¹Ut li Kâcuaß Dios quixye re laj Moisés: —Lâat tatinqßue chi cßanjelac chokß cuûchil chiru laj faraón. Ut laj Aarón tââtinak chokß âcuûchil lâat.

¹Da sa Herren til Moses: Se, jeg har satt dig til en Gud for Farao, og Aron, din bror, skal være din profet.

²Lâat tatyehok re laj Aarón chixjunil li cßaßru tinye âcue lâin. Ut aßan tâjalok re lâ cuâtin chiru laj faraón re nak aßan tixcanabeb chi xic laj Israel.

²Du skal tale alt det jeg byder dig; men Aron, din bror, skal tale til Farao, og han skal la Israels barn fare ut av sitt land.

³Lâin tincacuubresi xchßôl laj faraón. Nabal incuanquilal tincßutbesi saß li tenamit Egipto.

³Men jeg vil forherde Faraos hjerte, og jeg vil gjøre mange tegn og under i Egyptens land.

⁴Ut laj faraón tîc incßaß tâabînk chêru. Lâin tinrakok âtin saß xbêneb laj Egipto. Tintakla nabal raylal saß xbêneb re nak târûk tincuisiheb lin tenamit Israel saß xyânkeb laj Egipto.

⁴Farao skal ikke høre på eder; men jeg vil legge min hånd på Egypten og føre mine hærer, mitt folk, Israels barn, ut av Egyptens land ved store straffedommer.

⁵Nak tinrakok âtin saß xbêneb teßxnau nak lâin li Kâcuaß Dios ut tincuisiheb lin tenamit saß xyânkeb, chan li Dios.

⁵Og egypterne skal kjenne at jeg er Herren, når jeg rekker ut min hånd over Egypten og fører Israels barn ut fra dem.

⁶Laj Moisés ut laj Aarón queßxbânu chi tzßakal re ru li quiyeheß reheb xban li Kâcuaß Dios.

⁶Og Moses og Aron gjorde dette; som Herren hadde pålagt dem, således gjorde de.

⁷Câcßâl chihab cuan re laj Moisés ut oxib rocßâl chihab cuan re laj Aarón nak queßâtinac riqßuin laj faraón.

⁷Moses var åtti år gammel, og Aron tre og åtti år, da de talte til Farao.

⁸Ut li Kâcuaß Dios quixye reheb laj Moisés ut laj Aarón:

⁸Og Herren sa til Moses og Aron:

⁹—Cui laj faraón tixye êre “Cßutumak chicuu lê cuanquil”, tojoßnak lâat, at Moisés, tâye re laj Aarón “Cut lâ xukß chi rok laj faraón” ut lâ xukß tâsukßîk chokß cßantiß, chan li Dios.

⁹Når Farao taler til eder og sier: La mig få se et under av eder, da skal du si til Aron: Ta din stav og kast den ned foran Farao! Og den skal bli til en slange.

¹⁰Laj Moisés rochben laj Aarón nak queßcuulac riqßuin laj faraón. Ut queßxbânu joß queßyeheß re xban li Kâcuaß Dios. Laj Aarón quixcut lix xukß chiru laj faraón rochbeneb laj cßanjel chiru. Ut lix xukß quisukßi chokß cßantiß.

¹⁰Så gikk Moses og Aron inn til Farao og gjorde som Herren hadde sagt; Aron kastet sin stav ned foran Farao og hans tjenere, og den blev til en slange.

¹¹Ut laj faraón quixbokeb li cuînk li cuanqueb xnaßleb joß eb ajcuiß laj kße li cuanqueb saß li tenamit Egipto. Joß quixbânu laj Aarón, joßcan ajcuiß queßxbânu eb aßan.

¹¹Da lot Farao sine vismenn og trollmenn kalle, og de, Egyptens tegnsutleggere, gjorde det samme med sine hemmelige kunster;

¹²Quilajeßxcut lix xukß chi chßochß ut eb lix xukß queßsukßi chokß cßantiß. Ut lix xukß laj Aarón quixnukßeb lix xukß eb laj kße.

¹²de kastet hver sin stav, og de blev til slanger; men Arons stav slukte deres staver.

¹³Aban laj faraón toj naxcacuubresi lix chßôl ut tîc incßaß na-abin chiruheb, joß quixye li Kâcuaß Dios.

¹³Men Faraos hjerte blev forherdet, og han hørte ikke på dem, således som Herren hadde sagt.

¹⁴Tojoßnak li Kâcuaß Dios quixye re laj Moisés: —Cau xchßôl laj faraón ut incßaß naxcanabeb chi xic li tenamit.

¹⁴Da sa Herren til Moses: Faraos hjerte er hårdt; han vil ikke la folket fare.

