1Nak ac xtîx laj Samuel, quixxakabeb li ralal chi rakoc âtin saß xbêneb li tenamit Israel.
1Da Samuel blev gammel, satte han sine sønner til dommere over Israel.
2Lix cßabaß li xbên ralal, aßan aj Joel. Ut lix cßabaß li îtzßinbej, aßan aj Abías. Eb aßan nequeßrakoc âtin saß li tenamit Beerseba.
2Hans førstefødte sønn hette Joel og hans annen sønn Abia; de dømte i Be'erseba.
3Abanan eb li alalbej incßaß queßrakoc âtin saß xyâlal joß quixbânu li yucuaßbej. Yôqueb chixrahinquil ru li tumin. Nequeßtuminâc ru. Ut incßaß nequeßrakoc âtin saß tîquilal.
3Men hans sønner vandret ikke på hans veier, men søkte bare egen vinning og tok imot gaver og bøide retten.
4Joßcan nak eb li nequeßcßamoc be saß xyânkeb laj Israel queßxchßutub ribeb ut queßcôeb Ramá chi âtinac riqßuin laj Samuel.
4Da samlet alle Israels eldste sig og kom til Samuel i Rama.
5Ut queßxye re: —Lâat ac tîxat chic ut eb lâ cualal incßaß nequeßxbânu li us joß nacabânu lâat. Joßcan nak nakatzßâma châcuu nak tâxakab junak karey re nak aßan chic tâtaklânk saß kabên joß na-uxman saß eb li xnînkal ru tenamit, chanqueb.
5Og de sa til ham: Nu er du blitt gammel, og dine sønner vandrer ikke på dine veier; så sett nu en konge over oss til å dømme oss, som alle folkene har!
6Ut laj Samuel incßaß quicuulac chiru nak queßxtzßâma xreyeb. Joßcan nak quitijoc chiru li Kâcuaß.
6Men det ord gjorde Samuel ondt, da de sa: Gi oss en konge til å dømme oss! Og Samuel bad til Herren.
7Ut li Kâcuaß quixye re laj Samuel: —Bânu li yôqueb chixtzßâmanquil âcue li tenamit. Mâcuaß lâat yôqueb châtzßektânanquil. Lâin ban yôqueb chintzßektânanquil xban nak eb aßan incßaß nequeßraj nak lâin tintaklânk saß xbêneb.
7Da sa Herren til Samuel: Lyd folket i alt hvad de sier til dig! For det er ikke dig de har forkastet, men det er mig de har forkastet, så jeg ikke skal være konge over dem.
8Chalen nak queßcuisi chak Egipto, yôqueb chintzßektânanquil toj chalen anakcuan nak yôqueb chixlokßoninquil li jalanil dios. Joßcan ajcuiß yôqueb âcue lâat anakcuan.
8Som de alltid har gjort fra den dag jeg førte dem op fra Egypten, til den dag idag, idet de forlot mig og tjente andre guder, således gjør de nu også mot dig.
9Joßcan ut bânu li yôqueb chixtzßâmanquil châcuu. Abanan tâye reheb chi tzßakal lix yâlal chanru li cuânc rubel xcuanquil junak rey, chan li Kâcuaß.
9Men lyd nu deres ord! Du må bare alvorlig vidne for dem og foreholde dem hvorledes han vil bære sig at den konge som kommer til å råde over dem.
10Ut laj Samuel quixye reheb li tenamit li yôqueb chixpatzßbal xreyeb chixjunil li cßaßru quixye li Kâcuaß.
10Så sa Samuel alle Herrens ord til folket som krevde en konge av ham.
11Laj Samuel quixye reheb: —Aßan aßin li tixbânu li rey. Tixchapeb lê ralal re teßoc chokß soldado. Cuanqueb li tixqßue chi bêc saß eb li carruaje. Cuanqueb li teßxic chirix cacuây ut cuanqueb ajcuiß li teßxic chi rokeb chiru lix carruaje li rey.
