1Joßcan nak eb li cuanqueb Quiriat-jearim queßcuulac Bet-semes ut queßxcßam lix Lokßlaj Câx li Kâcuaß ut queßxqßue saß rochoch laj Abinadab li cuan saß xbên bol. Ut queßxkßaxtesi saß rukß li Dios laj Eleazar li ralal, re nak aßan tâilok re li Lokßlaj Câx.
1Da kom Kirjat-Jearims menn og hentet Herrens ark op og bar den inn i Abinadabs hus på haugen, og hans sønn Eleasar vidde de til å ta vare på Herrens ark.
2Lix Lokßlaj Câx li Kâcuaß quicuan aran Quiriat-jearim junmay chihab. Ut chixjunileb laj Israel teßraj raj nak teßtenkßâk xban li Dios.
2Fra den dag arken kom til Kirjat-Jearim, gikk det en lang tid - tyve år gikk det; da sukket hele Israels hus efter Herren*. / {* søkte Herren med sukk over sin nød.}
3Ut laj Samuel quixye reheb laj Israel: —Cui lâex texsukßîk cuißchic riqßuin li Kâcuaß chi anchal êchßôl, tento nak têtzßektâna chi junaj cua chixjunileb li jalanil dios li cuanqueb saß êyânk joß ajcuiß li yîbanbil dios xAstarot ut kßaxtesihomak êrib re li Kâcuaß. Junes aßan chic têlokßoni. Ut li Kâcuaß tâcolok êre saß rukßeb laj filisteo, chan.
3Og Samuel sa til hele Israels hus: Dersom I vender om til Herren av hele eders hjerte, så ha de fremmede guder og Astarte-billedene bort fra eder og vend eders hjerte til Herren og tjen ham alene! Så skal han fri eder av filistrenes hånd.
4Joßcan nak eb li ralal xcßajol laj Israel queßxtzßektânaheb li yîbanbil dios laj Baal ut lix Astarot ut caßaj chic li Kâcuaß queßxlokßoni.
4Da skilte Israels barn sig av med Ba'alene og Astarte-billedene og tjente Herren alene.
5Laj Samuel quixye reheb: —Chêjunilex lâex aj Israel, chßutubomak êrib aran Mizpa ut lâin tintijok chêrix chiru li Kâcuaß, chan.
5Og Samuel sa: La hele Israel samle sig i Mispa! Så vil jeg bede til Herren for eder.
6Ut queßxchßutub ribeb aran Mizpa. Queßrisi li haß saß li becbil haß ut queßxhoy chiru li Kâcuaß chokß xmayejeb. Queßxbânu x-ayûn chiru li cutan aßan. Queßxxôto xmâqueb ut queßxye: —Xomâcob chiru li Kâcuaß, chanqueb. Ut aran Mizpa laj Samuel quicana chokß aj rakol âtin saß xbêneb li ralal xcßajol laj Israel.
6Så samlet de sig i Mispa, og de øste op vann og helte det ut for Herrens åsyn*, og de fastet den dag og bekjente der: Vi har syndet mot Herren. Og Samuel dømte Israels barn i Mispa. / {* til tegn på at de i sorg over sin synd utøste sitt hjerte til Herren.}
7Eb li nequeßtaklan saß xbêneb laj filisteo queßrabi nak cuanqueb aran Mizpa eb laj Israel. Queßcôeb chi pletic riqßuineb. Nak queßrabi resil nak yôqueb chi châlc laj filisteo, cßajoß nak queßxucuac laj Israel.
7Da filistrene hørte at Israels barn hadde samlet sig i Mispa, drog filistrenes høvdinger op imot Israel, og da Israels barn hørte det, var de redde for filistrene.
8Queßxye re laj Samuel: —Mâcanab xtzßâmanquil chiru li Kâcuaß li kaDios re nak aßan toxcol chiruheb laj filisteo, chanqueb.
8Og Israels barn sa til Samuel: Hold ikke op med å rope for oss til Herren vår Gud at han vil frelse oss av filistrenes hånd!
