1At Kâcuaß Dios, kßaxal us xqßuebal âlokßal. Takabicha li bich re xlokßoninquil âcuu, at nimajcual Dios.
1En salme, en sang til sabbatsdagen.
2Rajlal ekßela ut rajlal kßojyîn takaye resil nak châbilat ut kßaxal nim lâ rahom.
2Det er godt å prise Herren og å lovsynge ditt navn, du Høieste,
3Takaqßue âlokßal riqßuin li cuajb chi chßinaßus. Takaqßue âlokßal riqßuin li arpa ut riqßuin li salterio.
3å kunngjøre din miskunnhet om morgenen og din trofasthet om nettene
4At Kâcuaß, nasahoß saß inchßôl riqßuin chixjunil li cßaßru nacabânu. Nasahoß saß inchßôl chirilbal li cßaßru nacabânu.
4til tistrenget citar og til harpe, til tankefullt spill på citar.
5At nimajcual Dios, kßaxal nim lâ cuanquil ut kßaxal lokß li cßaßru nacabânu. Numtajenak lâ naßleb. Mâ ani tâtaßok ru.
5For du har gledet mig, Herre, med ditt verk, jeg jubler over dine henders gjerninger.
6Li ani mâcßaß xnaßleb incßaß naxtau ru li naßleb aßin.
6Hvor store dine gjerninger er, Herre! Såre dype er dine tanker.
7Li incßaß useb xnaßleb nequeßtam joß li pachßayaß ut nequeßel chi us riqßuin li cßaßru nequeßxbânu. Abanan tâcuulak xkßehil nak teßsachekß ruheb chi junaj cua.
7En ufornuftig mann kjenner det ikke, og en dåre forstår ikke dette.
8Abanan, lâat at Kâcuaß, tâqßuehekß âlokßal chi junelic kße cutan.
8Når de ugudelige spirer som gresset, og alle de som gjør urett, blomstrer, så er det til deres ødeleggelse for evig tid.
9At Kâcuaß, relic chi yâl nak teßsachekß ruheb li xicß nequeßiloc âcue. Ut teßchaßchaßîk ruheb chixjunileb li nequeßxbânu mâusilal.
9Men du er høi til evig tid, Herre!
10Lâat tâqßue inmetzßêu joß xmetzßêu li toro ut tâqßue li sununquil ban saß injolom retalil xsahil inchßôl.
10For se, dine fiender, Herre, for se, dine fiender forgår; alle de som gjør urett, blir adspredt.
11Lâin tincuil nak tatnumtâk saß xbêneb li xicß nequeßiloc cue. Ut tincuabi nak yôqueb chi yâbac xban li raylal li teßxcßul li incßaß useb xnaßleb.
11Og du ophøier mitt horn som villoksens; jeg er overgytt med frisk olje.
12Abanan li tîqueb xchßôleb us teßêlk riqßuin li cßaßru teßxbânu. Chanchanakeb li cheß palma. Teßqßuîk joß nak naqßui li cheß chacalteß li cuan aran Líbano.
12Og mitt øie ser med fryd på mine motstandere; mine ører hører med glede om de onde som står op imot mig.
13Chanchanakeb li cheß li aubil cuan cuiß lix templo li Dios, li yôqueb chi atzßumac.
13Den rettferdige spirer som palmen; som en seder på Libanon vokser han.
14Usta ac tîxeb chic, junelic yôkeb chi qßuîc ut cauhakeb rib.Ut teßxye resil nak li nimajcual Dios, aßan li nacoloc ke. Aßan kßaxal châbil ut naxbânu chixjunil saß tîquilal.
14De er plantet i Herrens hus, de blomstrer i vår Guds forgårder.
15Ut teßxye resil nak li nimajcual Dios, aßan li nacoloc ke. Aßan kßaxal châbil ut naxbânu chixjunil saß tîquilal.
15Enn i gråhåret alder skyter de friske skudd; de er frodige og grønne
16for å kunngjøre at Herren er rettvis, han, min klippe, og at det ikke er urett i ham.