¹Cuakxakib chihab cuan re laj Josías nak qui-oc chokß rey. Junlaju xcaßcßâl chihab quicuan saß xcuanquil aran Jerusalén. Lix naß xJedida xcßabaß. Ut lix Jedida, aßan xrabin laj Adaía. Boscat xtenamit.

¹Josias var åtte år gammel da han blev konge, og han regjerte en og tretti år i Jerusalem; hans mor hette Jedida; hun var datter av Adaja og var fra Boskat.

²Laj Josías châbil xnaßleb nak quicuan chokß rey. Quixbânu li tîquilal chiru li Kâcuaß Dios. Quixbânu li us chi anchal xchßôl joß quixbânu laj David lix xeßtônil yucuaß ut incßaß quixcanab xbânunquil li us.

²Han gjorde hvad rett var i Herrens øine, og vandret i alle deler på sin far Davids vei; han vek ikke av hverken til høire eller til venstre.

³Yô cuakxaklaju chihab roquic chokß rey laj Josías nak quixtakla laj Safán laj tzßîb saß lix templo li Kâcuaß. Laj Safán, aßan li ralal laj Azalía ut laj Azalía, aßan li ralal laj Mesulam. Li rey Josías quixye re laj Safán:

³I kong Josias' attende år hendte det at kongen sendte statsskriveren Safan, sønn av Asalja, Mesullams sønn, til Herrens hus og sa:

⁴—Ayu riqßuin laj Hilcías li xbênil aj tij. Tâye re nak tixchßutub chixjunil li tumin li nequeßxqßue li tenamit reheb li nequeßcßacßalen saß li oquebâl re li templo.

⁴Gå op til ypperstepresten Hilkias og be ham telle sammen alle de penger som er kommet inn til Herrens hus, og som vokterne ved dørtreskelen har samlet inn hos folket,

⁵Tâye re laj Hilcías nak tixqßue li tumin reheb li cuînk li nequeßjolomin re li xyîbanquil li templo. Li tumin aßan tâcßanjelak chiruheb re xtojbal li yôqueb chi cßanjelac.

⁵og overgi dem til dem som forestår arbeidet og har tilsyn med Herrens hus, forat de igjen kan gi dem til dem som utfører arbeidet - dem som arbeider i Herrens hus for å bøte husets brøst,

⁶Teßxqßue xtojbal eb laj pechß, ut eb laj tzßac ut eb li nequeßjolomin re li cßanjel. Ut chiru ajcuiß li tumin aßan teßxtoj li cheß ut li pec li tâcßanjelak re xyîbanquil li templo.

⁶til tømmermennene og bygningsmennene og murerne, og likeså til innkjøp av tre og hugne stener for å sette huset i stand.

⁷Eb li cuînk li yôqueb chi jolomînc re li cßanjel châbileb xnaßleb. Joßcan nak incßaß têbir rix li joß qßuial teßxsach, chan laj Josías.

⁷Men det skal ikke holdes regnskap med dem for de penger som overgis til dem; for de farer redelig frem.

⁸Saß jun li cutan laj Hilcías li xbênil aj tij quixye re laj Safán: —Lâin xintau saß lix templo li Kâcuaß li hu li tzßîbanbil cuiß lix chakßrab li Dios, chan. Laj Hilcías quixqßue li hu re laj Safán ut laj Safán quiril xsaß.

⁸Da sa ypperstepresten Hilkias til statsskriveren Safan: Jeg har funnet lovboken i Herrens hus. Og Hilkias gav boken til Safan, og han leste den.

⁹Chirix aßan laj Safán laj tzßîb quixcßam li hu ut cô riqßuin li rey Josías ut quixye re: —Eb laj cßanjel châcuu queßxchßutub li tumin li cuan saß li templo ut queßxqßue reheb li nequeßjolomin re li cßanjel, chan.

⁹Så kom statsskriveren Safan tilbake til kongen og meldte: Dine tjenere har tømt ut de penger som fantes i huset, og overgitt dem til dem som forestår arbeidet og har tilsyn med Herrens hus.

¹⁰Ut laj Safán quixye ajcuiß re li rey: —Laj Hilcías laj tij quixqßue cue li hu aßin, chan ut laj Safán quiril xsaß li hu chiru li rey.

¹⁰Og statsskriveren Safan fortalte kongen at presten Hilkias hadde gitt ham en bok. Og Safan leste den for kongen.

¹¹Nak li rey Josías quirabi li chakßrab li tzßîbanbil saß li hu aßan, quixpej li rakß.

¹¹Da kongen hørte lovbokens ord, sønderrev han sine klær.

¹²Ut quixtaklaheb laj Hilcías laj tij ut laj Ahicam li ralal laj Safán, ut laj Acbor li ralal laj Micaías ut laj Safán laj tzßîb joß ajcuiß laj Asaías laj cßanjel chiru li rey.

¹²Og kongen bød presten Hilkias og Akikam, Safans sønn, og Akbor, Mikajas sønn, og statsskriveren Safan og kongens tjener Asaja:

¹³Quixye reheb: —Ayukex ut patzßomak re li Kâcuaß chicuix lâin ut chirixeb li tenamit ut chirixeb laj Judá. Patzßomak cßaßru takabânu riqßuin li cßaßru tzßîbanbil saß li hu aßin. Li Kâcuaß yô xjoskßil saß kabên xban nak eb li kaxeßtônil yucuaß incßaß queßxbânu li cßaßru tzßîbanbil saß li hu aßin, chan li rey Josías.

