1E ora servo di zimbello a dei più giovani di me, i cui padri non mi sarei degnato di mettere fra i cani del mio gregge!
1 Amma sohõ, borey kaŋ yaŋ ay zeen ey goono g'ay hahaara, Borey kaŋ yaŋ ay donda i baabey hal ay wongu k'i daŋ ay alman kuray hansey banda.
2E a che m’avrebbe servito la forza delle lor mani? Gente incapace a raggiungere l’età matura,
2 Oho, i kambey gaabo, ifo no a hanse ay se waato din? Boro yaŋ nooya kaŋ halaci jiiri toonante ra.
3smunta dalla miseria e dalla fame, ridotta a brucare il deserto, la terra da tempo nuda e desolata,
3 I faabu mo jaŋay da gazeyaŋ sabbay se. I ga laabu ŋwa naŋ kaŋ kurmu nda saaji fimbi go.
4strappando erba salsa presso ai cespugli, ed avendo per pane radici di ginestra.
4 I ga hanam dagu ka kaa karji gaa, Mufa kaaji ya i ŋwaari no.
5Sono scacciati di mezzo agli uomini, grida lor dietro la gente come dietro al ladro,
5 I n'i gaaray ka kaa borey ra, I g'i gana nda kuuwa sanda zay cine.
6abitano in burroni orrendi, nelle caverne della terra e fra le rocce;
6 Hala tilas i ma goro gooru kaŋ ga humburandi ra, Wala laabu nda tondi guusey ra.
7ragliano fra i cespugli, si sdraiano alla rinfusa sotto i rovi;
7 Tuurey game ra no i ga hẽ sanda farkay cine, Karji nyaŋey cire no i ga margu.
8gente da nulla, razza senza nome, cacciata via dal paese a bastonate.
8 Ngey wo saamoyaŋ no, Oho, boro yaamey izeyaŋ no, Goobu no i n'i gaaray d'a laabo ra.
9E ora io sono il tema delle loro canzoni, il soggetto dei loro discorsi.
9 Sohõ mo ay ciya dooni hari i se. Oho, ay ciya hari yaamo i se!
10Mi aborrono, mi fuggono, non si trattengono dallo sputarmi in faccia.
10 I goono g'ay fanta, I go ga kay ay se kuray fo waani. I ga soobay ka yollo tuf'ay moyduma gaa no,
11Non han più ritegno, m’umiliano, rompono ogni freno in mia presenza.
11 Zama Irikoy n'ay biraw korfa feeri ay se, k'ay taabandi, I goono ga kasiji furu ay jine.
12Questa genia si leva alla mia destra, m’incalzano, e si appianano le vie contro di me per distruggermi.
12 Ay kambe ŋwaari haray no, i jama tun ka kay, I goono g'ay cey tuti _ka kaa ay cire|_, I goono ga ngey halaciyaŋ fondey hanse ay jine.
13Hanno sovvertito il mio cammino, lavorano alla mia ruina, essi che nessuno vorrebbe soccorrere!
13 I g'ay fonda sara ay se, I ga du riiba ay masiiba do. Boro kulu s'i gaa.
14S’avanzano come per un’ampia breccia, si precipitano innanzi in mezzo alle ruine.
14 Danga day kortimi kaŋ ga tafay ra no i goono ga kaa ay gaa. Windi bagarmey bindi ra no i goono ga zulli ka kaa ay boŋ.
15Terrori mi si rovesciano addosso; l’onor mio è portato via come dal vento, è passata come una nube la mia felicità.
15 Humburkumay kaa ay gaa, I g'ay beera gaaray mo sanda haw cine. Ay albarka mo say-say sanda beene buru cine.
16E ora l’anima mia si strugge in me, m’hanno còlto i giorni dell’afflizione.
16 Sohõ binde ay fundo go ga soogu ay ra, Kankami jirbey n'ay di.
17La notte mi trafigge, mi stacca l’ossa, e i dolori che mi rodono non hanno posa.
17 Cin ay biriyey ga fara ay ra, Ay kaajey sinda fulanzamay.
18Per la gran violenza del mio male la mia veste si sforma, mi si serra addosso come la tunica.
18 Ay bankaara sara ay kankamo sabbay se, A n'ay haw-haw sanda ay kwaay jinda cine.
19Iddio m’ha gettato nel fango, e rassomiglio alla polvere e alla cenere.
19 Irikoy n'ay catu botogo ziibo ra, Ay ciya sanda kusa nda boosu cine.
20Io grido a te, e tu non mi rispondi; ti sto dinanzi, e tu mi stai a considerare!
20 Ay go ga hẽ ni gaa, amma ni mana tu ay se. Ay ga tun ka kay, amma ni si baa saal ay.
21Ti sei mutato in nemico crudele verso di me; mi perseguiti con la potenza della tua mano.
21 Ni bare ka ciya ay se boro kaŋ si bakar, Ni kambe gaabo no ni goono g'ay gurzugandi nd'a.
22Mi levi per aria, mi fai portar via dal vento, e mi annienti nella tempesta.
22 Ni g'ay sambu k'ay kaarandi haw boŋ, Ni ga naŋ ay ma yangala hari haw beeri ra.
23Giacché, lo so, tu mi meni alla morte, alla casa di convegno di tutti i viventi.
23 Zama ay bay kaŋ ni ga kond'ay buuyaŋ do, Kaŋ ga ti marga windo kaŋ ni te fundikooni kulu se.
24Ma chi sta per perire non protende la mano? e nell’angoscia sua non grida al soccorso?
24 Amma boro kaŋ goono ga kaŋ kurmu citila ra, A ma si nga kambe salle no? Wala a masiibey ra, A ma si gaakasinay hẽeni te no?
25Non piangevo io forse per chi era nell’avversità? l’anima mia non era ella angustiata per il povero?
25 Manti ay doona ka hẽ taabi hanko se? Manti ay bine sara alfukaarey se?
26Speravo il bene, ed è venuto il male; aspettavo la luce, ed è venuta l’oscurità!
26 Waato kaŋ ay na laakal dake gomni gaa, Kala ilaalo go, a kaa. Saaya kaŋ ay na mo daaru ka ne ay ga di annura, Kala kubay go no.
27Le mie viscere bollono e non hanno requie, son venuti per me giorni d’afflizione.
27 Ay bina go ga sakulla, a sinda fulanzamay. Kankami jirbiyaŋ kaa ay gaa.
28Me ne vo tutto annerito, ma non dal sole; mi levo in mezzo alla raunanza, e grido aiuto;
28 Ay te ibi, amma manti wayno sabbay se no, Ay ga tun ka kay jama marga ra ka gaakasinay ceeyaŋ te.
29son diventato fratello degli sciacalli, compagno degli struzzi.
29 Ay ciya zoŋoyaŋ nya-ize, taatagayyaŋ hangasin mo.
30La mia pelle è nera, e cade a pezzi; le mie ossa son calcinate dall’arsura.
30 Ay kuuro ibi no, a go ga hasara ay gaahamo gaa. Ay biriyey ton gaaham konni sabbay se.
31La mia cetra non dà più che accenti di lutto, e la mia zampogna voce di pianto.
31 Woodin sabbay se no ay moola bare ka ye ka bu hẽeni te. Ay seesa mo bare ka ciya hẽekoyaŋ jinde.