¹Canto dei pellegrinaggi. Nella mia distretta ho invocato l’Eterno, ed egli m’ha risposto.

¹என் நெருக்கத்திலே கர்த்தரை நோக்கிக் கூப்பிட்டேன்; அவர் எனக்குச் செவிகொடுத்தார்.

²O Eterno, libera l’anima mia dalle labbra bugiarde, dalla lingua fraudolenta.

²கர்த்தாவே, பொய் உதடுகளுக்கும் கபடநாவுக்கும் என் ஆத்துமாவைத் தப்புவியும்.

³Che ti sarà dato e che ti sarà aggiunto, o lingua fraudolenta?

³கபடநாவே, உனக்கு என்ன கிடைக்கும்? உனக்கு என்ன செய்யப்படும்?

⁴Frecce di guerriero, acute, con carboni di ginepro.

⁴பலவானுடைய கூர்மையான அம்புகளும், சூரைச்செடிகளை எரிக்கும் தழலுமே கிடைக்கும்.

⁵Misero me che soggiorno in Mesec, e dimoro fra le tende di Kedar!

⁵ஐயோ! நான் மேசேக்கிலே சஞ்சரித்தது போதும், கேதாரின் கூடாரங்களண்டையிலே குடியிருந்ததும் போதும்!

⁶L’anima mia troppo a lungo ha dimorato con colui che odia la pace!

⁶சமாதானத்தைப் பகைக்கிறவர்களிடத்தில் என் ஆத்துமா குடியிருந்ததும் போதும்!

⁷Io sono per la pace; ma, non appena parlo, essi sono per la guerra.

⁷நான் சமாதானத்தை நாடுகிறேன்; அவர்களோ, நான் பேசும்போது யுத்தத்துக்கு எத்தனப்படுகிறார்கள்.