1ダビデの子、エルサレムの王である伝道者の言葉。
1Thugenpa, David tapa, Jerusalem kumpipa thute.
2伝道者は言う、空の空、空の空、いっさいは空である。
2Bangmahloute bangmahlou, bangmahloute bangmahlou, bangteng bangmahlouh ahi, Thugenpan a chi.
3日の下で人が労するすべての労苦は、その身になんの益があるか。
3A sepgimna tengteng ni nuaia a sepgim akipan mihingin bang phattuamna a nei a?
4世は去り、世はきたる。しかし地は永遠に変らない。
4Khang khat a paia, khang dang a hongtunga; huan khantawnin lei a om gige.
5日はいで、日は没し、その出た所に急ぎ行く。
5Ni leng a suak jela, huan ni a tum jel; huchiin a suahna a mun lamah a kiknawn pah.
6風は南に吹き、また転じて、北に向かい、めぐりにめぐって、またそのめぐる所に帰る。
6Sim lamah huih a paia, mal lamah a kilehheia; a lampi ah a kivial hei ngitnget, huan huih a lam zuihah a kik nawn jel hi.
7川はみな、海に流れ入る、しかし海は満ちることがない。川はその出てきた所にまた帰って行く。
7Luite tengteng tuipi ah a luang lut ua, himahleh tuipi a dim tuan kei: luite paina mun lamah, huailamah a pai nawn uh.
8すべての事は人をうみ疲れさせる、人はこれを言いつくすことができない。目は見ることに飽きることがなく、耳は聞くことに満足することがない。
8Thil tengteng gimnain a dima; mihingin a gen theikei: muhin mit a lungkim keia, jakin bil leng a lungkim sam kei.
9先にあったことは、また後にもある、先になされた事は、また後にもなされる。日の下には新しいものはない。
9A omkhinsa a hongom ding ahi a; huan hihkhitsa hiha om ding ahi a; huchiin ni nuaiah thil thak a om kei hi.
10「見よ、これは新しいものだ」と言われるものがあるか、それはわれわれの前にあった世々に、すでにあったものである。
10En dih, hiai a thak? chi-a miten a gen uh thil a om hia? a om khinsa ahi, i ma ua hunte ah.
11前の者のことは覚えられることがない、また、きたるべき後の者のことも、後に起る者はこれを覚えることがない。
11Khang masate theihgigena a om kei; a hongom ding khang nanunglam theihgigena leng a om sam kei ding, a nung hongom dingte lakah.
12伝道者であるわたしはエルサレムで、イスラエルの王であった。
12Kei Thugenpa Jerusalem ah Israel tungah kumpipa ka hi a.
13わたしは心をつくし、知恵を用いて、天が下に行われるすべてのことを尋ね、また調べた。これは神が、人の子らに与えて、ほねおらせられる苦しい仕事である。
13Huan van nuaia hiha omte tengteng tungtang pilnaa zong ding leh zong khe dinga ka lungtang suah ka hi: huaia kisuk dinga mite tapate kianga Pathianin a piak nakpi taka gimna ahi.
14わたしは日の下で人が行うすべてのわざを見たが、みな空であって風を捕えるようである。
14Ni nuaia hiha om nasepte tengteng ka mutaa; huan, ngaiin, bangteng bangmahlou a hi-a huih nung delh ahi.
15曲ったものは、まっすぐにすることができない、欠けたものは数えることができない。
15A kawisa bawltang theih ahi kei: huan a kimlou sim theih ahi kei.
16わたしは心の中に語って言った、「わたしは、わたしより先にエルサレムを治めたすべての者にまさって、多くの知恵を得た。わたしの心は知恵と知識を多く得た」。
16Keimah lungtang ka houlimpiha, Ngaiin, Jerusalema ka maa omte tengteng sangin pilna thupi ka honmuh saka; ahi, ka lungtangin pilna a neita, chiin.
17わたしは心をつくして知恵を知り、また狂気と愚痴とを知ろうとしたが、これもまた風を捕えるようなものであると悟った。それは知恵が多ければ悩みが多く、知識を増す者は憂いを増すからである。
17Huan pilna thei ding leh, haina haitatna thei dingin ka lungtang ka suka: hiai leng huih nungdelh ahi chih ka thei hi.Pil mahmahnaah lah lungkham mahmahna a om ngala: huan kuapeuh theihna khangsakin lungkham a khangsak hi.
18それは知恵が多ければ悩みが多く、知識を増す者は憂いを増すからである。
18Pil mahmahnaah lah lungkham mahmahna a om ngala: huan kuapeuh theihna khangsakin lungkham a khangsak hi.