1Li Kâcuaß Dios quixye re laj Abram: —Tat-êlk saß li naßajej aßin. Tâcanabeb lâ cuechßalal ut tâcanab ajcuiß rochoch lâ yucuaß. Ut tatxic saß li naßajej li tincßut châcuu lâin, chan.
1Og Herren sa til Abram: Dra bort fra ditt land og fra din slekt og fra din fars hus til det land som jeg vil vise dig!
2—Eb lâ cualal âcßajol teßqßuiânk. Ut tânimânk lix cuanquileb saß ruchichßochß. Ut lâin tin-osobtesînk âcue. Ut lâ cßabaß naßnôk ru yalak bar. Saß âcßabaß lâat, nabaleb chic li cristian teßxcßul li usilal xban nak lâat sicßbil âcuu inban.
2Og jeg vil gjøre dig til et stort folk; jeg vil velsigne dig og gjøre ditt navn stort, og du skal bli en velsignelse!
3Yalak ani tâbânûnk usilal âcue, tinbânu ajcuiß usilal re lâin. Li ani tâtzßektânânk âcue, lâin tintzßektânaheb ajcuiß aßan. Saß âcßabaß lâat, tincuosobtesiheb chixjunileb li cristian li teßcuânk saß ruchichßochß, chan li Dios re laj Abram.
3Og jeg vil velsigne dem som velsigner dig, og den som forbanner dig, vil jeg forbanne; og i dig skal alle jordens slekter velsignes
4Laj Abram qui-el saß li naßajej aßan joß quiyeheß re xban li Dios. Cô ajcuiß laj Lot chirix. Oßlaju xcâcßâl chihab cuan re laj Abram nak qui-el chak saß lix tenamit Harán.
4Så drog Abram bort som Herren hadde sagt til ham, og Lot drog med ham. Og Abram var fem og sytti år gammel da han drog ut fra Karan.
5Laj Abram quixcßam chirix lix Sarai li rixakil. Ut quixcßam ajcuiß chirix laj Lot, li ralal li rîtzßin. Ut quixcßam ajcuiß chixjunil li cßaßru cuan re li queßtam nak queßcuan saß li tenamit Harán. Quixcßameb ajcuiß lix môs chirix. Ut queßoc chi xic saß li tenamit Canaán ut yal jun nak coxeßxtau.
5Og Abram tok med sig Sarai, sin hustru, og Lot, sin brorsønn, og all deres eiendom som de hadde vunnet, og de folk som de hadde fått i Karan; og de drog ut for å reise til Kana'ans land, og de kom til Kana'ans land.
6Laj Abram yô chi numecß saß li tenamit aßan nak coxtau li naßajej Siquem. Aran cuan jun tôn li cheß ji re jun li cuînk aj More xcßabaß. Saß li naßajej aßan cuanqueb laj cananeo.
6Og Abram drog gjennem landet til Sikem-bygden, til Mores terebintelund; og kana'anittene bodde dengang der i landet.
7Saß li naßajej aßan quiâtinac li Dios riqßuin laj Abram ut quixye re, —Saß jun cutan tinqßue chixjunil li naßajej aßin reheb lâ cualal âcßajol, chan li Dios. Joßcan nak laj Abram quixtus li pec ut quixyîb jun lix artal re xlokßoninquil li Kâcuaß Dios.
7Da åpenbarte Herren sig for Abram og sa: Din ætt vil jeg gi dette land. Og han bygget der et alter for Herren, som hadde åpenbaret sig for ham.
8Chirix chic aßan, laj Abram cô saß li tzûl li cuan jun pacßal li tenamit Bet-el saß xjayal bar na-el cuiß chak li sakße. Quixyîb lix muhebâl saß li naßajej aßan saß xyânkeb li cuib chi tenamit Bet-el ut Hai. Ut laj Abram quixyîb aran jun chic li artal ut quixlokßoni li Kâcuaß Dios.
8Derfra flyttet han til fjellene østenfor Betel og slo op sitt telt med Betel i vest og Ai i øst; og han bygget der et alter for Herren og påkalte Herrens navn.
9Laj Abram qui-oc cuißchic chi xic saß li naßajej Neguev.
