¹Allora Giobbe rispose e disse:

¹யோபு மறுமொழியாக:

²"Come hai bene aiutato il debole! Come hai sorretto il braccio senza forza!

²திடனில்லாதவனுக்கு நீ எப்படி ஒத்தாசைபண்ணினாய்? பெலனற்ற கையை நீ எப்படி ஆதரித்தாய்?

³Come hai ben consigliato chi è privo di sapienza! E che abbondanza di sapere tu gli hai comunicato!

³நீ ஞானமில்லாதவனுக்கு எப்படி உசாவுதுணையாயிருந்து, மெய்ப்பொருளைக் குறைவற அறிவித்தாய்?

⁴Ma a chi ti credi di aver parlato? E di chi è lo spirito che parla per mezzo tuo?

⁴யாருக்கு அறிவைப் போதித்தாய்? உன்னிடத்திலிருந்து புறப்பட்ட ஆவி யாருடையது?

⁵Dinanzi a Dio tremano le ombre disotto alle acque ed ai loro abitanti.

⁵ஜலத்தின் கீழ் மடிந்தவர்களுக்கும், அவர்களோடே தங்குகிறவர்களுக்கும் தத்தளிப்பு உண்டு.

⁶Dinanzi a lui il soggiorno dei morti è nudo, l’abisso è senza velo.

⁶அவருக்கு முன்பாகப் பாதாளம் வெளியாய்த் திறந்திருக்கிறது; நரகம் மூடப்படாதிருக்கிறது.

⁷Egli distende il settentrione sul vuoto, sospende la terra sul nulla.

⁷அவர் உத்தரமண்டலத்தை வெட்டவெளியிலே விரித்து, பூமியை அந்தரத்திலே தொங்கவைக்கிறார்.

⁸Rinchiude le acque nelle sue nubi, e le nubi non scoppiano per il peso.

⁸அவர் தண்ணீர்களைத் தம்முடைய கார்மேகங்களில் கட்டிவைக்கிறார்; அதின் பாரத்தினால் மேகம் கிழிகிறதில்லை.

⁹Nasconde l’aspetto del suo trono, vi distende sopra le sue nuvole.

⁹அவர் தமது சிங்காசனம் நிற்கும் ஆகாசத்தை ஸ்திரப்படுத்தி, அதின்மேல் தமது மேகத்தை விரிக்கிறார்.

¹⁰Ha tracciato un cerchio sulla faccia dell’acque, là dove la luce confina colle tenebre.

¹⁰அவர் தண்ணீர்கள்மேல் சக்கரவட்டம் தீர்த்தார்; வெளிச்சமும் இருளும் முடியுமட்டும் அப்படியே இருக்கும்.

¹¹Le colonne del cielo sono scosse, e tremano alla sua minaccia.

¹¹அவருடைய கண்டிதத்தால் வானத்தின் தூண்கள் அதிர்ந்து தத்தளிக்கும்.

¹²Con la sua forza egli solleva il mare, con la sua intelligenza ne abbatte l’orgoglio.

¹²அவர் தமது வல்லமையினால் சமுத்திரக் கொந்தளிப்பை அமரப்பண்ணி, தமது ஞானத்தினால் அதின் மூர்க்கத்தை அடக்குகிறார்.

¹³Al suo soffio il cielo torna sereno, la sua mano trafigge il drago fuggente.

¹³தமது ஆவியினால் வானத்தை அலங்கரித்தார்; அவருடைய கரம் நெளிவான சர்ப்ப நட்சத்திரத்தை உருவாக்கிற்று.

¹⁴Ecco, questi non son che gli estremi lembi dell’azione sua. Non ce ne giunge all’orecchio che un breve sussurro; Ma il tuono delle sue potenti opere chi lo può intendere?"

¹⁴இதோ, இவைகள் அவருடைய கிரியையில் கடைகோடியானவைகள், அவரைக்குறித்து நாங்கள் கேட்டது எவ்வளவு கொஞ்சம்; அவருடைய வல்லமையின் இடிமுழக்கத்தை அறிந்தவன் யார் என்றான்.