¹Celebrate l’Eterno, invocate il suo nome; fate conoscere le sue gesta fra popoli.

¹ خداوند را شکر کنید و عظمت او را بیان نمایید. کارهایی را که انجام داده است، به جهانیان اعلام نمایید.

²Cantategli, salmeggiategli, meditate su tutte le sue maraviglie.

² برای او سرود حمد بسرایید و کارهای عظیم او را به مردم بگویید.

³Gloriatevi nel santo suo nome; si rallegri il cuore di quelli che cercano l’Eterno!

³ جلال بر نام مقدّس او باد! شادمان باد دلهای کسانی‌که خداوند را می‌جویند!

⁴Cercate l’Eterno e la sua forza, cercate del continuo la sua faccia!

⁴ از خدا کمک بطلبید و همیشه او را بپرستید.

⁵Ricordatevi delle maraviglie ch’egli ha fatte, de’ suoi miracoli e dei giudizi della sua bocca,

⁵ ای فرزندانِ بندهٔ او ابراهیم، و ای فرزندان یعقوب، برگزیدهٔ او، معجزات و داوریهای خدا را به‌ یاد آورید.

⁶o voi, progenie d’Abrahamo, suo servitore, figliuoli di Giacobbe, suoi eletti!

⁶ خداوند، خدای ماست. او همهٔ زمین را داوری می‌کند.

⁷Egli, l’Eterno, è l’Iddio nostro; i suoi giudizi s’esercitano su tutta la terra.

⁷ او پیمان خود را تا به ابد نگاه خواهد داشت، کلامی را که فرمان داد، برای هزار نسل.

⁸Egli si ricorda in perpetuo del suo patto, della parola da lui data per mille generazioni,

⁸ پیمانی را که با ابراهیم بست، وسوگندی را که با اسحاق یاد کرد، حفظ خواهد نمود.

⁹del patto che fece con Abrahamo, del giuramento che fece ad Isacco,

⁹ عهدی با یعقوب بست، پیمانی جاودانه با اسرائیل.

¹⁰e che confermò a Giacobbe come uno statuto, ad Israele come un patto eterno,

¹⁰ خداوند فرمود: «سرزمین کنعان را به عنوان ملکیّت به شما می‌بخشم.»

¹¹dicendo: Io ti darò il paese di Canaan per vostra parte di eredità.

¹¹ وقتی تعداد آنها کم بود و در سرزمین کنعان غریب

¹²Non erano allora che poca gente, pochissimi e stranieri nel paese,

¹² و در کشورها و سلطنت‌ها سرگردان بودند،

¹³e andavano da una nazione all’altra, da un regno a un altro popolo.

¹³ خداوند به هیچ‌کس اجازه نداد که به آنها آزاری برساند و برای پشتیبانی آنها به پادشاهان هشدار داد

¹⁴Egli non permise che alcuno li opprimesse; anzi, castigò dei re per amor loro

¹⁴ و فرمود: «به برگزیدگان من ظلم نکنید و به انبیای من ضرر نرسانید.»

¹⁵dicendo: Non toccate i miei unti, e non fate alcun male ai miei profeti.

¹⁵ وقتی‌که خداوند قحطی در کشور پدید آورد و هیچ چیزی برای خوردن پیدا نمی‌شد،

¹⁶Poi chiamò la fame sul paese, e fece mancar del tutto il sostegno del pane.

¹⁶ یوسف را پیشتر از آنها به مصر فرستاد، که به عنوان غلام فروخته شد.

¹⁷Mandò dinanzi a loro un uomo. Giuseppe fu venduto come schiavo.

¹⁷ پاهای او را با زنجیر بستند و یوغ آهنین بر گردنش گذاشتند.

¹⁸I suoi piedi furon serrati nei ceppi, ei fu messo in catene di ferro,

¹⁸ تا زمانی که گفته‌های او به حقیقت پیوست و کلام خداوند سخن او را تأیید کرد.

¹⁹fino al tempo che avvenne quello che avea detto, e la parola dell’Eterno, nella prova, gli rese giustizia.

¹⁹ پس فرعون او را آزاد کرد و فرماندار مردم او را رها نمود.

²⁰Il re mandò a farlo sciogliere, il dominatore di popoli lo mise in libertà;

²⁰ سپس او را بر کاخ خود حاکم ساخت و او را فرماندار تمام سرزمین خود نمود،

²¹lo costituì signore della sua casa e governatore di tutti i suoi beni

²¹ تا تمام بزرگان مملکت را تحت فرمان خود درآوَرَد و رهبران قوم را تعلیم دهد.

²²per incatenare i principi a suo talento, e insegnare ai suoi anziani la sapienza.

²² سپس یعقوب به مصر آمد و به عنوان بیگانه در آنجا ساکن شد.

²³Allora Israele venne in Egitto, e Giacobbe soggiornò nel paese di Cham.