9Og Abram drog efter hvert videre til sydlandet*. / {* d.e. den sydligste del av Kana'an.}
10Saß eb li cutan aßan quicuan jun li nimla cueßej saß li naßajej aßan. Xban nak mâcßaß li tzacaêmk, côeb laj Abram saß li naßajej Egipto ut aran queßcana.
10Så blev det hungersnød i landet; og Abram drog ned til Egypten for å opholde sig der, for hungersnøden var stor i landet.
11Ut nak yô chi nachßoc riqßuin li tenamit Egipto, laj Abram quixye re li rixakil: —At Sarai, ninnau nak lâat kßaxal chßinaßusat.
11Og da han ikke hadde langt igjen til Egypten, sa han til Sarai, sin hustru: Jeg vet jo at du er en vakker kvinne.
12Nak tateßril eb laj Egipto, teßxye nak lâat cuixakil. Naru tineßxcamsi lâin ut lâat tateßxcßam riqßuineb.
12Når nu egypterne får se dig, vil de si: Dette er hans hustru, og så slår de mig ihjel og lar dig leve.
13Tâbânu usilal, tâyeheb re nak lâat cuanab re nak incßaß tineßxcamsi. Chi joßcan tinâcol saß rukßeb laj Egipto, chan laj Abram re li rixakil.
13Kjære, si at du er min søster, så det kan gå mig vel, og mitt liv kan bli spart for din skyld!
14Laj Abram queßcuulac saß li naßajej Egipto. Ut eb laj Egipto queßril nak chßinaßus na-iloc li ixk.
14Da nu Abram kom til Egypten, så egypterne at kvinnen var meget vakker.
15Laj faraón, aßan li acuabej re li naßajej aßan. Eb laj tenkßom re laj faraón queßril ajcuiß nak chßinaßus li ixk ut queßxye re: —Us li ixk aßan chokß âcue, chanqueb. Ut lix Sarai quicßameß saß rochoch laj faraón.
15Også Faraos høvdinger så henne og roste henne for Farao, og så blev kvinnen hentet til Faraos hus.
16Xban nak laj Abram quixkßaxtesi lix Sarai saß rukß laj faraón, nabal lix râbal quiqßueheß re laj Abram. Laj faraón quixqßue xquetômk, quixqßue xcuacax, quixqßue xbûr ut quixqßue ajcuiß lix môs cuînk ut lix môs ixk. Ut quiqßueheß ajcuiß xnînki xul camello xcßabaß.
16Og han gjorde vel imot Abram for hennes skyld, og han fikk både småfe og storfe og asener og træler og trælkvinner og aseninner og kameler.
17Ut li Kâcuaß Dios quixqßue chixtojbal xmâc laj faraón xban nak quixcßam saß li rochoch lix Sarai. Quixtakla jun raylal saß xbêneb li cuanqueb saß rochoch laj faraón ut queßyajer chixjunileb.
17Men Herren hjemsøkte Farao og hans hus med store plager for Abrams hustru Sarais skyld.
18Laj faraón quixtakla xbokbal laj Abram, ut quixye re: —¿Cßaßut nak xabânu cue chi joßcaßin? Ut, ¿cßaßut nak incßaß xaye cue nak âcuixakil lix Sarai?
18Da kalte Farao Abram til sig og sa: Hvad er det du har gjort imot mig? Hvorfor lot du mig ikke vite at hun er din hustru?
19¿Cßaßut nak xaye cue nak âcuanab aßan? Lâin xincßam raj chokß cuixakil xban nak incßaß xaye cue nak âcuixakil. Cueß lâ cuixakil. Cßam ut ayu. Elen saß li tenamit aßin, chan re laj Abram.Laj faraón quixtaklaheb lix môs chi cßamoc be chiru laj Abram. Chi joßcan laj Abram qui-el rochben li rixakil. Queßxcßam chirix chixjunil li cßaßru cuan re.
19Hvorfor sa du: Hun er min søster, så jeg tok henne til hustru? Se, her har du din hustru, ta henne og gå!
20Laj faraón quixtaklaheb lix môs chi cßamoc be chiru laj Abram. Chi joßcan laj Abram qui-el rochben li rixakil. Queßxcßam chirix chixjunil li cßaßru cuan re.
20Og Farao gav nogen menn befaling til å følge ham på veien med hans hustru og alt det han eide.