¹Allora Bildad di Suach rispose e disse:

¹அப்பொழுது சூகியனான பில்தாத் பிரதியுத்தரமாக:

²"A Dio appartiene il dominio e il terrore: egli fa regnare la pace ne’ suoi luoghi altissimi.

²அதிகாரமும் பயங்கரமும் அவரிடத்தில் இருக்கிறது; அவர் தமது உன்னதமான ஸ்தலங்களில் சமாதானத்தை உண்டாக்குகிறார்.

³Le sue legioni si posson forse contare? Su chi non si leva la sua luce?

³அவருடைய சேனைகளுக்குத் தொகையுண்டோ? அவருடைய வெளிச்சம் யார்மேல் உதிக்காமலிருக்கிறது?

⁴Come può dunque l’uomo esser giusto dinanzi a Dio? Come può esser puro il nato dalla donna?

⁴இப்படியிருக்க, மனுஷன் தேவனுக்கு முன்பாக நீதிமானாயிருப்பது எப்படி? ஸ்திரீயினிடத்தில் பிறந்தவன் சுத்தமாயிருப்பது எப்படி?

⁵Ecco, la luna stessa manca di chiarore, e le stelle non son pure agli occhi di lui;

⁵சந்திரனை அண்ணாந்துபாரும், அதுவும் பிரகாசியாமலிருக்கிறது; நட்சத்திரங்களும் அவர் பார்வைக்குச் சுத்தமானவைகள் அல்ல.

⁶quanto meno l’uomo, ch’è un verme, il figliuol d’uomo ch’è un vermicciuolo!"

⁶புழுவாயிருக்கிற மனிதனும், பூச்சியாயிருக்கிற மனுபுத்திரனும் எம்மாத்திரம் என்றான்.