¹At Kâcuaß, caßaj cuiß âcuiqßuin târûk tincol cuib. Chinâtenkßa taxak re nak incßaß xutânal tinêlk chiruheb li xicß nequeßiloc cue.

¹Til dig, Herre, setter jeg min lit; la mig aldri i evighet bli til skamme!

²Xban nak tîc lâ chßôl, chinâtenkßa ut chinâcol. Chacuabi taxak li nintzßâma châcuu ut chinâcol.

²Utfri mig og redd mig ved din rettferdighet! Bøi ditt øre til mig og frels mig!

³Lâat taxak joß jun sakônac bar naru tincol cuiß cuib jokße cuânkin saß raylal. Lâat cayechißi nak tinâtenkßa nak cuanquin saß raylal. Lâat joß jun li sakônac bar naru tincol cuiß cuib xban nak caßaj cuiß lâat nacatqßuehoc xcacuilal inchßôl.

³Vær mig en klippe til bolig, dit jeg alltid kan gå, du som har fastsatt frelse for mig! For du er min klippe og min festning.

⁴At inDios, chinâcol taxak saß rukßeb li incßaß useb xnaßleb. Chinâcol chiruheb li nequeßbânun mâusilal ut li kßaxal joskßeb.

⁴Min Gud, utfri mig av den ugudeliges hånd, av den urettferdiges og undertrykkerens vold!

⁵At Kâcuaß Dios, caßaj cuiß âcuiqßuin cßojcßo inchßôl chalen chak saß insâjilal.

⁵For du er mitt håp, Herre, Herre min tillit fra min ungdom av.

⁶Ac lâat ajcuiß nacat-iloc cue nak toj mâjiß ninyoßla. Lâat xattenkßan cue chi yoßlâc. Joßcan nak junelic tinqßue âlokßal.

⁶Til dig har jeg støttet mig fra mors liv av; du er den som drog mig ut av min mors skjød; om dig vil jeg alltid synge min lovsang.

⁷Nabaleb li nequeßsach xchßôl chicuilbal chanru nak niquinâcol chiru li qßuila raylal li nincßul.

⁷Som et under har jeg vært for mange, men du er min sterke tilflukt.

⁸Rajlal cutan tinqßue âlokßal ut junelic tinnima âcuu.

⁸Min munn er full av din pris, hele dagen av din herlighet.

⁹Minâtzßektâna nak ac tîxakin chic ut minâcanab injunes nak mâcßaßak chic inmetzßêu.

⁹Forkast mig ikke i alderdommens tid, forlat mig ikke når min kraft forgår!

¹⁰Li xicß nequeßiloc cue incßaß us nequeßxye chicuix ut nequeßxcßûb ru chanru nak tineßxcamsi.

¹⁰For mine fiender har sagt om mig, de som tar vare på mitt liv, rådslår tilsammen

¹¹Eb aßan nequeßxye: Katâkehak ut kachapak xban nak ac xcanabâc xban li Dios ut mâ ani chic naru nacoloc re, chanqueb.

¹¹og sier: Gud har forlatt ham; forfølg og grip ham, for det er ingen som redder!

¹²Joßcan nak minâcanab injunes, at inDios. Chinâtenkßa ban chi junpât.

¹²Gud, vær ikke langt borte fra mig! Min Gud, skynd dig å hjelpe mig!

¹³Chacßuteb taxak xxutân ut chasacheb taxak ruheb li nequeßraj incamsinquil. Xutânal taxak teßxcßul ut sachsôqueb ta xchßôleb teßcanâk li nequeßraj xbânunquil raylal cue.

¹³La dem som står mig efter livet, bli til skamme og gå til grunne! La dem som søker min ulykke, bli klædd i skam og spott!

¹⁴Abanan lâin caßaj cuiß âcuiqßuin ninyoßonin junelic ut kßaxal cuißchic tinqßue âlokßal rajlal cutan.

¹⁴Og jeg vil alltid håpe, og til all din pris vil jeg legge ny pris.

¹⁵Lâin rajlal cutan tinye resil nak lâat tîc lâ chßôl. Lâat nacatcoloc cue. Incßaß naru rajlanquil jarub sut xinâcol chiruheb li xicß nequeßiloc cue.

¹⁵Min munn skal fortelle om din rettferdighet, hele dagen om din frelse; for jeg vet ikke tall derpå.

¹⁶Tinye resil li usilal nacabânu, at Kâcuaß, riqßuin xnimal lâ cuanquil ut tinchßolob xyâlal nak caßaj cuiß lâat tîc âchßôl.

¹⁶Jeg vil fremføre Herrens, Israels Guds veldige gjerninger, jeg vil prise din rettferdighet, din alene.

¹⁷At inDios, chalen chak saß incaßchßinal lâat xacßut lix yâlal chicuu. Ut toj chalen anakcuan yôquin ajcuiß xyebal resil li nacabânu riqßuin xnimal lâ cuanquil.

¹⁷Gud, du har lært mig det fra min ungdom av, og inntil nu kunngjør jeg dine undergjerninger.

¹⁸At inDios, minâcanab injunes anakcuan nak ac tîxin chic ut sak chic injolom xban nak tento tinye resil lâ cuanquilal reheb li tenamit aßin ut reheb li alal cßajolbej li teßyoßlâk mokon.

¹⁸Forlat mig da heller ikke inntil alderdommen og de grå hår, Gud, inntil jeg får kunngjort din arm for efterslekten, din kraft for hver den som skal komme.

¹⁹At inDios, kßaxal numtajenak xtîquilal lâ chßôl. Incßaß naru xbisbal. Sachba chßôlej li nacabânu. Mâ ani chic cuan xcuanquil joß lâat.

¹⁹Og din rettferdighet, Gud, når til det høie; du som har gjort store ting, Gud, hvem er som du?

²⁰Usta xinâcanab chixcßulbal nabal li raylal ut li chßaßajquilal, abanan lâat tâqßue cuißchic incacuilal. Chanchan cuanquin saß li chamal jul nak yôquin chixcßulbal li raylal. Abanan lâat tatcolok cue.

²⁰Du som har latt oss se mange trengsler og ulykker, du vil igjen gjøre oss levende og igjen dra oss op av jordens avgrunner.

²¹Lâat tâqßue cuißchic inlokßal ut tâcßojob cuißchic inchßôl.

²¹Du vil øke min storhet og vende om og trøste mig.

²²At inDios, lâin tinqßue âlokßal riqßuin li salterio. Ut tinbichânk riqßuin arpa re xyebal resil lix tîquilal lâ chßôl. Lâat li Dios Santo reheb laj Israel.

²²Så vil jeg også prise dig med harpespill, din trofasthet, min Gud! Jeg vil lovsynge dig til citar, du Israels Hellige!

²³Tinbichânk xban xsahil inchßôl. Chi anchal inchßôl tinbicha âlokßal xban nak lâat xatcoloc cue.Junelic tinye resil lâ tîquilal xban nak xutânal xeßel li queßraj xbânunquil li mâusilal cue ut sachsôqueb xnaßleb xeßcana.

²³Mine leber skal juble, for jeg vil lovsynge dig, og min sjel, som du har forløst.

²⁴Junelic tinye resil lâ tîquilal xban nak xutânal xeßel li queßraj xbânunquil li mâusilal cue ut sachsôqueb xnaßleb xeßcana.

²⁴Min tunge skal også hele dagen tale om din rettferdighet; for de er blitt til spott, de er blitt til skamme, de som søker min ulykke.