1¿Cßaßut nak yôqueb xjoskßileb li tenamit li incßaß nequeßxpâb li Dios? Ut, ¿cßaßut nak yôqueb xcßoxlanquil xbânunquil li mâcßaß na-oc cuiß?
1Hvorfor larmer hedningene og grunder folkene på det som fåfengt er?
2Eb li rey queßjoskßoß riqßuin li cßaßru quixbânu li Kâcuaß. Ut queßxchßutub rib chixcßûbanquil chanru nak teßrisi saß xcuanquil li Rey xakabanbil chak xban li Dios.
2Jordens konger reiser sig, og fyrstene rådslår sammen mot Herren og mot hans salvede:
3Yôqueb chixyebal: —Aßan incßaß naru nataklan saß kabên. Incßaß takaqßue kib rubel xcuanquil aßan. Kisihak ban kib rubel xcuanquil, chanqueb.
3La oss sprenge deres bånd og kaste deres rep av oss!
4Abanan li Kâcuaß Dios, toj saß choxa naseßec xban li cßaßru nequeßxcßoxla xbânunquil.
4Han som troner i himmelen, ler, Herren spotter dem.
5Ut li Dios tixkßuseb ajcuiß saß joskßil. Ut eb aßan teßxucuak xban nak cßajoß xjoskßil nak tââtinak.
5Så taler han til dem i sin vrede, og i sin harme forferder han dem:
6Li Dios quixye: —Xinxakab li Rey li xinsicß ru. Lâin xinxakaban re saß lin santil tenamit Sión.— (Jerusalén nayeman ajcuiß re.)
6Og jeg har dog innsatt min konge på Sion, mitt hellige berg!
7Joßcaßin quixye li Rey li xakabanbil xban li Dios: —Lâin tinye resilal yalak bar li cßaßru quixye cue li Kâcuaß nak quixye cue, “Lâat li tzßakal cualal. Anakcuan lâin xatinqßue saß âcuanquil.
7Jeg vil kunngjøre hvad fastsatt er: Herren sa til mig: Du er min sønn, jeg har født dig idag.
8Tzßâma cue ut tinqßue âcue re nak tâcuêchani chixjunil li tenamit. Ut tinkßaxtesi saß âcuukß chixjunil li ruchichßochß.
8Begjær av mig! Så vil jeg gi dig hedningene til arv og jordens ender til eie.
9Cau tattaklânk saß xbêneb li tenamit xban nak lâ cuanquil xinqßue chanchan jun xukß chßîchß. Joßcan nak tatrakok âtin saß xbêneb toj retal teßosokß. Chanchan nak najoreß junak li chßochß cuc nak teßosokß,” chan li Kâcuaß.
9Du skal knuse dem med jernstav; som en pottemakers kar skal du sønderslå dem.
10Anakcuan ut ex rey, checßoxla li cßaßru têbânu ut qßuehomak retal li naßleb aßin, lâex li cuan êcuanquil saß ruchichßochß.
10Og nu, I konger, gå viselig frem! La eder advare, I dommere på jorden!
11Chexucua ru li Dios ut chexcßanjelak chiru chi sa saß êchßôl.Cheqßuehak xlokßal li Cßajolbej re nak incßaß tâjoskßokß li Dios saß êbên. Cheqßuehak xlokßal re nak incßaß tâchâlk li câmc saß êbên saß xkßehil li rakba âtin xban nak aßan saß junpât nachal xjoskßil. Us xak reheb chixjunileb li nequeßxcßojob xchßôl riqßuin li Dios.
11Tjen Herren med frykt og juble med beven!
12Cheqßuehak xlokßal li Cßajolbej re nak incßaß tâjoskßokß li Dios saß êbên. Cheqßuehak xlokßal re nak incßaß tâchâlk li câmc saß êbên saß xkßehil li rakba âtin xban nak aßan saß junpât nachal xjoskßil. Us xak reheb chixjunileb li nequeßxcßojob xchßôl riqßuin li Dios.
12Kyss* Sønnen, forat han ikke skal bli vred, og I gå til grunne på veien! For snart kunde hans vrede optendes. Salige er alle de som tar sin tilflukt til ham**. / {* d.e. hyld, 1SA 10, 1.} / {** SLM 34, 9; 84, 13.}