1Châlkex ut kalokßonihak li nimajcual Dios. Chobichânk chi sa saß kachßôl re xqßuebal xlokßal li Dios li na-iloc ke ut nacoloc ke.
1Kom, la oss juble for Herren, la oss rope med fryd for vår frelses klippe!
2Ut chobantioxînk chiru xban li usilal li naxbânu ke. Chobichânk chi sa saß kachßôl re xlokßoninquil li Kâcuaß.
2La oss trede frem for hans åsyn med pris, la oss juble for ham med salmer!
3Li nimajcual Dios, aßan li tzßakal rey. Aßan li kßaxal nim xcuanquil saß xbêneb chixjunileb li jalanil dios.
3For Herren er en stor Gud og en stor konge over alle guder,
4Saß rukß li Kâcuaß cuan chixjunil ut aßan yal re saß xbên. Aßan laj êchal re li ochoch pec joß ajcuiß li tzûl li najt xteram.
4han som har jordens dyp i sin hånd og fjellenes høider i eie,
5Aßan laj êchal re li palau ut li chßochß xban nak aßan quiyîban re.
5han som eier havet, for han har skapt det, og hans hender har gjort det tørre land.
6Châlkex ut kacuikßibak kib re xlokßoninquil li nimajcual Dios. Takacuikßib kib ut takalokßoni li Kâcuaß li quiyoßobtesin ke.
6Kom, la oss kaste oss ned og bøie kne, la oss knele for Herrens, vår skapers åsyn!
7Li Kâcuaß, aßan li kaDios ut lâo lix tenamit. Aßan na-iloc ke joß nak li pastor narileb lix carner.
7For han er vår Gud, og vi er det folk han før, og den hjord hans hånd leder. Vilde I dog idag høre hans røst!
8Cherabi li cßaßru yô chixyebal êre li Kâcuaß: —Mêcacuubresi êchßôl joß queßxbânu lê xeßtônil yucuaß nak cuanqueb saß li naßajej Meriba. Mêbânu joß queßxbânu eb aßan saß li cutan nak cuanqueb saß li chaki chßochß saß li naßajej Masah.
8Forherd ikke eders hjerte, likesom ved Meriba, likesom på Massadagen i ørkenen,
9Saß li cutan aßan eb lê xeßtônil yucuaß queßxyal cuix usta queßril li sachba chßôlej li quinbânu reheb.
9hvor eders fedre fristet mig! De satte mig på prøve, de som dog hadde sett min gjerning.
10Caßcßâl chihab yô injoskßil saß xbêneb li tenamit aßan ut quinye, “Eb li tenamit aßin incßaß nequextau xyâlal chi moco queßraj xtaubal.”Lâin quinjoskßoß riqßuineb ut quinye reheb nak incßaß târûk teßoc saß li naßajej li quinqßue raj reheb re teßhilânk, chan li Dios.
10Firti år vemmedes jeg ved den slekt, og jeg sa: De er et folk med forvillet hjerte, og de kjenner ikke mine veier.
11Lâin quinjoskßoß riqßuineb ut quinye reheb nak incßaß târûk teßoc saß li naßajej li quinqßue raj reheb re teßhilânk, chan li Dios.
11Så svor jeg i min vrede: Sannelig, de skal ikke komme inn til min hvile.