¹³Gå og spør Herren for mig og for folket og for hele Juda om det som står i denne bok som nu er funnet! For stor er Herrens vrede, som er optendt mot oss fordi våre fedre ikke har vært lydige mot denne boks ord og ikke gjort alt det som er oss foreskrevet.

¹⁴Laj Hilcías laj tij, rochbeneb laj Ahicam, laj Acbor, laj Safán ut laj Asaías queßcôeb riqßuin lix Hulda chi patzßoc. Lix Hulda, aßan jun xprofeta li Dios. Aßan rixakil laj Salum. Laj Salum, aßan li ralal laj Ticva. Laj Ticva, aßan li ralal laj Harhas. Laj Salum, aßan li na-iloc re li akßej li nacßanjelac saß li templo. Lix Hulda cuan rochoch Jerusalén saß li naßajej li quiyîbâc mokon. Eb li cuînk queßâtinac riqßuin.

¹⁴Så gikk presten Hilkias og Akikam og Akbor og Safan og Asaja til profetinnen Hulda, hustru til klædeskammervokteren Sallum, sønn av Tikva, Karkas' sønn; hun bodde Jerusalem i den annen bydel; og de talte med henne.

¹⁵Lix Hulda quixye reheb li cuînk: —Joßcaßin xye li Kâcuaß lix Dioseb laj Israel. Ye re li ani xtaklan chak êre,

¹⁵Hun sa til dem: Så sier Herren, Israels Gud: Si til den mann som har sendt eder til mig:

¹⁶Joßcaßin xye li Kâcuaß Dios. Lâin tintakla chak raylal saß xbên li tenamit Jerusalén ut saß xbêneb chixjunileb li cuanqueb aran. Tinbânu chixjunil li tzßîbanbil retalil saß li hu li quiril xsaß lix reyeb laj Judá.

¹⁶Så sier Herren: Se, jeg fører ulykke over dette sted og dets innbyggere - alt det som står i den bok som Judas konge har lest,

¹⁷Xinteneb li raylal aßin saß xbêneb xban nak xineßxtzßektâna ut xeßxcßat li incienso chiruheb li jalanil dios. Xeßxchikß injoskßil nak xeßxyîb riqßuin rukßeb li jalanil dios ut xeßxlokßoni. Yô injoskßil saß xbêneb laj Jerusalén. Incßaß tânumekß lin joskßil cui incßaß tinbânu li cßaßru xinye,” chan li Dios.

¹⁷fordi de har forlatt mig og brent røkelse for andre guder for å vekke min harme med alt sine henders verk; min vrede er optendt mot dette sted, og den skal ikke utslukkes.

¹⁸Joßcaßin têye re lix reyeb laj Judá li xtaklan chak êre chixsicßbal cßaßru nacuaj. Aßan aßin li naxye li Kâcuaß lix Dios eb laj Israel, “Lâat xaqßue xcuanquil li tzßîbanbil saß li hu.

¹⁸Og til Judas konge, som sendte eder for å spørre Herren, til ham skal I si således: Så sier Herren, Israels Gud: Du har nu hørt disse ord;

¹⁹Xyotßeß âchßôl ut xacubsi âcuib chicuu nak xacuabi nak tintakla raylal saß xbên Jerusalén joß eb ajcuiß li tenamit. Xacuabi nak xinye nak tinsach ruheb ut tinpoß lix naßajeb. Xapej lâ cuakß xban xrahil âchßôl ut xatyâbac chicuu. Lâin xcuabi li cßaßru xaye.Lâin incßaß tinqßueheb chixtojbal xmâqueb nak toj yoßyôkat. Lâat incßaß tâcuil li raylal li tintakla saß xbêneb. Tatcâmk ut toxâtauheb lâ xeßtônil yucuaß. Ut tatmukekß saß xyâlal,” chan li Dios.— Ut eb li takl queßsukßi riqßuin li rey Josías ut queßxye re li cßaßru quixye li Dios.

¹⁹men fordi ditt hjerte blev bløtt, og du ydmyket dig for Herrens åsyn da du hørte hvad jeg har talt mot dette sted og dets innbyggere - at de skal bli til ødeleggelse og forbannelse - og fordi du sønderrev dine klær og gråt for mitt åsyn, så har også jeg hørt, sier Herren.

²⁰Lâin incßaß tinqßueheb chixtojbal xmâqueb nak toj yoßyôkat. Lâat incßaß tâcuil li raylal li tintakla saß xbêneb. Tatcâmk ut toxâtauheb lâ xeßtônil yucuaß. Ut tatmukekß saß xyâlal,” chan li Dios.— Ut eb li takl queßsukßi riqßuin li rey Josías ut queßxye re li cßaßru quixye li Dios.

²⁰Derfor vil jeg samle dig til dine fedre, og du skal samles med dem i din grav i fred, og dine øine skal ikke se all den ulykke jeg vil føre over dette sted. Med dette svar kom de tilbake til kongen.