1At nimajcual Dios, lâat li nacatqßuehoc rêkaj li mâusilal li nequeßxbânu li incßaß useb xnaßleb. Cßutbesi lâ joskßil chiruheb.
1Du hevnens Gud, Herre, du hevnens Gud, åpenbar dig i herlighet!
2Cßutbesi taxak lâ cuanquil nak tatrakok âtin saß xbêneb li tenamit. Chaqßueheb taxak chixtojbal rix lix mâqueb li nequeßxkßetkßeti ribeb.
2Reis dig, du jordens dommer, la gjengjeldelse komme over de overmodige!
3¿Joß najtil chic teßsahokß saß xchßôleb li incßaß useb xnaßleb? At nimajcual Dios, ¿Ma toj yôkeb chi sahokß saß xchßôleb riqßuin li cßaßru yôqueb chixbânunquil?
3Hvor lenge skal de ugudelige, Herre, hvor lenge skal de ugudelige fryde sig?
4¿Joß najtil chic teßxkßetkßeti ribeb li incßaß useb xnaßleb? ¿Joß najtil chic teßxnimobresi ribeb riqßuin li cßaßru nequeßxye?
4De utgyder en strøm av ord, de fører frekk tale; alle de som gjør urett, taler store ord.
5At nimajcual Dios, nequeßnumta saß xbêneb lâ tenamit ut nequeßxrahobtesiheb lâ cualal âcßajol.
5Ditt folk, Herre, knuser de, og din arv plager de.
6Nequeßxcamsiheb li xmâlcaßan ut eb li mâ ani cuan reheb. Ut nequeßxcamsiheb ajcuiß li jalaneb xtenamiteb li cuanqueb saß kanaßaj.
6Enken og den fremmede slår de ihjel, og farløse myrder de.
7Ut nequeßxye: —Li Dios li nequeßxlokßoni li ralal xcßajol laj Jacob incßaß naril chi moco naxqßue retal li cßaßru yôco chixbânunquil.—
7Og de sier: Herren ser ikke, og Jakobs Gud gir ikke akt.
8Cheqßuehak retal lâex li mâcßaß ênaßleb, li cuanquex saß li katenamit. ¿Jokße têtau xyâlal?
8Gi dog akt, I ufornuftige blandt folket, og I dårer, når vil I bli kloke?
9¿Ma nequecßoxla lâex nak li Dios incßaß narabi li cßaßru nequeye? ¿Ma mâcuaß ta biß aßan quiyîban re li kaxic? ¿Ma nequecßoxla lâex nak li Dios incßaß naril li yôquex chixbânunquil? ¿Ma mâcuaß ta biß aßan li quiyîban re li xnakß ku?
9Mon han som planter øret, ikke skulde høre? Mon han som skaper øiet, ikke skulde se?
10¿Ma mâcuaß ta biß li Dios nakßusuc reheb li tenamit? ¿Ma incßaß ta biß tixqßue chixtojbal xmâqueb li incßaß useb xnaßleb? ¿Ma mâcuaß ta biß aßan naqßuehoc xnaßlebeb li cristian? ¿Ma incßaß ta biß tixnau chixjunil li cßaßru na-uxman?
10Mon han som refser hedningene, ikke skulde straffe, han som gir menneskene forstand?
11Li Dios naxnau cßaßru nequeßxcßoxla eb li cristian. Naxnau nak yal mâcßaß na-oc cuiß li nequeßxcßoxla li incßaß useb xnaßleb.
11Herren kjenner menneskenes tanker, han vet at de er tomhet.
12At Kâcuaß, us xak reheb li nequeßxqßue saß xchßôleb lix kßusbal nacaqßue. Us xak reheb li nacacßut lix yâlal lâ chakßrab chiruheb.
12Salig er den mann som du, Herre, refser og gir lærdom av din lov
13Lâat tâtenkßa eb aßan re nak teßxcuy xnumsinquil li raylal li tâchâlk saß xbêneb toj teßqßuehekß chixtojbal rix lix mâqueb li incßaß useb xnaßleb.
13for å gi ham ro for onde dager, inntil det blir gravd en grav for den ugudelige.
14Li Kâcuaß incßaß tixtzßektânaheb li ralal xcßajol. Incßaß tixcanabeb xjuneseb.
14For Herren skal ikke forkaste sitt folk og ikke forlate sin arv;
15Tâcuulak xkßehil nak eb laj rakol âtin teßrakok cuißchic âtin saß tîquilal. Ut xban aßan teßsahokß saß xchßôleb chixjunil li tîqueb xchßôl.
15for dommen skal vende tilbake til rettferdighet, og alle de opriktige av hjertet skal gi den medhold.
16¿Ani ta cuiß târûk tâcolok cue chiruheb li incßaß useb xnaßleb? Ut, ¿ani tâoquênk chicuix chiruheb li nequeßbânun mâusilal?
16Hvem reiser sig for mig imot de onde? Hvem stiller sig frem for mig imot dem som gjør urett?
17Cui ta li Kâcuaß incßaß xinixtenkßa, ac raj xincam saß rukßeb.
17Dersom ikke Herren var min hjelp, vilde min sjel snart bo i dødsrikets stillhet.
18Nak quinye: Incßaß chic nincuy, at Kâcuaß, lâat xinâtenkßa xban nak niquinâra.
18Når jeg sier: Min fot vakler, da holder din miskunnhet mig oppe, Herre!
19Nak incßaß chic nintau cßaßru tinbânu, lâat nacacßojob inchßôl. Lâat nacaqßue xsahil inchßôl.
19Når mine urolige tanker i mitt hjerte blir mange, da husvaler din trøst min sjel.
20Lâat incßaß tâcßam âcuib saß usilal riqßuineb laj rakol âtin li incßaß nequeßrakoc âtin saß tîquilal xban nak lâat incßaß nacuulac châcuu lix naßlebeb.
20Har vel fordervelsens domstol noget samfund med dig, der hvor de skaper urett under skinn av rett?
21Nequeßxye nak li tîqueb xchßôl cuanqueb xmâc ut nequeßxteneb câmc saß xbêneb.
21De slår sig skarevis sammen imot den rettferdiges sjel, og uskyldig blod dømmer de skyldig.
22Li nimajcual Dios, aßan li nacoloc cue. Li Dios, aßan chanchan jun sakônac bar naru nincol cuiß cuib.Li Kâcuaß tixqßueheb chi sachecß ruheb li incßaß useb xnaßleb xban lix mâusilaleb. Li Kâcuaß li kaDios tixsukßisi saß xbêneb lix mâusilaleb ut tixsacheb ru.
22Da blir Herren mig en borg, og min Gud min tilflukts klippe.
23Li Kâcuaß tixqßueheb chi sachecß ruheb li incßaß useb xnaßleb xban lix mâusilaleb. Li Kâcuaß li kaDios tixsukßisi saß xbêneb lix mâusilaleb ut tixsacheb ru.
23Og han lar deres urett komme tilbake over dem, og for deres ondskaps skyld skal han utrydde dem; ja, Herren vår Gud skal utrydde dem.