente è un abominio per gli empi.

²⁷ درستکاران از شریران نفرت دارند و شریران از درستکاران.