¹Per il Capo de’ musici. Su "Cerva dell’aurora". Salmo di Davide. Dio mio, Dio mio, perché mi hai abbandonato? Perché te ne stai lontano, senza soccorrermi, senza dare ascolto alle parole del mio gemito?

¹ خدای من، خدای من! چرا مرا ترک کردی؟ چرا از من دور هستی و کمکم نمی‌کنی و به فریادم نمی‌رسی؟

²Dio mio, io grido di giorno, e tu non rispondi; di notte ancora, e non ho posa alcuna.

² آه، ای خدای من، روزها التماس می‌کنم و تو جواب نمی‌دهی، شبها ناله و زاری می‌کنم و آرام ندارم.

³Eppur tu sei il Santo, che siedi circondato dalle lodi d’Israele.

³ امّا تو به عنوان تنها قدّوس، بر تخت سلطنت نشسته‌ای و بنی‌اسرائیل تو را ستایش می‌کنند.

⁴I nostri padri confidarono in te; confidarono e tu li liberasti.

⁴ نیاکان ما بر تو توکّل کردند، آنها توکّل نمودند و تو آنها را نجات دادی.

⁵Gridarono a te, e furon salvati; confidarono in te, e non furon confusi.

⁵ به حضور تو زاری نمودند و رهایی یافتند. به تو پناه آوردند و ناامید نشدند.

⁶Ma io sono un verme e non un uomo; il vituperio degli uomini, e lo sprezzato dal popolo.

⁶ امّا من کِرم هستم، نه انسان. نزد همه‌کس خوار و خفیف شده‌ام.

⁷Chiunque mi vede si fa beffe di me; allunga il labbro, scuote il capo, dicendo:

⁷ هر که مرا می‌بیند مسخره‌ام می‌کند، آنها سر خود را می‌جنبانند.

⁸Ei si rimette nell’Eterno; lo liberi dunque; lo salvi, poiché lo gradisce!

⁸ و می‌گویند: «تو به خداوند توکّل کردی، چرا او تو را نجات نمی‌دهد؟ اگر خداوند تو را دوست دارد، چرا به تو کمک نمی‌کند.»

⁹Sì, tu sei quello che m’hai tratto dal seno materno; m’hai fatto riposar fidente sulle mammelle di mia madre.

⁹ تو بودی که مرا از رحم مادر به دنیا آوردی و در آغوش او از من مراقبت نمودی.

¹⁰A te fui affidato fin dalla mia nascita, tu sei il mio Dio fin dal seno di mia madre.

¹⁰ از همان روز تولّدم، تو خدای من بوده‌ای و من به تو توکّل نموده‌ام.

¹¹Non t’allontanare da me, perché l’angoscia è vicina, e non v’è alcuno che m’aiuti.

¹¹ از من دور مشو، زیرا مشکلات نزدیک است و کسی نیست که به من کمک کند.

¹²Grandi tori m’han circondato; potenti tori di Basan m’hanno attorniato;

¹² دشمنان بسیاری همچون گاوانِ نرِ سرزمینِ باشان، مرا احاطه کرده‌اند،

¹³apron la loro gola contro a me, come un leone rapace e ruggente.

¹³ و مانند شیرانِ درّنده و غرّان دهان خود را برای من بازکرده‌اند.

¹⁴Io son come acqua che si sparge, e tutte le mie ossa si sconnettono; il mio cuore è come la cera, si strugge in mezzo alle mie viscere.

¹⁴ قوّت من از من بیرون رفته، همچون آبی که برروی زمین ریخته باشد، بند‌بند استخوانهایم از هم جدا شده، و دلم مانند موم در سینه‌ام آب شده است.

¹⁵Il mio vigore s’inaridisce come terra cotta, e la lingua mi s’attacca al palato; tu m’hai posto nella polvere della morte.

¹⁵ گلویم همچون سفال خشک شده و زبانم به سقف دهانم چسبیده است و تو مرا بر روی خاک، در حال مرگ رها کرده‌ای.

¹⁶Poiché cani m’han circondato; uno stuolo di malfattori m’ha attorniato; m’hanno forato le mani e i piedi.

¹⁶ دشمنان، یعنی این گروه شریر، مانند سگ، دور مرا گرفته‌اند و دستها و پاهای مرا سوراخ کرده‌اند.

