¹Caßaj cuiß riqßuin li Dios cßojcßo inchßôl ut riqßuin aßan nintau li tuktûquilal.

¹Til sangmesteren, for Jedutun; en salme av David.

²Caßaj cuiß aßan na-iloc cue ut aßan nacoloc cue. Lâin tincuy xnumsinquil li raylal xban nak aßan cuan cuiqßuin.

²Bare i håp til Gud er min sjel stille; fra ham kommer min frelse.

³¿Jokße têcanab inpletinquil lâex? Lâex yôquex xyalbal intßanbal. Mâre nequecßoxla nak lâin chanchanin jun li tzßac tßanecß re malaj ut nequecßoxla nak chanchanin jun li corral tßanecß re saß chßochß.

³Han alene er min klippe og min frelse, min borg, jeg skal ikke rokkes meget.

⁴Junes cuisinquil saß lin cuanquil nequecßoxla. Junes li ticßtiß nacuulac chêru lâex. Nequeqßue raj inlokßal nak nequeye êrib, abanan moco joßcan ta saß êchßôl. Saß êchßôl niquinêtzßektâna.

⁴Hvor lenge vil I alle storme løs på en mann, bryte ham ned som en mur som heller, et gjerde som støtes om?

⁵Caßaj cuiß riqßuin li Dios cau inchßôl. Ut riqßuin aßan ninyoßonin.

⁵De rådslår bare om å styrte ham ned fra hans høihet, de har sin lyst i løgn; med sin munn velsigner de, men i sitt hjerte forbanner de. Sela.

⁶Caßaj cuiß aßan na-iloc cue ut aßan nacoloc cue. Incßaß tâchßinânk inchßôl xban nak aßan tâtenkßânk cue.

⁶Bare i håp til Gud vær stille, min sjel! for fra ham kommer mitt håp.

⁷Riqßuin li Dios nachal incolbal ut riqßuin ajcuiß aßan nachal inlokßal. Aßan na-iloc cue ut caßaj cuiß riqßuin aßan nincol cuib.

⁷Han alene er min klippe og min frelse, min borg, jeg skal ikke rokkes.

⁸Ex intenamit, cauhak taxak êchßôl riqßuin li Dios chi junelic. Ut chextijok chi anchal êchßôl chiru li Dios ut têye re chixjunil lê raylal xban nak caßaj cuiß riqßuin aßan naru nakacol kib.

⁸Hos Gud er min frelse og min ære; min sterke klippe, min tilflukt er i Gud.

⁹Li cristian mâcßaß nequeßoc cuiß. Usta cuanqueb xcuanquil, usta mâcßaßeb xcuanquil mâcßaß nequeßoc cuiß. Nak târakekß âtin saß xbêneb, aran tâcßutûnk nak chixjunileb juntakßêteb. Chanchan nak nabiseß junak cßaß re ru incßaß âl. Na-apûc xban li ikß.

⁹Sett eders lit til ham til enhver tid, I folk! Utøs eders hjerte for hans åsyn! Gud er vår tilflukt. Sela.

¹⁰Mêcßojob êchßôl saß xbên li pletic. Ut mêcßoxla nak yal riqßuin elkßac têtau li tzßakal biomal. Usta cuan cßaßru êre, abanan mêcßojob êchßôl saß xbên.

¹⁰Bare tomhet er menneskenes barn, bare løgn er mannens sønner; i vektskålen stiger de til værs, de er tomhet alle sammen.

¹¹Moco yal jun sut ta ajcuiß quicuabi nak quixye li Dios nak caßaj cuiß aßan li kßaxal nim xcuanquil.At Kâcuaß, lâat li nacat-uxtânan u. Lâat li nacatqßuehoc xkßajcâmunquil li junjûnk aß yal chanru lix yehom xbânuhom.

¹¹Stol ikke på vold, og sett ikke fåfengt håp til røvet gods! Når rikdommen vokser, så akt ikke på det!

¹²At Kâcuaß, lâat li nacat-uxtânan u. Lâat li nacatqßuehoc xkßajcâmunquil li junjûnk aß yal chanru lix yehom xbânuhom.

¹²En gang har Gud talt, ja to ganger har jeg hørt det*, at styrke hører Gud til. / {* d.e. Gud har gjentatte ganger sagt.}

¹³Og dig, Herre, hører miskunnhet til; for du betaler enhver efter hans gjerning.