¹Anima mia, benedici l’Eterno! O Eterno, mio Dio, tu sei sommamente grande; sei vestito di splendore e di maestà.

¹ ای خداوند، خدای من، تو چقدر بزرگ هستی! تو با عظمت و جلال آراسته‌ای.

²Egli s’ammanta di luce come d’una veste; distende i cieli come un padiglione;

² خود را با نور پوشانیده و آسمان را مانند خیمه‌ای گسترانیده‌ای.

³egli costruisce le sue alte stanze nelle acque; fa delle nuvole il suo carro, s’avanza sulle ali del vento;

³ خانه‌ات را بر فراز آبها بنا نموده‌ای. ابرها را ارابهٔ خود ساخته‌ای و بر بالهای باد سوار شده‌ای.

⁴fa dei venti i suoi messaggeri, delle fiamme di fuoco i suoi ministri.

⁴ بادها پیام‌آوران تو و شعله‌های آتش خادمان تو هستند.

⁵Egli ha fondato la terra sulle sue basi; non sarà smossa mai in perpetuo.

⁵ اساس زمین را چنان استوار کردی که هرگز تکان نمی‌خورد.

⁶Tu l’avevi coperta dell’abisso come d’una veste, le acque s’erano fermate sui monti.

⁶ دریاها آن را مانند ردا دربر گرفت و آب، کوهها را پوشانید.

⁷Alla tua minaccia esse si ritirarono, alla voce del tuo tuono fuggirono spaventate.

⁷ از توبیخ تو، آبها خروشیدند و از شنیدن صدای فرمان تو، آنها گریختند.

⁸Le montagne sorsero, le valli s’abbassarono nel luogo che tu avevi stabilito per loro.

⁸ از روی کوهها به‌ دشتها جاری شدند و دشتها را پُر کردند، به جاهایی که برای آنها تعیین نموده بودی.

⁹Tu hai posto alle acque un limite che non trapasseranno; esse non torneranno a coprire la terra.

⁹ برای آنها حدودی را معیّن کردی تا از آن نگذرند و بار دیگر تمام روی زمین را نپوشانند.

¹⁰Egli manda fonti nelle valli, ed esse scorrono fra le montagne;

¹⁰ چشمه‏ها را در وادیها و رودخانه‏ها را بین کوهها جاری ساختی.

¹¹abbeverano tutte le bestie della campagna, gli asini selvatici vi si dissetano.

¹¹ تا حیوانات وحشی از آنها بنوشند و الاغهای وحشی، تشنگی خود را فرونشانند.

¹²Presso a quelle si riparano gli uccelli del cielo; di mezzo alle fronde fanno udir la loro voce.

¹² پرندگان، بر شاخه‏های درختانِ نزدیک آنها آشیانه می‌سازند و نغمه‏سرایی می‌کنند.

¹³Egli adacqua i monti dall’alto delle sue stanze, la terra è saziata col frutto delle tue opere.

¹³ از آسمان بر کوهها باران می‌بارانی و زمین را از نعماتت پُر می‌سازی.

¹⁴Egli fa germogliar l’erba per il bestiame e le piante per il servizio dell’uomo, facendo uscir dalla terra il nutrimento,

¹⁴ برای مصرف حیوانات علف را می‌رویانی و برای انسانها نباتات را آفریدی تا غذای خود را از آنها به دست آورند.

¹⁵e il vino che rallegra il cuor dell’uomo, e l’olio che gli fa risplender la faccia, e il pane che sostenta il cuore dei mortali.

¹⁵ تا برای شادی دل خود شراب، و برای شادابی چهرهٔ‌شان روغن، و جهت تقویت جسمانی خود، نان تهیّه کنند.

¹⁶Gli alberi dell’Eterno sono saziati, i cedri del Libano, ch’egli ha piantati.

¹⁶ سروهای لبنان که درختان خداوند هستند، سیراب می‌شوند.

¹⁷Gli uccelli vi fanno i loro nidi; la cicogna fa dei cipressi la sua dimora;

¹⁷ پرندگان بر درختان سرو، و لک‌لکها روی درختان صنوبر، آشیانه می‌سازند.

¹⁸le alte montagne son per i camosci, le rocce sono il rifugio de’ conigli.

¹⁸ کوهها پناهگاه بُزهای کوهی و صخره‏ها لانهٔ گورکن‏هاست.

¹⁹Egli ha fatto la luna per le stagioni; il sole conosce il suo tramonto.