²³ خداوند در آنجا فرزندان زیادی به آنها داد و آنها را از دشمنانشان قویتر ساخت.

²⁴Iddio fece moltiplicar grandemente il suo popolo, e lo rese più potente dei suoi avversari.

²⁴ خداوند کاری کرد که مردم مصر از قوم اسرائیل متنفّر شدند و با آنها با حیله رفتار کردند.

²⁵Poi voltò il cuor loro perché odiassero il suo popolo, e macchinassero frodi contro i suoi servitori.

²⁵ سپس خدا موسی خادم خود و هارون برگزیدهٔ خویش را فرستاد.

²⁶Egli mandò Mosè, suo servitore, e Aaronne, che aveva eletto.

²⁶ آنها قدرت خداوند را با انجام معجزات در سرزمین مصر نشان دادند.

²⁷Essi compiron fra loro i miracoli da lui ordinati, fecero dei prodigi nella terra di Cham.

²⁷ خدا تاریکی بر آن سرزمین فرستاد، امّا مصریان امر او را اطاعت نکردند.

²⁸Mandò le tenebre e fece oscurar l’aria, eppure non osservarono le sue parole.

²⁸ رودخانه‏های آنها را به خون تبدیل کرد و همهٔ ماهیان آنها را کشت.

²⁹Cangiò le acque loro in sangue, e fece morire i loro pesci.

²⁹ بعد قورباغه‏ها به آن سرزمین هجوم آوردند و حتّی کاخ سلطنتی هم پُر از قورباغه شد.

³⁰La loro terra brulicò di rane, fin nelle camere dei loro re.

³⁰ به امر خداوند انواع مگس و پشه سراسر آن سرزمین را پُر ساخت.

³¹Egli parlò, e vennero mosche velenose e zanzare in tutto il loro territorio.

³¹ به جای باران، تگرگ و رعد و برق را به سرزمینشان فرستاد.

³²Dette loro grandine invece di pioggia, fiamme di fuoco sul loro paese.

³² تاکستانها و درختان انجیر و درختان آنها را از بین برد.

³³Percosse le loro vigne e i loro fichi e fracassò gli alberi del loro territorio.

³³ به فرمان او، میلیونها ملخ حمله‌ور شدند،

³⁴Egli parlò e vennero le locuste e i bruchi senza numero,

³⁴ و همهٔ نباتات و غلاّت آنجا را خوردند.

³⁵che divorarono tutta l’erba nel loro paese e mangiarono il frutto della loro terra.

³⁵ او تمام نخستزادگان مصریان را به قتل رسانید.

³⁶Poi percosse tutti i primogeniti nel loro paese, le primizie d’ogni loro forza.

³⁶ آنگاه قوم اسرائیل را که همگی سالم و نیرومند بودند، با نقره و طلا از مصر خارج کرد.

³⁷E fece uscire gli Israeliti con argento ed oro, e non vi fu alcuno, fra le sue tribù, che fosse fiacco.

³⁷ چون مردم مصر از آنها می‌ترسیدند، از رفتن ایشان خوشحال شدند.

³⁸L’Egitto si rallegrò della loro partenza, poiché la paura d’essi era caduta su loro.

³⁸ خدا به هنگام روز ابر را سایبان آنها ساخت و هنگام شب با ستون آتش به آنها روشنایی می‌بخشید.

³⁹Egli distese una nuvola per ripararli, e accese un fuoco per rischiararli di notte.

³⁹ آنها از او تقاضا کردند و او به آنها بلدرچین داد و برایشان غذای فراوان از آسمان فرستاد تا سیر شوند.

⁴⁰A loro richiesta fece venire delle quaglie, e li saziò col pane del cielo.

⁴⁰ صخره را شکافت و از آن آب گوارا فوران کرد و مثل رودخانه در صحرای خشک جاری شد.

⁴¹Egli aprì la roccia e ne scaturirono acque; esse corsero per luoghi aridi, come un fiume.

⁴¹ زیرا پیمان مقدّس خود را با ابراهیم به یاد آورد.

⁴²Poiché egli si ricordò della sua parola santa e d’Abrahamo, suo servitore;

⁴² به این ترتیب قوم برگزیدهٔ خود را با سرود شادمانی از مصر بیرون آورد.

⁴³e trasse fuori il suo popolo con allegrezza, e i suoi eletti con giubilo.

⁴³ او سرزمین اقوام دیگر را با تمام محصولاتش به آنها داد تا احکام او را بجا آورند و قوانین او را اطاعت نمایند. خداوند را سپاس باد!

⁴⁴E dette loro i paesi delle nazioni, ed essi presero possesso della fatica dei popoli,

⁴⁴ تا احکام او را بجا آورند و قوانین او را اطاعت نمایند. خداوند را سپاس باد!

⁴⁵perché osservassero i suoi statuti e ubbidissero alle sue leggi. Alleluia.