¹Per il Capo de’ Musici. Secondo Jeduthun. Salmo di Asaf. La mia voce s’eleva a Dio, e io grido; la mia voce s’eleva a Dio, ed egli mi porge l’orecchio.

¹ با صدای بلند نزد خدا زاری می‌کنم. در پیشگاه خدا فریاد می‌کنم تا او مرا بشنود.

²Nel giorno della mia distretta, io ho cercato il Signore; la mia mano è stata tesa durante la notte senza stancarsi, l’anima mia ha rifiutato d’esser consolata.

² به هنگام سختی، به درگاه خداوند دعا می‌کنم و تمام شب دستهای خود را به سوی او بلند می‌کنم، امّا تسلّی نمی‌یابم.

³Io mi ricordo di Dio, e gemo; medito, e il mio spirito è abbattuto. Sela.

³ خدا را یاد می‌کنم و آه می‌کشم. زمانی که به فکر فرو می‌روم، مأیوس می‌شوم.

⁴Tu tieni desti gli occhi miei, sono turbato e non posso parlare.

⁴ خواب را از من گرفته‌ای، آن‌قدر پریشانم که نمی‌توانم حرف بزنم.

⁵Ripenso ai giorni antichi, agli anni da lungo tempo passati.

⁵ به روزگار گذشته فکر می‌کنم و سالهای پیش را به یاد می‌آورم.

⁶Mi ricordo de’ miei canti durante la notte, medito nel mio cuore, e lo spirito mio va investigando:

⁶ تمام شب با خود فکر می‌کنم و می‌اندیشم و از خود می‌پرسم:

⁷Il Signore ripudia egli in perpetuo? E non mostrerà egli più il suo favore?

⁷ «آیا خداوند ما را برای همیشه ترک خواهد کرد؟ آیا هرگز از ما راضی نخواهد شد؟

⁸E’ la sua benignità venuta meno per sempre? La sua parola ha ella cessato per ogni età?

⁸ آیا دیگر ما را دوست ندارد؟ آیا پیمان او با ما باطل شده است؟

⁹Iddio ha egli dimenticato d’aver pietà? Ha egli nell’ira chiuse le sue compassioni? Sela.

⁹ آیا خدا رحمت خود را فراموش کرده و خشم او، جای شفقت او را گرفته است؟»

¹⁰E ho detto: La mia afflizione sta in questo, che la destra dell’Altissimo è mutata.

¹⁰ پس گفتم: «درد من این است که رفتار خدا با من عوض شده است.»

¹¹Io rievocherò la memoria delle opere dell’Eterno; sì, ricorderò le tue maraviglie antiche,

¹¹ من کارهای خداوند را به‌خاطر خواهم آورد و معجزات او را که در گذشته نشان داد، به یاد می‌آورم.

¹²mediterò su tutte le opere tue, e ripenserò alle tue gesta.

¹² دربارهٔ تمام کارهای تو تفکّر خواهم نمود و دربارهٔ کارهای حیرت‌انگیز تو خواهم اندیشید.

¹³O Dio, le tue vie son sante; qual è l’Iddio grande come Dio?

¹³ خدایا، همهٔ کارهای تو مقدّسند. خدایی به بزرگی تو وجود ندارد.

¹⁴Tu sei l’Iddio che fai maraviglie; tu hai fatto conoscere la tua forza fra i popoli.

¹⁴ تو خدایی هستی که معجزه می‌کنی. تو قدرت خود را به همهٔ اقوام جهان نشان دادی.

¹⁵Tu hai, col tuo braccio, redento il tuo popolo, i figliuoli di Giacobbe e di Giuseppe. Sela.

¹⁵ تو با قدرت خود، قوم خود، یعنی فرزندان یعقوب و یوسف را آزاد نمودی.

¹⁶Le acque ti videro, o Dio; le acque ti videro e furono spaventate; anche gli abissi tremarono.

¹⁶ ای خدا، وقتی آبها تو را دیدند، ترسیدند و اعماق دریا به لرزه درآمد.

¹⁷Le nubi versarono diluvi d’acqua; i cieli tuonarono; ed anche i tuoi strali volarono da ogni parte.

¹⁷ ابرها باریدند، رعد در آسمان غرید، برق در همه‌جا درخشید.

¹⁸La voce del tuo tuono era nel turbine; i lampi illuminarono il mondo; la terra fu scossa e tremò.

¹⁸ صدای رعد تو در گِردباد بود و نور برق، جهان را روشن ساخت و زمین را به لرزه درآورد.

¹⁹La tua via fu in mezzo al mare, i tuoi sentieri in mezzo alle grandi acque, e le tue orme non furon riconosciute.

¹⁹ از دریا عبور نمودی و از عمق دریا گذشتی ولی اثری از جای پایت دیده نشد. قوم خود را به وسیلهٔ موسی و هارون، مانند یک شبان رهبری نمودی.

²⁰Tu conducesti il tuo popolo come un gregge, per mano di Mosè e d’Aaronne.

²⁰ قوم خود را به وسیلهٔ موسی و هارون، مانند یک شبان رهبری نمودی.