¹⁹ مهتاب را جهت تعیین فصلها آفریدی و آفتاب وقت غروب خود را می‌داند.

²⁰Tu mandi le tenebre e vien la notte, nella quale tutte le bestie delle foreste si mettono in moto.

²⁰ شب را به وجود آوردی تا در تاریکی آن حیوانات وحشی از لانه‌های خود بیرون آیند.

²¹I leoncelli ruggono dietro la preda e chiedono il loro pasto a Dio.

²¹ شیرهای جوان برای طعمه‏ای که خدا برایشان فراهم کرده است، غرّش می‌کنند.

²²Si leva il sole, esse si ritirano e vanno a giacere nei loro covi.

²² در وقت طلوع آفتاب، دوباره به بیشهٔ خود می‌روند و استراحت می‌کنند.

²³L’uomo esce all’opera sua e al suo lavoro fino alla sera.

²³ انسانها برای کسب و کار از خانه‏های خود بیرون می‌روند و تا هنگام شب تلاش می‌کنند.

²⁴Quanto son numerose le tue opere, o Eterno! Tu le hai fatte tutte con sapienza; la terra è piena delle tue ricchezze.

²⁴ خداوندا، کارهای تو چه بسیار است، همهٔ آنها را با حکمت انجام داده‌ای، زمین از مخلوقات تو پُر است.

²⁵Ecco il mare, grande ed ampio, dove si muovon creature senza numero, animali piccoli e grandi.

²⁵ اقیانوسها بزرگ و وسیع هستند و حیوانات بی‌شمار، کوچک و بزرگ در آنها زندگی می‌کنند.

²⁶Là vogano le navi e quel leviatan che hai creato per scherzare in esso.

²⁶ کشتی‌ها بر روی آنها حركت می‌کنند و هیولای دریایی در آنها بازی می‌کند.

²⁷Tutti quanti sperano in te che tu dia loro il lor cibo a suo tempo.

²⁷ همهٔ آنها محتاج تو هستند، تا روزیِ آنها را بدهی.

²⁸Tu lo dài loro ed essi lo raccolgono; tu apri la mano ed essi son saziati di beni.

²⁸ هر آنچه تو به آنها می‌دهی، آنها جمع می‌نمایند. تو برایشان غذا آماده می‌کنی و آنها را سیر می‌سازی.

²⁹Tu nascondi la tua faccia, essi sono smarriti; tu ritiri il loro fiato, ed essi muoiono e tornano nella loro polvere.

²⁹ وقتی از آنها روی برمی‌گردانی، به وحشت می‌افتند و هنگامی‌که جانشان را می‌گیری، می‌میرند و به خاک برمی‌گردند زیرا که از آن ساخته شده‌اند.

³⁰Tu mandi il tuo spirito, essi sono creati, e tu rinnovi la faccia della terra.

³⁰ چون روح خود را می‌فرستی زنده می‌شوند و زمین، زندگی تازه پیدا می‌کند.

³¹Duri in perpetuo la gloria dell’Eterno, si rallegri l’Eterno nelle opere sue!

³¹ جلال خداوند جاودان باد. خداوند از کارهای خود خشنود باشد.

³²Egli riguarda la terra, ed essa trema; egli tocca i monti, ed essi fumano.

³² او به زمین می‌نگرد و زمین به لرزه می‌آید و چون کوهها را لمس می‌کند، چون آتشفشان فَوَران می‌کنند.

³³Io canterò all’Eterno finché io viva; salmeggerò al mio Dio finché io esista.

³³ تا زنده‌ام سرود حمد خواهم سرایید، و تا آخر عمر خود، خداوند را ستایش خواهم كرد.

³⁴Possa la mia meditazione essergli gradita! Io mi rallegrerò nell’Eterno.

³⁴ امیدوارم که دعا و مناجات من او را خشنود سازد، زیرا او سرچشمهٔ سرور و شادی من است. گناهکاران از روی زمین محو شوند و اثری از مردمان بدکار باقی نماند. ای جان من خداوند را ستایش کن. خداوند را سپاس باد.

³⁵Spariscano i peccatori dalla terra, e gli empi non siano più! Anima mia, benedici l’Eterno. Alleluia.

³⁵ گناهکاران از روی زمین محو شوند و اثری از مردمان بدکار باقی نماند. ای جان من خداوند را ستایش کن. خداوند را سپاس باد.