¹Canto. Salmo di Asaf. O Dio, non startene cheto; non rimaner muto ed inerte, o Dio!

¹ خدایا، خاموش مباش، و آرام و ساکت منشین،

²Poiché, ecco, i tuoi nemici si agitano rumorosamente, e quelli che t’odiano alzano il capo.

² زیرا دشمنان تو دست به شورش زده‌اند، و کسانی‌که از تو نفرت دارند، مغرور و سرکش شده‌اند.

³Tramano astuti disegni contro il tuo popolo, e si concertano contro quelli che tu nascondi presso di te.

³ مخفیانه برضد قوم تو نقشه می‌کشند، و برای آنهایی که به تو پناه آورده‌اند، دسیسه می‌چینند.

⁴Dicono: Venite, distruggiamoli come nazione, e il nome d’Israele non sia più ricordato.

⁴ می‌گویند: «بیایید آنها را از بین ببریم تا نام اسرائیل از صفحهٔ روزگار محو گردد.»

⁵Poiché si son concertati con uno stesso sentimento, fanno un patto contro di te:

⁵ آنها همه همدست شده‌اند و برضد تو توطئه کرده و با هم پیمان بسته‌اند.

⁶le tende di Edom e gl’Ismaeliti; Moab e gli Hagareni;

⁶ اینها اَدومیان، اسماعیلیان، موآبیان، هاجریان،

⁷Ghebal, Ammon ed Amalek; la Filistia con gli abitanti di Tiro;

⁷ مردم جَبال، عمونیان، عمالیقیان، فلسطینیان و ساکنان صور هستند.

⁸anche l’Assiria s’è aggiunta a loro; prestano il loro braccio ai figliuoli di Lot. Sela.

⁸ مردم آشور نیز با آنها متّحد گشته، بازوی قدرتمندی برای عمونیان و موآبیان که از نسل لوط هستند شده‌اند.

⁹Fa’ a loro come facesti a Midian, a Sisera, a Jabin presso al torrente di Chison,

⁹ همان کاری را که با مدیان کردی، با این مردم هم بکن و همان بلایی را که بر سر سیسرا و یابین در وادی قیشون آوردی، بر سر اینها نیز بیاور.

¹⁰i quali furon distrutti a Endor, e serviron di letame alla terra.

¹⁰ تو آنها را در عین‌دور هلاک کردی و اجسادشان در روی خاک پوسید.

¹¹Rendi i loro capi simili ad Oreb e Zeeb, e tutti i loro principi simili a Zeba e Tsalmunna;

¹¹ رهبران آنها را به سرنوشت غراب و ذِئِب گرفتار کن و حاکمان آنها را مانند ذِبح و صَلمُناع سرکوب بساز،

¹²poiché dicono: Impossessiamoci delle dimore di Dio.

¹² زیرا که گفتند: «سرزمینی را که متعلّق به خداست برای خودمان تسخیر می‌کنیم.»

¹³Dio mio, rendili simili al turbine, simili a stoppia dinanzi al vento.

¹³ خدایا، آنها را مانند غبار پراکنده کن و مانند کاه بر باد ده.

¹⁴Come il fuoco brucia la foresta, e come la fiamma incendia i monti,

¹⁴ همچون آتش که جنگل را می‌سوزاند و مانند شعله‌ای که کوهها را به آتش می‌کشد،

¹⁵così perseguitali con la tua tempesta, e spaventali col tuo uragano.

¹⁵ آنها را با تُندبادِ خشم خود بران، و با توفان غضبت آشفته و پریشان گردان.

¹⁶Cuopri la loro faccia di vituperio, onde cerchino il tuo nome, o Eterno!

¹⁶ خداوندا، چهرهٔ آنها را شرمنده گردان تا به قدرت تو پی ببرند.

¹⁷Siano svergognati e costernati in perpetuo, siano confusi e periscano!

¹⁷ برای همیشه رسوا و پریشان گردند و در خواری و ذلّت هلاک شوند و بدانند که تو خداوند یکتا و یگانه، و حکمفرمای مطلق کاینات هستی.

¹⁸E conoscano che tu, il cui nome e l’Eterno, sei il solo Altissimo sopra tutta la terra.

¹⁸ و بدانند که تو خداوند یکتا و یگانه، و حکمفرمای مطلق کاینات هستی.