1Ut laj Bildad, Súa xtenamit, quixye re laj Job:
1Da tok Bildad fra Suah til orde og sa:
2—¿Jokße tâcanab âtinac chi joßcan? Li âtin li nacaye chanchan li cacuil ikß.
2Hvor lenge vil du tale så? Hvor lenge skal din munns ord være som et veldig vær?
3¿Ma incßaß ta biß saß tîquilal narakoc âtin li Dios? ¿Ma tixjal ta biß ru li tîquilal li nimajcual Dios?
3Skulde vel Gud forvende retten, eller den Allmektige forvende rettferdigheten?
4Mâre eb lâ cualal âcßajol xeßmâcob chiru li Dios. Joßcan nak xqßueheb chixtojbal lix mâqueb.
4Har dine sønner syndet mot ham, så har han gitt dem deres brøde i vold.
5Sicß li nimajcual Dios chi anchal âchßôl ut tzßâma chiru re nak târuxtâna âcuu.
5Hvis du vender dig til Gud og beder den Allmektige om nåde,
6Cui lâat tîc âchßôl chiru, aßan tatxtenkßa ut tixqßue cuißchic chi cuânc cßaßru âcue.
6hvis du er ren og opriktig, da vil han våke over dig og gjenreise din rettferds bolig,
7Cui lâat tîc âchßôl, kßaxal cuißchic nabal âbiomal tixqßue li Dios chiru li quicuan junxil.
7og din forrige lykke vil bli ringe mot din senere lykke, for den skal være overmåte stor.
8¿Cßaßut nak incßaß tatcßoxlak chirix li cßaßru queßxye lê xeßtônil yucuaß? ¿Cßaßut nak incßaß tâtzol âcuib riqßuin lix naßlebeb aßan?
8For spør bare fremfarne slekter og akt på det som deres fedre har gransket ut
9Lâo li cuanco anakcuan, mâcßaß nakanau. Li kayußam saß li ruchichßochß aßin junpât na-osoß.
9- for vi er fra igår og vet intet; for en skygge er våre dager på jorden -
10Abanan riqßuineb lâ xeßtônil yucuaß naru nacatau ânaßleb. Naru tâtzol âcuib riqßuineb li âtin aßin li queßxye:
10de skal lære dig og si dig det og bære frem ord fra sitt hjerte.
11¿Ma tâqßuîk ta biß li caxlan aj bar mâcßaß cuiß li xsâb haß? Ut, ¿Ma tâqßuîk ta biß li aj chi mâcßaß li haß nachß riqßuin?
11Vokser sivet op hvor det ikke er myrlendt? Blir starrgresset stort uten vann?
12Usta rax rax ru, junpât nachakic chiruheb li jun chßol chic usta toj mâjiß nayoqßueß.
12Ennu står det friskt og grønt og blir ikke skåret; da visner det før alt annet gress.
13Joßcan ajcuiß nequeßxcßul li incßaß nequeßxcßoxla li Dios ut li incßaß useb xnaßleb. Mâcßaß chic cßaßru nequeßroybeni.
13Således går det alle dem som glemmer Gud, og den gudløses håp går til grunne;
14Mâcßaß chic cßaßru nequeßxcßojob cuiß xchßôleb. Chanchan nak teßraj xchapbal ribeb riqßuin lix quem aj am.
14hans tillit avskjæres, og det han trøster sig til, er spindelvev.
15Nak teßraj xchapbal ribeb riqßuin lix quem aj am, moco tixcuy ta xban nak moco cau ta.
15Han støtter sig på sitt hus, men det står ikke; han holder sig fast i det, men det står ikke fast.
16Eb li incßaß useb xnaßleb chanchaneb li pim li rax rax ru, li naxcuy xtikcual li sakße. Naxhel rib saß xbên li naßajej aubil cuiß li utzßußuj.
16Frodig står han der i solens skinn, og hans skudd breder sig ut over hans have;
17Li xeß naxic saß xyânkeb li pec ut nequeßxbaqßui rib saß xyânkeb li pec.
17om en stenrøs slynger sig hans røtter, mellem stener trenger han sig frem.
18Abanan cui teßmichßekß li pim aßan, mâ ani tânaßok re nak saß li naßajej aßan queßcuan.
18Ryddes han bort fra sitt sted, så kjennes det ikke ved ham, men sier: Jeg har aldri sett dig.
19Joßcaßin nak nequeßosoß li incßaß useb xnaßleb. Chanchan nak namichßeß li pim ut jalan chic pim na-el saß xnaßaj.
19Se, det er gleden på hans vei, og av mulden spirer andre frem.
20Li Dios incßaß naxtzßektâna li tîqueb xchßôl ut incßaß naxtenkßaheb li incßaß useb xnaßleb.
20Nei, Gud forkaster ikke en som er ulastelig, og han holder ikke ugudelige ved hånden.
21Aßan tatxqßue cuißchic chi seßec ut tâjap âcue xban xsahil âchßôl.Aßut eb li xicß nequeßiloc âcue xutânal teßêlk. Ut li rochocheb li incßaß useb xnaßleb tâsachekß, chan laj Bildad.
21Ennu vil han fylle din munn med latter og dine leber med jubel.
22Aßut eb li xicß nequeßiloc âcue xutânal teßêlk. Ut li rochocheb li incßaß useb xnaßleb tâsachekß, chan laj Bildad.
22De som hater dig, skal klædes med skam, og de ugudeliges telt skal ikke mere finnes.