9Laj Samuel quixcamsi jun li chßina carner ut quixcßat chi jun chokß xmayej chiru li Kâcuaß. Quixtzßâma xtenkßanquileb laj Israel. Ut li Kâcuaß quirabi lix tij.
9Da tok Samuel et diende lam og ofret det helt som brennoffer til Herren, og Samuel ropte til Herren for Israel, og Herren svarte ham.
10Nak laj Samuel yô chixmayejanquil li cßatbil mayej, eb laj filisteo queßcuulac chi pletic riqßuineb laj Israel. Abanan li Kâcuaß quixcßutbesi lix cuanquil saß choxa nak quixqßue chi mok chi kßaxal cau li câk saß xbêneb ut eb laj filisteo queßxsach xnaßleb ut queßêlelic chiruheb laj Israel.
10For mens Samuel ofret brennofferet, og filistrene rykket frem til strid mot Israel, da sendte Herren samme dag et sterkt tordenvær over filistrene og forferdet dem, så de blev slått av Israel.
11Eb laj Israel queßel aran Mizpa ut queßcôeb chirâlinanquileb laj filisteo. Yôqueb chixcamsinquileb nak yôqueb chi xic saß li takßa li cuan nachß riqßuin Bet-car.
11Da drog Israels menn ut fra Mispa og forfulgte filistrene og hugg dem ned, like til nedenfor Bet-Kar.
12Laj Samuel quixchap jun li pec ut quixxakab saß xyi li cuib chi tenamit Mizpa ut Sen. Ut quixqßue chokß xcßabaß “Eben-ezer” ut quixye: —Toj chalen anakcuan li Kâcuaß yô chi tenkßânc ke, chan.
12Og Samuel tok en sten og satte den imellem Mispa og Sen; denne sten kalte han Eben-Eser* og sa: Hittil har Herren hjulpet oss. / {* hjelpe-sten.}
13Joßcaßin nak queßnumta laj Israel saß xbêneb laj filisteo. Incßaß chic queßoc saß lix tenamiteb laj Israel chi pletic. Joß najtil yoßyo laj Samuel, li Kâcuaß incßaß quixcanabeb laj filisteo chi oc saß lix naßajeb.
13Således blev filistrene ydmyket og kom ikke mere inn i Israels land; og Herrens hånd var imot filistrene alle Samuels dager.
14Ut eb laj Israel queßrêchani cuißchic li tenamit li queßmakßeß chiruheb xbaneb laj filisteo. Eb li tenamit aßan naticla Ecrón ut nacuulac toj Gat. Joßcan nak eb laj Israel queßxcol cuißchic lix chßochßeb chiruheb laj filisteo. Ut queßcuan saß usilal riqßuineb laj amorreo.
14Og de byer som filistrene hadde tatt fra Israel, kom tilbake til Israel igjen, fra Ekron like til Gat, og alt land som hørte til dem, fridde Israel av filistrenes hånd, og det var fred mellem Israel og amorittene.
15Ut laj Samuel quicuan chi taklânc saß xbên li tenamit Israel joß najtil yoßyo.
15Samuel dømte Israel så lenge han levde.
16Rajlal chihab naxic saß eb li tenamit Bet-el, Gilgal, ut Mizpa ut narakoc âtin saß xbêneb laj Israel li cuanqueb saß eb li naßajej aßan.Ut chirix aßan nasukßi Ramá xban nak aran cuan li rochoch. Toj aran narakoc chak âtin saß xbêneb li tenamit Israel. Ut quixyîb jun li artal re xlokßoninquil li Kâcuaß saß li tenamit aßan.
16År efter år drog han omkring til Betel og Gilgal og Mispa og dømte Israel på alle disse steder.
17Ut chirix aßan nasukßi Ramá xban nak aran cuan li rochoch. Toj aran narakoc chak âtin saß xbêneb li tenamit Israel. Ut quixyîb jun li artal re xlokßoninquil li Kâcuaß saß li tenamit aßan.
17Og hver gang vendte han tilbake til Rama; for der var hans hus, og der dømte han Israel; og han bygget der et alter for Herren.