¹At Kâcuaß, tatinlokßoni chi anchal inchßôl chi anchal li cuâm. Ut tinye resilal chixjunil li nacabânu riqßuin xnimal lâ cuanquilal.

¹Til sangmesteren, efter Mutlabbén*; en salme av David. / {* betydningen ukjent.}

²Numtajenak lix sahil inchßôl nacaqßue. Ut tinbicha lâ lokßal, at nimajcual Dios.

²Jeg vil prise Herren av hele mitt hjerte, jeg vil forkynne alle dine undergjerninger.

³Li xicß nequeßiloc cue nequeßxucuac châcuu ut nequeßêlelic. Ut teßosokß riqßuin lix nimal lâ cuanquil.

³Jeg vil glede og fryde mig i dig, jeg vil lovsynge ditt navn, du Høieste,

⁴Lâat saß xyâlal xatrakoc âtin saß inbên. Lâat xaye nak lâin mâcßaß inmâc. Ut xaye nak us li yôquin chixbânunquil.

⁴fordi mine fiender viker tilbake, faller og omkommer for ditt åsyn.

⁵Lâat xatkßusuc reheb li incßaß nequeßpâban châcuu. Lâat ajcuiß xatsachoc reheb aßan, xban nak incßaß useb xnaßleb. Xasacheb chi junaj cua ut incßaß chic teßabîk resileb.

⁵For du har hjulpet mig til rett og dom, du har satt dig på tronen som rettferdig dommer.

⁶Xeßosoß chi junaj cua li xicß nequeßiloc ke ut xasach ajcuiß lix tenamiteb. Ut incßaß chic teßabîk resileb.

⁶Du har truet hedningene, tilintetgjort den ugudelige; deres navn har du utslettet evindelig og alltid.

⁷Aban lâat, at Kâcuaß, cuan âcuanquilal chi junelic. Ut nim lâ cuanquil chi rakoc âtin.

⁷Fiendenes boliger er helt ødelagt for all tid, og byene har du omstyrtet, deres minne er tilintetgjort.

⁸Lâat saß xyâlal nacattaklan saß xbên li ruchichßochß ut saß tîquilal nacatrakoc âtin saß xbêneb li tenamit.

⁸Og Herren troner til evig tid, han har reist sin trone til dom,

⁹At Kâcuaß, caßaj cuiß âcuiqßuin teßxcol rib li rahobtesinbileb. Ut âcuiqßuin ajcuiß teßxcol rib jokße cuanqueb saß raylal.

⁹og han dømmer jorderike med rettferdighet, han avsier dom over folkene med rettvishet.

¹⁰Li ac xeßpâban châcuu, cauheb xchßôl âcuiqßuin. Lâat, at Kâcuaß, incßaß nacatzßektâna li ani naxtzßâma xtenkßanquil âcue.

¹⁰Og Herren er en borg for den undertrykte, en borg i nødens tider.

¹¹Bichahomak xlokßal li Kâcuaß Dios li cuan saß li santil naßajej Sión. Ut cheserakßihak resil saß eb li tenamit li cßaßru quixbânu li Dios.

¹¹Og de som kjenner ditt navn, stoler på dig; for du har ikke forlatt dem som søker dig, Herre!

¹²Li Dios naril xtokßobâl ruheb li cuanqueb saß raylal. Ut naxqßue chixtojbal xmâqueb li ani naxcamsi ras rîtzßin.

¹²Lovsyng Herren, som bor på Sion, kunngjør blandt folkene hans store gjerninger!

¹³At Kâcuaß, chacuuxtâna cuu. Chinâcuil taxak xban nak cuanquin saß raylal xbaneb li xicß nequeßiloc cue. Lâat, at Kâcuaß, chinâcol chiru li câmc,

¹³For han som hevner blod, kommer de elendige i hu, han glemmer ikke deres skrik.

¹⁴re nak tinye resil xnimal lâ cuusilal reheb li cuanqueb Jerusalén. Ut tâsahokß inchßôl xban nak lâat tatcolok cue.

¹⁴Vær mig nådig, Herre! Se det jeg må lide av dem som hater mig, du som løfter mig op fra dødens porter,

¹⁵Li tenamit li incßaß nequeßpâban châcuu, xjuneseb queßxsicß xraylaleb. Chanchan nak queßxbec jun li jul ut aßaneb ajcuiß queßoc chi saß. Ut xeßxyîb jun li raßal ut aßaneb ajcuiß li queßtßaneß chi saß.

¹⁵forat jeg skal forkynne all din pris, i Sions datters porter fryde mig i din frelse.

¹⁶At Kâcuaß, xban nak nacatrakoc âtin saß xyâlal, nacacßutbesi lâ tîquilal. Aßut li incßaß useb xnaßleb xjunes nequeßxsicß xraylaleb riqßuin li incßaß us nequeßxbânu.

¹⁶Hedningene er sunket i den grav de gravde; deres fot er fanget i det garn de skjulte.

¹⁷Chixjunileb li incßaß useb xnaßleb teßtaklâk saß xbalba xban nak nequeßxtzßektâna li Dios.

¹⁷Herren er blitt kjent, han har holdt dom; han fanger den ugudelige i hans egne henders gjerning. Higgajon*. Sela. / {* kanskje et musikalsk uttrykk.}

¹⁸Tâcuulak xkßehil nak teßtenkßâk li nebaß, ut teßcßojobâk xchßôl li rahobtesinbileb.

¹⁸De ugudelige skal fare ned til dødsriket, alle hedninger, som glemmer Gud.

¹⁹At Kâcuaß, cßut lâ cuanquil. Mâqßueheb li tenamit chi numtâc saß âbên. Lâat ban tatrakok âtin saß xbêneb.At Kâcuaß, chaqßueheb chi xucuac re nak teßxqßue retal nak mâcßaßeb xcuanquil xban nak yal cuînkeb.

¹⁹For ikke skal den fattige glemmes for all tid; de saktmodiges håp skal ikke gå til grunne for evig.

²⁰At Kâcuaß, chaqßueheb chi xucuac re nak teßxqßue retal nak mâcßaßeb xcuanquil xban nak yal cuînkeb.

²⁰Reis dig, Herre! La ikke mennesker få makt, la hedningene bli dømt for ditt åsyn!

²¹La frykt komme over dem, Herre! La hedningene kjenne at de er mennesker! Sela.