1Chixjunileb lix reyeb laj amorreo li cuanqueb jun pacßal li nimaß Jordán saß li oeste, ut chixjunileb lix reyeb laj cananeo li cuanqueb chi nachß riqßuin li palau Mediterráneo queßrabi resil nak li Kâcuaß quixchakihobresi li nimaß li joß nimal teßnumekß cuiß re nak teßnumekß jun pacßal eb laj Israel. Cßajoß nak queßxucuac ut incßaß chic cauheb xchßôl chi pletic riqßuineb.
1Da nu alle amoritter-kongene som bodde på vestsiden av Jordan, og alle kana'anitter-kongene som bodde ved havet, hørte at Herren hadde latt Jordans vann tørke bort foran Israels barn inntil vi var kommet over, da blev deres hjerte fullt av angst, og de hadde ikke lenger mot til å møte Israels barn.
2Saß eb li cutan aßan li Kâcuaß quixye re laj Josué: —Tâyîb li kßesnal pec ut tâtiquib cuißchic xbânunquil li circuncisión reheb laj Israel. Tâbânu circuncidar li toj mâjiß nequeßxcßul, chan.
2På denne tid sa Herren til Josva: Gjør dig stenkniver og omskjær atter Israels barn, for annen gang!
3Quixyîb li kßesnal pec laj Josué ut quixbânu circuncidar eb li cuînk aj Israel saß li tzûl Aralot.
3Da gjorde Josva sig stenkniver og omskar Israels barn ved Ha'aralot-haugen*. / {* forhudenes haug.}
4Laj Josué quixbânu chi joßcaßin xban nak ac camenakeb chic chixjunileb li cuînk li queßel chak Egipto, li tzßakal xchihabeb re xic chi pletic. Queßcam nak yôqueb chi numecß saß li chaki chßochß.
4Grunnen til at Josva omskar dem, var denne: Alt det folk som drog ut av Egypten - alle mennene, alle krigsfolkene - var død i ørkenen på veien fra Egypten.
5Eb li cuînk li queßel chak Egipto ac xeßxcßul li circuncisión, abanan toj mâjiß xeßxcßul li circuncisión eb li queßyoßla nak yôqueb chi numecß saß li chaki chßochß.
5Alt det folk som drog ut, var omskåret; men alt det folk som var født i ørkenen på veien fra Egypten, var ikke blitt omskåret.
6Eb laj Israel queßbêc saß li chaki chßochß chiru caßcßâl chihab toj retal queßcam chixjunileb li cuînk li queßel chak Egipto, li tzßakal xchihabeb re xic chi pletic. Queßcam xban nak incßaß queßxbânu li quixye li Kâcuaß. Joßcan nak li Dios quixye riqßuin juramento nak incßaß naru teßoc saß li châbil naßajej li quixyechißi reheb lix xeßtônil yucuaß, li naßajej bar na-el cuiß chi us li acuîmk ut li sahil echej.
6For i firti år vandret Israels barn i ørkenen, inntil alt folket - krigsfolkene som drog ut av Egypten - var utdød; de hørte ikke på Herrens røst, derfor svor Herren at han ikke vilde la dem se det land Herren hadde tilsvoret deres fedre å ville gi oss, et land som flyter med melk og honning.
7Eb chic li ralal xcßajol eb aßan queßcana chokß rêkajeb xban nak joßcan quixye li Dios. Xban nak toj mâjiß nequeßxcßul li circuncisión nak yôqueb chi numecß saß li chaki chßochß, joßcan nak laj Josué quixbânu li circuncisión reheb.
7Men deres barn, som han hadde latt vokse op i deres sted, dem omskar Josva; for de hadde forhud, da de ikke var blitt omskåret på veien.
8Nak ac xeßxcßul li circuncisión chixjunileb, queßcana saß li naßajej aßan chi hilânc saß lix muhebâleb toj queßqßuira.
8Da hele folket således var blitt omskåret, holdt de sig i ro der hvor de var i leiren, til de blev friske igjen.
9Ut li Kâcuaß quixye re laj Josué: —Anakcuan xcuisi lê xutân xban nak quexcuan chak chokß rahobtesinbil môs nak cuanquex aran Egipto, chan. Joßcan nak Gilgal xcßabaß li naßajej aßan chalen anakcuan.
9Og Herren sa til Josva: Idag har jeg veltet av eder skammen fra Egypten. Siden har dette sted vært kalt Gilgal* like til denne dag. / {* avveltning.}
10Nak yôqueb chi hilânc aran Gilgal saß li ru takßa nachß riqßuin li tenamit Jericó, queßxbânu li ninkße Pascua chiru li ecuu saß li câlaju xbe li po.
10Mens Israels barn lå i leir ved Gilgal, holdt de påske den fjortende dag i måneden om aftenen på Jerikos ødemarker.
11Saß li cutan jun chic queßxcuaß xbên cua li tzacaêmk yîbanbil riqßuin li ru li acuîmk li na-el saß li naßajej Canaán. Queßxcuaß li caxlan cua li mâcßaß xchßamal ut queßxcuaß ajcuiß li ru li trigo chi qßuilinbil.
11Og dagen efter påsken åt de av landets grøde; usyret brød og ristet korn åt de den dag.
12Chalen saß li cutan aßan incßaß chic quiqßueheß li maná chixcuaßeb. Aß chic li ru li acuîmk li na-el saß li chßochß Canaán queßxtzaca chiru li chihab aßan.
12Og mannaen hørte op dagen efter*, for nu åt de av landets grøde; Israels barn fikk ikke mere manna, men de åt det år av det som var avlet i Kana'ans land. / {* nemlig efter påsken.}
13Nak laj Josué nachß cuan riqßuin li tenamit Jericó, quiril jun li cuînk xakxo chiru. Li cuînk aßan cuan xchßîchß saß rukß. Laj Josué quinachßoc riqßuin ut quixye re: —¿Ma lâat xcomoneb li kasoldâd malaj ut lâat xcomoneb li xicß nequeßiloc ke? chan.
13Mens Josva var ved Jeriko, hendte det at han løftet op sine øine og fikk se en mann som stod foran ham med et draget sverd i sin hånd; og Josva gikk bort til ham og sa: Hører du til oss eller til våre fiender?
14Li cuînk quixye re: —Mâcuaßin xcomoneb lâ soldado chi moco lâin xcomoneb li xicß nequeßiloc êre. Lâin nintaklan saß xbêneb lix soldado li nimajcual Dios, chan. Ut laj Josué quixcuikßib rib chiru toj quixtochß li chßochß riqßuin lix jolom ut quixlokßoni ut quixye re: —Lâin aj cßanjel châcuu. ¿Cßaßru tâcuaj tinbânu? chan.Ut li nataklan saß xbêneb lix soldado li Kâcuaß quixye re: —Isi lâ xâb châcuok xban nak li naßajej li cuancat cuiß, aßan santil naßajej, chan. Ut laj Josué quixbânu joß quiyeheß re.
14Han svarte: Nei, jeg er høvdingen over Herrens hær; nu er jeg kommet. Da falt Josva på sitt ansikt til jorden og tilbad og sa til ham: Hvad har min herre å si til sin tjener?
15Ut li nataklan saß xbêneb lix soldado li Kâcuaß quixye re: —Isi lâ xâb châcuok xban nak li naßajej li cuancat cuiß, aßan santil naßajej, chan. Ut laj Josué quixbânu joß quiyeheß re.
15Og høvdingen over Herrens hær sa til Josva: Dra skoen av din fot! For det sted du står på, er hellig. Og Josva gjorde så.