¹Parole di Agur, figliuolo di Jaké. Sentenze pronunziate da quest’uomo per Itiel, per Itiel ed Ucal.

¹ اینها سخنان آکور، پسر یاقه است، خطاب به ایتیئیل و اوکال: خدایا، خسته و درمانده‌ام، چه چاره کنم؟

²Certo, io sono più stupido d’ogni altro, e non ho l’intelligenza d’un uomo.

² من شعور یک انسان را ندارم.

³Non ho imparato la sapienza, e non ho la conoscenza del Santo.

³ من بیشتر شبیه حیوان هستم؛ من شعور یک انسان را ندارم، و دربارهٔ خدا چیزی نمی‌دانم.

⁴Chi è salito in cielo e n’è disceso? Chi ha raccolto il vento nel suo pugno? Chi ha racchiuse l’acque nella sua veste? Chi ha stabilito tutti i confini della terra? Qual è il suo nome e il nome del suo figlio? Lo sai tu?

⁴ کیست که به آسمان صعود کرد و بر زمین فرود آمد؟ کیست که باد را در مشت خود جمع کرد و آبها را در لباس خود پیچید؟ کیست که حدود زمین را تعیین کرد؟ نام او چیست و پسرش چه نام دارد؟ اگر می‌دانی بگو.

⁵Ogni parola di Dio è affinata col fuoco. Egli è uno scudo per chi confida in lui.

⁵ «خدا به وعدهٔ خود وفا می‌کند. او مانند سپر از کسانی‌که به او توکّل دارند، حمایت می‌کند.

⁶Non aggiunger nulla alle sue parole, ch’egli non t’abbia a riprendere, e tu non sia trovato bugiardo.

⁶ به کلام او چیزی میافزا، مبادا تو را تنبیه کند و دروغگو شمرده شوی.»

⁷Io t’ho chiesto due cose: non me le rifiutare, prima ch’io muoia:

⁷ ای خدا، پیش از اینکه بمیرم، دو چیز از تو می‌خواهم:

⁸allontana da me vanità e parola mendace; non mi dare né povertà né ricchezze, cibami del pane che m’è necessario,

⁸ زبان مرا از دروغ گفتن بازدار، و مرا نه فقیر ساز و نه ثروتمند، بلکه روزی مرا به اندازهٔ احتیاجم بده.

⁹ond’io, essendo sazio, non giunga a rinnegarti, e a dire: "Chi è l’Eterno?" ovvero, diventato povero, non rubi, e profani il nome del mio Dio.

⁹ زیرا اگر ثروتمند شوم ممکن است تو را انکار کنم و بگویم: «خداوند کیست؟» و اگر فقیر شوم، شاید دزدی کنم و نام تو را بی‌حرمت سازم.

¹⁰Non calunniare il servo presso al suo padrone, ch’ei non ti maledica e tu non abbia a subirne la pena.

¹⁰ هیچ‌وقت از کسی پیش کارفرمایش بدگویی نکن، مبادا تو را لعنت کند و مجرم شوی.

¹¹V’è una razza di gente che maledice suo padre e non benedice sua madre.

¹¹ کسانی هستند که پدر و مادر خود را نفرین می‌کنند.

¹²V’è una razza di gente che si crede pura, e non è lavata dalla sua sozzura.

¹² اشخاصی هستند که خود را پاک می‌دانند، درحالی‌که آلوده به گناه می‌باشند.

¹³V’è una razza di gente che ha gli occhi alteri e come! e le palpebre superbe.

¹³ بسیار کسانی هستند که از چشمانشان کبر و غرور می‌بارد.

¹⁴V’è una razza di gente i cui denti sono spade e i mascellari, coltelli, per divorare del tutto i miseri sulla terra, e i bisognosi fra gli uomini.

¹⁴ گروهی هستند که دندانهای خود را تیز می‌کنند تا به جان مردم فقیر و محتاج افتاده، آنها را ببلعند.

¹⁵La mignatta ha due figliuole, che dicono: "Dammi" "dammi!". Ci son tre cose che non si sazian mai, anzi quattro, che non dicon mai: "Basta!"

¹⁵ در دنیا چهار چیز مانند «زالو» هستند که هرقدر بخورند سیر نمی‌شوند:

¹⁶Il soggiorno dei morti, il seno sterile, la terra che non si sazia d’acqua, e il fuoco, che non dice mai: "Basta!"

