¹Per il Capo de’ musici. Sulla Ghittea. Salmo di Asaf. Cantate con gioia a Dio nostra forza; mandate grida di allegrezza all’Iddio di Giacobbe!

¹ برای خدایی که قوّت ماست، سرود شادی بسرایید و برای خدای یعقوب آواز شادمانی سر دهید.

²Intonate un salmo e fate risonare il cembalo, l’arpa deliziosa, col saltèro.

² دف را بیاورید و با بربط و رباب سرود بخوانید.

³Sonate la tromba alla nuova luna, alla luna piena, al giorno della nostra festa.

³ شیپور را در روزهای عید به صدا درآورید، در ماه نو و زمانی كه ماه كامل است.

⁴Poiché questo è uno statuto per Israele, una legge dell’Iddio di Giacobbe.

⁴ زیرا این رسمی است برای اسرائیل و دستوری است از جانب خدای یعقوب،

⁵Egli lo stabilì come una testimonianza in Giuseppe, quando uscì contro il paese d’Egitto. Io udii allora il linguaggio di uno che m’era ignoto:

⁵ آن را به مردم اسرائیل داد، هنگامی‌که از مصر بیرون رفتند. صدای ناآشنایی به گوشم می‌رسد که می‌گوید:

⁶O Israele, io sottrassi le tue spalle ai pesi, le tue mani han lasciato le corbe.

⁶ «بار سنگین را از دوشتان برداشتم و دستهایتان را از حمل سبدها آزاد نمودم.

⁷Nella distretta gridasti a me ed io ti liberai; ti risposi nascosto in mezzo ai tuoni, ti provai alle acque di Meriba. Sela.

⁷ هنگامی‌که در سختی بودید و به من روی آوردید، من شما را نجات دادم. از میان رعد تو را اجابت کردم، و در کنار چشمه‏‌های مریبا شما را آزمایش نمودم.

⁸Ascolta, o popolo mio, ed io ti darò degli ammonimenti; o Israele, volessi tu pure ascoltarmi!

⁸ ای قوم من، به هشدار من توجّه کنید؛ ای بنی‌اسرائیل، از شما می‌‌‌‌خواهم که به من گوش دهید.

⁹Non vi sia nel mezzo di te alcun dio straniero, e non adorare alcun dio forestiero:

⁹ شما هرگز نباید خدای دیگری را بپرستید و به خدای بیگانه سجده کنید.

¹⁰Io sono l’Eterno, l’Iddio tuo, che ti fece risalire dal paese d’Egitto; allarga la tua bocca, ed io l’empirò.

¹⁰ من خداوند، خدای شما هستم، که شما را از مصر خارج کردم. دهان خود را باز کنید و شما را سیر خواهم کرد.

¹¹Ma il mio popolo non ha ascoltato la mia voce, e Israele non mi ha ubbidito.

¹¹ «امّا قوم من به سخنان من گوش ندادند و بنی‌اسرائیل از من اطاعت نکردند.

¹²Ond’io li abbandonai alla durezza del cuor loro, perché camminassero secondo i loro consigli.

¹² بنابراین آنها را به حال خودشان گذاشتم تا خواهش‌های خود را بجا آورند.

¹³Oh se il mio popolo volesse ascoltarmi, se Israele volesse camminar nelle mie vie!

¹³ ای کاش قوم من به من گوش می‌دادند و بنی‌اسرائیل از من اطاعت می‌کردند.

¹⁴Tosto farei piegare i loro nemici, e rivolgerei la mia mano contro i loro avversari.

¹⁴ آنگاه بزودی دشمنانشان را سرکوب می‌نمودم و مخالفان آنها را مجازات می‌کردم.

¹⁵Quelli che odiano l’Eterno dovrebbero sottomettersi a lui, ma la loro durata sarebbe in perpetuo.

¹⁵ آنهایی که از خداوند نفرت دارند، با ترس در برابر او تعظیم می‌کردند و گرفتار مجازات ابدی می‌شدند. امّا شما را با بهترین گندم خوراک می‌دادم و با عسل وحشی سیر می‌گردانیدم.»

¹⁶Io li nutrirei del fior di frumento, e li sazierei di miele stillante dalla roccia.

¹⁶ امّا شما را با بهترین گندم خوراک می‌دادم و با عسل وحشی سیر می‌گردانیدم.»