¹⁷Posso contare tutte le mie ossa. Essi mi guardano e m’osservano;

¹⁷ استخوانهایم از لاغری شمرده می‌شوند. دشمنانم به من خیره شده‌اند.

¹⁸spartiscon fra loro i miei vestimenti e tirano a sorte la mia veste.

¹⁸ لباسهایم را بین خود تقسیم می‌کنند و بر ردای من قرعه می‌اندازند.

¹⁹Tu dunque, o Eterno, non allontanarti, tu che sei la mia forza, t’affretta a soccorrermi.

¹⁹ امّا تو ای خداوند، از من دور مشو! ای یاور من، به دادم برس!

²⁰Libera l’anima mia dalla spada, l’unica mia, dalla zampa del cane;

²⁰ مرا از دَمِ شمشیر نجات بده، مرا از چنگ این سگها رهایی ده.

²¹salvami dalla gola del leone. Tu mi risponderai liberandomi dalle corna dei bufali.

²¹ مرا از دهان این شیرها نجات بده، و جان مرا از دست شاخهای گاوان وحشی برهان.

²²Io annunzierò il tuo nome ai miei fratelli, ti loderò in mezzo all’assemblea.

²² کارهای تو را برای قوم خود بیان خواهم کرد، تو را در حضور پرستندگانت ستایش خواهم نمود.

²³O voi che temete l’Eterno, lodatelo! Glorificatelo voi, tutta la progenie di Giacobbe, e voi tutta la progenie d’Israele, abbiate timor di lui!

²³ ای خادمان خداوند، او را ستایش نمایید، ای فرزندان یعقوب، او را گرامی بدارید، ای بنی‌اسرائیل، او را پرستش نمایید،

²⁴Poich’egli non ha sprezzata né disdegnata l’afflizione dell’afflitto, e non ha nascosta la sua faccia da lui; ma quand’ha gridato a lui, ei l’ha esaudito.

²⁴ زیرا او رنج دیدگان را فراموش نمی‌کند و روی خود را از آنها بر نمی‌گرداند، بلکه دعای آنها را می‌شنود و مستجاب می‌نماید.

²⁵Tu sei l’argomento della mia lode nella grande assemblea; io adempirò i miei voti in presenza di quelli che ti temono.

²⁵ در میان جماعتی بزرگ، تو را پرستش خواهم نمود! نذرهای خود را در مقابل پرستندگانت ادا خواهم کرد.

²⁶Gli umili mangeranno e saranno saziati; quei che cercano l’Eterno lo loderanno; il loro cuore vivrà in perpetuo.

²⁶ فقیران هرقدر که بخواهند، خواهند خورد و سیر خواهند شد، جویندگان خداوند، خدا شما را همیشه کامیاب سازد.

²⁷Tutte le estremità della terra si ricorderan dell’Eterno e si convertiranno a lui; e tutte le famiglie delle nazioni adoreranno nel tuo cospetto.

²⁷ مردم سراسر جهان، خداوند را به یاد خواهند آورد و همهٔ اقوام عالم به سوی وی خواهند آمد و او را پرستش خواهند کرد.

²⁸Poiché all’Eterno appartiene il regno, ed egli signoreggia sulle nazioni.

²⁸ خداوند پادشاه است و بر همهٔ ملتّها فرمانروایی خواهد کرد.

²⁹Tutti gli opulenti della terra mangeranno e adoreranno; tutti quelli che scendon nella polvere e non possono mantenersi in vita s’inchineranno dinanzi a lui.

²⁹ همهٔ متکبّران جهان در پیشگاه او تعظیم خواهند کرد، تمام انسانهای فانی در مقابل او سجده خواهند نمود.

³⁰La posterità lo servirà; si parlerà del Signore alla ventura generazione.

³⁰ آیندگان، خداوند را خواهند پرستید؛ مردم دربارهٔ خداوند برای نسلهای آینده تعریف خواهند کرد. آنانی که هنوز متولّد نشده‌اند، خواهند شنید که خداوند قوم خود را نجات داده است.

³¹Essi verranno e proclameranno la sua giustizia, al popolo che nascerà diranno come egli ha operato.

³¹ آنانی که هنوز متولّد نشده‌اند، خواهند شنید که خداوند قوم خود را نجات داده است.