¹⁶ دنیای مردگان، رحم نازا، زمین خشک و بی‌آب، و آتش شعله‌ور.

¹⁷L’occhio di chi si fa beffe del padre e disdegna d’ubbidire alla madre, lo caveranno i corvi del torrente, lo divoreranno gli aquilotti.

¹⁷ کسی‌که پدر خود را مسخره و مادر خود را تحقیر کند، زاغها چشمانش را از کاسه بیرون می‌آوردند و لاشخورها بدنش را می‌خورند.

¹⁸Ci son tre cose per me troppo maravigliose; anzi quattro, ch’io non capisco:

¹⁸ چهار چیز است که برای من بسیار عجیب است و من آنها را نمی‌فهمم:

¹⁹la traccia dell’aquila nell’aria, la traccia del serpente sulla roccia, la traccia della nave in mezzo al mare, la traccia dell’uomo nella giovane.

¹⁹ پرواز عقاب در آسمان، خزیدن مار بر صخره، عبور کشتی از دریا، به وجود آمدن عشق بین زن و مرد.

²⁰Tale è la condotta della donna adultera: essa mangia, si pulisce la bocca, e dice: "Non ho fatto nulla di male!"

²⁰ زن بدکار زنا می‌کند و با بی‌شرمی می‌گوید: «گناهی نکرده‌ام.»

²¹Per tre cose la terra trema, anzi per quattro, che non può sopportare:

²¹ چهار چیز است که زمین تاب تحمّل آنها را ندارد:

²²per un servo quando diventa re, per un uomo da nulla quando ha pane a sazietà,

²² غلامی که به سلطنت می‌رسد، احمقی که سیر و توانگر شود،

²³per una donna, non mai chiesta, quando giunge a maritarsi, e per una serva quando diventa erede della padrona.

²³ زن بداخلاقی که شوهر کرده باشد، و کنیزی که جای خانم خانه را می‌گیرد.

²⁴Ci son quattro animali fra i più piccoli della terra, e nondimeno pieni di saviezza:

²⁴ در دنیا چهار حیوان هستند که کوچک می‌باشند، امّا شعورِ بسیار دارند:

²⁵le formiche, popolo senza forze, che si preparano il cibo durante l’estate;

²⁵ مورچه‌ها: اگر چه ضعیف هستند، امّا در تابستان برای زمستان خوراک ذخیره می‌کنند،

²⁶i conigli, popolo non potente, che fissano la loro dimora nelle rocce;

²⁶ گورکنها: با آن که ناتوانند، امّا در بین صخره‌ها برای خود لانه می‌سازند،

²⁷le locuste, che non hanno re, e procedon tutte, divise per schiere;

²⁷ ملخها: هر چند رهبری ندارند، ولی در دسته‌های منظّم حرکت می‌کنند،

²⁸la lucertola, che puoi prender con le mani, eppur si trova nei palazzi dei re.

²⁸ و مارمولکها: که می‌توان آنها را با دست گرفت، امّا در قصرهای پادشاهان هم راه دارند.

²⁹Queste tre creature hanno una bella andatura, anche queste quattro hanno un passo magnifico:

²⁹ چهار موجود هستند که با وقار راه می‌روند:

³⁰il leone, ch’è il più forte degli animali, e non indietreggia dinanzi ad alcuno;

³⁰ شیر که پادشاه حیوانات است و از چیزی نمی‌ترسد،

³¹il cavallo dai fianchi serrati, il capro, e il re alla testa dei suoi eserciti.

³¹ طاووس، بُز نر، و پادشاهی که سپاهیانش همراه او هستند.

³²Se hai agito follemente cercando d’innalzarti, o se hai pensato del male, mettiti la mano sulla bocca;

³² اگر از روی حماقت مغرور شده و نقشه‌های پلیدی کشیده‌ای، از این کارهایت دست بکش. همچنان‌که از زدن شیر کره به دست می‌آید و از ضربه زدن به بینی خون جاری می‌شود، از برانگیختن خشم نیز نزاع برپا می‌گردد.

³³perché, come chi sbatte la panna ne fa uscire il burro, chi comprime il naso ne fa uscire il sangue, così chi spreme l’ira ne fa uscire contese.

³³ همچنان‌که از زدن شیر کره به دست می‌آید و از ضربه زدن به بینی خون جاری می‌شود، از برانگیختن خشم نیز نزاع برپا می‌گردد.