11Han sa: Således vil han bære sig at den konge som kommer til å råde over eder: Eders sønner vil han ta og sette dem til å stelle med sin vogn og sine hester, og de skal løpe foran hans vogn,
12Cuanqueb li tixxakab chi taklânc saß xbêneb jun mil chi soldado. Cuanqueb ajcuiß li tixqßue chi taklânc saß xbêneb lajêb roxcßâl. Ut cuanqueb li tixqßue chixtrabajinquil lix chßochß ut chixkßolbal li ru li racuîmk. Cuanqueb li tixqßue chixyîbanquil li chßîchß re pletic. Ut cuanqueb ajcuiß li tixqßue chixyîbanquil lix carruaje re pletic.
12Og han vil sette dem til høvdinger over tusen og høvdinger over femti og til å pløie hans akrer og høste hans avling og til å gjøre hans krigsredskaper og hans kjøretøi.
13Ut tixqßueheb ajcuiß lê rabin chi cßanjelac chiru. Cuanqueb li tixqßueheb chixyîbanquil lix sununquil ban. Cuanqueb ajcuiß li tixqßueheb chixyîbanquil lix tzacaêmk. Ut cuanqueb ajcuiß li tixqßueheb chixyîbanquil lix caxlan cua.
13Eders døtre vil han ta og sette til å lage salver og til å koke og bake for ham.
14Tixmakß chêru li châbil chßochß ut li uvas li kßaxal châbil, joß eb ajcuiß li châbil cheß olivo. Ut tixqßue reheb li nequeßcßanjelac chiru.
14Eders beste jorder og vingårder og oljehaver vil han ta og gi sine tjenere.
15Tixye êre nak tento têqßue xlajêtkil lê racuîmk trigo ut uvas re tixqßue reheb li nequeßtenkßan re ut reheb li nequeßtaklan saß xbêneb li tenamit.
15Og av eders akrer og eders vingårder vil han ta tiende og gi sine hoffmenn og sine tjenere.
16Tixmakß ajcuiß chêru lê môs, joß cuînk joß ixk. Tixmakß ajcuiß chêru lê châbil bôyx ut lê bûr ut tixqßueheb chi cßanjelac saß lix cßanjel.
16Eders træler og eders trælkvinner og eders beste unge menn og eders asener vil han ta og bruke til sitt arbeid.
17Tixye êre nak tento têqßue li junjûnk saß xlajêtkil lê quetômk. Ut tento nak lâex texcßanjelak chiru.
17Av eders småfe vil han ta tiende, og I selv skal være hans træler.
18Tâcuulak xkßehil nak lâex incßaß chic têcuy li raylal li tixbânu êre li rey li têxakab. Têyâba raj chic xcßabaß li Kâcuaß saß eb li cutan aßan. Abanan, li Dios incßaß chic târabi lê tij.
18Da skal I en dag rope til Herren for den konges skyld som I har kåret eder; men den dag skal Herren ikke svare eder.
19Abanan eb li tenamit incßaß queßraj rabinquil li cßaßru quixye laj Samuel. Queßxye: —Incßaß tâcßulmânk chi joßcan. Lâo takaj junak karey re tâtaklânk saß kabên.
19Men folket vilde ikke høre på Samuel, de sa: Nei, vi vil ha en konge over oss.
20Lâo takaj junak karey re nak aßan chic tâtaklânk saß kabên joß na-uxman saß eb li xnînkal ru tenamit. Aßan tâcßamok be chiku nak toxic chi pletic riqßuineb li xicß nequeßiloc ke, chanqueb.
20Vi vil være som alle de andre folk; vår konge skal dømme oss, og han skal dra ut foran oss og føre våre kriger.
21Laj Samuel quirabi li cßaßru queßxye ut quixnumsi chixjunil chiru li Kâcuaß.Ut li Kâcuaß quixye re: —Bânu li cßaßru nequeßraj. Tâxakab junak lix reyeb, chan. Ut laj Samuel quixtaklaheb li cuînk saß lix tenamiteb.
21Da Samuel hadde hørt alle folkets ord, bar han dem frem for Herren.
22Ut li Kâcuaß quixye re: —Bânu li cßaßru nequeßraj. Tâxakab junak lix reyeb, chan. Ut laj Samuel quixtaklaheb li cuînk saß lix tenamiteb.
22Og Herren sa til Samuel: Lyd deres ord og sett en konge over dem! Så sa Samuel til Israels menn: Gå hjem hver til sin by!