1¡Lokßoninbil taxak li nimajcual Dios xban nak kßaxal us xbichanquil xlokßal li kaDios ut xcßulub nak tâqßuehekß xlokßal!
1Lov Herren! For det er godt å lovsynge vår Gud, det er liflig, lovsang sømmer sig.
2Li Kâcuaß yô chixyîbanquil cuißchic lix tenamit Jerusalén, ut tixcßameb cuißchic aran laj Israel, li cuanqueb yalak bar saß jalan tenamit.
2Herren bygger Jerusalem, de bortdrevne av Israel samler han.
3Junelic naxtenkßaheb li teßyotßekß xchßôl ut narisi lix raylaleb.
3Han helbreder dem som har et sønderknust hjerte, og forbinder deres smertefulle sår.
4Yal re li Kâcuaß jarub li chahim cuan ut aßan ajcuiß naqßuehoc xcßabaßeb.
4Han fastsetter stjernenes tall, han gir dem alle navn.
5Kßaxal nim xcuanquil li Kâcuaß li kaDios ut kßaxal cau rib. Kßaxal numtajenak lix naßleb. Mâcßaß xbisbal.
5Vår Herre er stor og rik på kraft; på hans forstand er det intet mål.
6Li Kâcuaß naxqßue xlokßal li mâcßaßeb xlokßal ut narisi chi junaj cua lix cuanquileb li incßaß useb xnaßleb.
6Herren holder de saktmodige oppe, bøier de ugudelige ned til jorden.
7Chexbichânk chiru li Kâcuaß re xqßuebal xlokßal. Chexbichânk riqßuin li arpa re xlokßoninquil li Dios.
7Svar Herren med takksigelse, lovsyng vår Gud til citar,
8Li Kâcuaß, aßan naqßuehoc re li chok chiru li choxa ut aßan li naqßuehoc re li hab re tixtßakresi li chßochß ut naxqßue chi qßuîc li pim chiru li tzûl.
8ham som dekker himmelen med skyer, som lager regn for jorden, som lar gress spire frem på fjellene!
9Naxqßue xtzacaêmkeb li xul. Naxqßue xtzacaêmkeb li tzßok li toj sâj li japjôqueb re xtzßâmanquil xcuaheb.
9Han gir feet dets føde, ravneungene som roper.
10Li Kâcuaß incßaß nasahoß xchßôl riqßuin lix metzßêu li cacuây, chi moco nasahoß xchßôl riqßuin li cuînk li cau rib.
10Han har ikke lyst til hestens styrke, han har ikke behag i mannens ben.
11Nasahoß ban xchßôl riqßuin li ani naxucuan ru ut naroybeni nak tâuxtânâk ru xban li Kâcuaß.
11Herren har behag i dem som frykter ham, som venter på hans miskunnhet.
12Lâex li cuanquex Jerusalén, chelokßoni taxak li nimajcual Dios. Lâex li cuanquex Sión cheqßuehak xlokßal li Kâcuaß.
12Pris Herren, Jerusalem, lov din Gud, Sion!
13Li Kâcuaß, aßan naqßuehoc êcacuilal re nak têcol êrib chiruheb li xicß nequeßiloc êre ut aßan na-osobtesin êre lâex li cuanquex Jerusalén.
13For han har gjort dine portstenger faste, han har velsignet dine barn i dig.
14Aßan tâqßuehok êre chi cuânc saß tuktûquil usilal saß lê tenamit. Ut aßan ajcuiß tâqßuehok êre chi nabal li cßaßru êre.
14Han er den som gir dine grenser fred, metter dig med den beste hvete.
15Yal riqßuin li râtin, li Kâcuaß naxbânu saß junpât li cßaßru naraj saß ruchichßochß.
15Han er den som sender sin tale til jorden; såre hastig løper hans ord.
16Aßan naqßuehoc li ratzßam que saß ruchichßochß. Chanchan li saki lana. Napaji li ratzßam que saß ruchichßochß chanchan nak napajîc li cha.
16Han er den som gir sne som ull, strør ut rim som aske.
17Naxtakla li sakbach saß ruchichßochß ut xban li que li naxtakla naxpeca rib li haß.
17Han kaster sin is ut som småstykker; hvem kan stå for hans kulde?
18Ut yal riqßuin li râtin nahaßoß cuißchic li haß li ac xpeca rib. Naxtakla li ikß ut na-oc cuißchic chi bêc rok li haß.
18Han sender sitt ord og smelter dem; han lar sin vind blåse, da rinner vannene.
19Li Kâcuaß quixqßue li râtin re laj Jacob. Quixqßue lix chakßrab reheb laj Israel ut quixye reheb cßaßru teßxbânu.Li Kâcuaß incßaß quixqßue li râtin reheb li jalaneb xtenamit. Eb aßan incßaß nequeßxnau cßaßru naxye lix chakßrab. ¡Chikalokßoni taxak li Kâcuaß!
19Han kunngjorde Jakob sitt ord, Israel sine bud og sine lover;
20Li Kâcuaß incßaß quixqßue li râtin reheb li jalaneb xtenamit. Eb aßan incßaß nequeßxnau cßaßru naxye lix chakßrab. ¡Chikalokßoni taxak li Kâcuaß!
20så har han ikke gjort mot noget hedningefolk, og lover* kjenner de ikke. Halleluja! / {* d.e. Guds lover.}