¹⁵Cuulaj tatxic chire li nimaß ut aran tâcuoybeni laj faraón nak tâcuulak. Ut tâcßam saß âcuukß lâ xukß li quisukßi chokß cßantiß.

¹⁵Gå til Farao imorgen tidlig når han går ned til elven, og still dig i hans vei på elvebredden, og staven som blev skapt om til en slange, skal du ta i hånden.

¹⁶Ut tâye re, “Li Kâcuaß Dios lix Dioseb laj hebreo, xtaklan chak cue âcuiqßuin. Joß aßin xye âcue: Xcanabakeb chi xic lin tenamit re nak eb aßan tineßxlokßoni saß li chaki chßochß. Chalen anakcuan incßaß nacacuaj xbânunquil li cßaßru nacuaj chan li Dios âcue.

¹⁶Og du skal si til ham: Herren, hebreernes Gud, har sendt mig til dig og sier: La mitt folk fare, så de kan tjene mig i ørkenen! Men du har like til nu ikke villet lyde.

¹⁷Anakcuan, at faraón, lâat tâqßue retal nak aßan li Kâcuaß Dios, ut kßaxal nim xcuanquil. Lâin tinsacß li nimaß Nilo riqßuin lin xukß. Ut riqßuin aßan tâquicßokß li haß.

¹⁷Sa sier Herren: På dette skal du kjenne at jeg er Herren: Se, nu slår jeg med denne stav som jeg har i min hånd, på vannet i elven, og det skal bli til blod,

¹⁸Ut li car li cuanqueb saß li nimaß teßcâmk. Tâchuhokß li nimaß. Ut eb laj Egipto incßaß chic teßrucß li haß xban nak chuhak chic.”

¹⁸og fiskene i elven skal dø, og elven skal lukte ille, så egypterne skal vemmes ved å drikke vannet.

¹⁹Li Dios quixye ajcuiß re laj Moisés: —Tâye re laj Aarón, “Yeß lâ xukß saß xbêneb li haß li cuan Egipto, saß xbêneb li nimaß, li cocß rok haß, joß eb ajcuiß li palau re nak tâquicßokß. Yalak bar naxocman cuiß li haß saß li tenamit Egipto, junes quicß chic tâtaumânk.” chan.

¹⁹Og Herren sa til Moses: Si til Aron: Ta din stav og rekk ut din hånd over egypternes vann, over deres elver, over deres kanaler og over deres sjøer og over alle deres dammer, og de skal bli til blod, og det skal være blod i hele Egyptens land, både i trekar og i stenkar.

²⁰Laj Moisés ut laj Aarón queßxbânu joß quiyeheß reheb xban li Kâcuaß Dios. Chiru laj faraón rochbeneb laj cßanjel chiru, laj Aarón quixsacß li nimaß riqßuin lix xukß. Chixjunil li haß quiquicßoß.

²⁰Og Moses og Aron gjorde som Herren hadde sagt; han løftet staven og slo på vannet i elven så de så på det, både Farao og hans tjenere; da blev alt vannet i elven til blod,

²¹Quilajeßcam chixjunil li car saß li nimaß ut quichuhoß li haß. Incßaß chic naru teßrucß li haß. Yalak bar saß li tenamit Egipto, junes quicß chic li haß.

²¹og fiskene i elven døde, og elven luktet ille, så egypterne ikke kunde drikke vannet, og det var blod i hele Egyptens land.

²²Joß nak queßxcßutbesi lix naßlebeb laj Moisés ut laj Aarón, joßcan ajcuiß queßxbânu laj kße. Ut kßaxal cuißchic quicacuuc xchßôl laj faraón. Joß quixye li Kâcuaß Dios, laj faraón chi tîc incßaß qui-abin chiru.

²²Men Egyptens tegnsutleggere gjorde det samme med sine hemmelige kunster, og Faraos hjerte blev forherdet, og han hørte ikke på dem, således som Herren hadde sagt.

²³Ut laj faraón mâcßaß naraj re li cßaßru yô chixcßulbal. Quixsukßisi rib ut cô saß rochoch.

²³Og Farao vendte sig om og gikk hjem til sitt hus og la heller ikke dette på hjerte.

²⁴Xban nak incßaß chic naru teßrucß li haß saß li nimaß, chixjunileb laj Egipto quilajeßxbec xhaßeb chire li nimaß.Cuukub cutan tzßakal quicuan chokß quicß li haß xban li Kâcuaß Dios.

²⁴Men alle egypterne gravde rundt omkring elven efter drikkevann; for de kunde ikke drikke elvevannet.

²⁵Cuukub cutan tzßakal quicuan chokß quicß li haß xban li Kâcuaß Dios.

²⁵Så gikk det syv dager efterat Herren hadde slått elven.