1At Kâcuaß, chijulticokß taxak âcue li cßaßru xkacßul. Chacuil taxak xtokßobâl ku xban nak xutânal xo-el.
1Kom i hu, Herre, det som har hendt oss, sku og se hvor vi blir hånet!
2Eb li jalaneb xtenamit queßxmakß chiku li kanaßaj li xkêchani junxil. Ut queßxmakß ajcuiß li kochoch.
2Vår arv er gått over til fremmede, våre hus til utlendinger.
3Xocana chi mâ ani chic na-iloc ke. Chanchan nak mâcßaß chic kayucuaß. Ut eb li kanaß chanchaneb chic li xmâlcaßan.
3Vi er blitt farløse, har ingen far; våre mødre er som enker.
4Li haß nakucß toj nakalokß. Ut joßcan ajcuiß li kasiß lokßbil.
4Vi må kjøpe det vann vi drikker, vår ved må vi betale.
5Rahobtesinbilo xbaneb li xicß nequeßiloc ke ut tacuajenako. Abanan, incßaß naru nocohilan.
5Våre forfølgere er på nakken av oss; vi er trette, vi får ingen hvile.
6Re nak tâcuânk li katzacaêmk, xkaqßue kib rubel xcuanquileb li tenamit Egipto ut li tenamit Asiria.
6Til Egypten har vi overgitt oss, og til Assyria, for å bli mettet med brød.
7Queßmâcob li kaxeßtônil yucuaß ut anakcuan camenakeb chic. Abanan lâo yôco chixcßulbal li raylal xban li mâc queßxbânu eb aßan.
7Våre fedre har syndet, de er ikke mere; vi bærer deres misgjerninger.
8Eb li queßcuan chokß lokßbil môs junxil, aßaneb chic li nequeßtaklan saß kabên anakcuan. Ut mâ ani nacoloc ke chiruheb.
8Træler hersker over oss; ingen river oss ut av deres hånd.
9Eb laj camsinel cuanqueb yalak bar. Xiu xiu nak nocoxic chixsicßbal katzacaêmk xban nak incßaß nakanau ma tosukßîk chak malaj ut incßaß.
9Med fare for vårt liv henter vi vårt brød, truet av ørkenens sverd.
10Li katibel xkßekoß. Chanchan li horno. Ut yô katik xban katzßocajic.
10Vår hud brenner som en ovn av hungerens luer.
11Queßxmux ruheb li kixakil nak queßxchßic rib riqßuineb aran Sión. Ut queßxmux ajcuiß ruheb li tukß ix aran Judá.
11Kvinner har de krenket i Sion, jomfruer i Judas byer.
12Eb li queßcßamoc be chiku queßbaqßueß li rukßeb ut riqßuin aßan queßtßuyubâc. Ut eb li ac tîxeb incßaß chic queßqßueheß xlokßal.
12Fyrster har de hengt, de gamles åsyn har de ikke hedret.
13Eb li sâj cuînk queßqßueheß chixqueßbal li ru li trigo. Ra sa nak nequeßru xqßuebal vuêlt re li nimla pec li nequeßxqueß cuiß li trigo. Ut joßcaneb ajcuiß li cocßal. Incßaß nequeßxcuy rîkanquil li siß xban nak kßaxal âl.
13Unge menn bar kvernen, og gutter segnet under vedbøren.
14Incßaß chic nequeßcßojla chire li oquebâl re li tenamit eb li ac chêqueb. Ut eb li toj sâj incßaß chic nequeßbichan.
14De gamle sitter ikke mere i porten, de unge menn ikke mere ved sin strengelek.
15Incßaß chic nocoxajoc xban xsahil kachßôl. Lix sahil kachßôl xsukßi chokß rahil chßôlej.
15Med vårt hjertes glede er det forbi, vår dans er omskiftet til sorg.
16Mâcßaß chic kalokßal. Tokßob ku xban nak xomâcob.
16Kronen er falt av vårt hode; ve oss, vi har syndet.
17Xban li raylal nakacßul, xrahoß kachßôl. Ut incßaß chic saken noco-iloc.
17Derfor er vårt hjerte sykt, derfor er våre øine blitt dimme,
18Chixjunil li cuan saß li tzûl Sión ac juqßuinbil. Juneseb aj chic li yac nequeßbêc aran.
18for Sions bergs skyld, som er øde; rever løper om på det.
19Abanan, lâat at Kâcuaß, lâat li tzßakal rey chi junelic kße cutan. Ut lâ cuanquil cuan chi junelic.
19Du, Herre, troner til evig tid, din trone blir fra slekt til slekt.
20¿Cßaßut nak nocosach saß âchßôl chi junaj cua, at Kâcuaß? Ut, ¿cßaßut nak kßaxal najt xoâcanab kajunes?
20Hvorfor skulde du glemme oss evig, forlate oss for så lang en tid?
21At Kâcuaß, choâcßul cuißchic âcuiqßuin ut lâo chosukßîk ta cuißchic âcuiqßuin. Ut tâqßue taxak kalokßal joß nak cocuan chak junxil.¿Malaj ut toâtzßektâna chi junaj cua? ¿Ma junelic yôk âjoskßil saß kabên?
21Herre, før oss atter til dig, så vi kan komme tilbake! Forny våre dager, så de blir som i fordums tid!
22¿Malaj ut toâtzßektâna chi junaj cua? ¿Ma junelic yôk âjoskßil saß kabên?
22For skulde du rent ha forkastet oss? Skulde du være så storlig vred på oss?