1욥이 또 비사를 들어 가로되
1Kaj plue Ijob parolis siajn sentencojn, kaj diris:
2내가 이전 달과 하나님이 나를 보호하시던 날에 지내던 것 같이 되었으면
2Ho, se estus al mi tiel, kiel en la antauxaj monatoj, Kiel en la tempo, kiam Dio min gardis;
3그 때는 그의 등불이 내 머리에 비취었고 내가 그 광명을 힘입어 흑암에 행하였었느니라
3Kiam Lia lumilo lumis super mia kapo; Kaj sub Lia lumo mi povis iri en mallumo;
4나의 강장하던 날과 같이 지내었으면 그 때는 하나님의 우정이 내 장막 위에 있었으며
4Kiel estis al mi en la tagoj de mia juneco, Kiam la sxirmado de Dio estis super mia tendo;
5그 때는 전능자가 오히려 나와 함께 계셨으며 나의 자녀들이 나를 둘러 있었으며
5Kiam la Plejpotenculo estis ankoraux kun mi, Kaj cxirkaux mi estis miaj infanoj;
6뻐터가 내 발자취를 씻기며 반석이 나를 위하여 기름 시내를 흘러 내었으며
6Kiam miaj pasxoj lavigxadis en butero, Kaj la roko versxadis al mi fluojn da oleo!
7그 때는 내가 나가서 성문에 이르기도 하며 내 자리를 거리에 베풀기도 하였었느니라
7Kiam mi eliris el la pordego al la urbo Kaj arangxis al mi sidon sur la placo,
8나를 보고 소년들은 숨으며 노인들은 일어나서 서며
8Vidis min junuloj kaj kasxis sin, Kaj maljunuloj levigxis kaj staris;
9방백들은 말을 참고 손으로 입을 가리우며
9Eminentuloj cxesis paroli Kaj metis la manon sur sian busxon;
10귀인들은 소리를 금하니 그 혀가 입 천장에 붙었었느니라
10La vocxo de altranguloj sin kasxis, Kaj ilia lango algluigxis al ilia palato.
11귀가 들은즉 나를 위하여 축복하고 눈이 본즉 나를 위하여 증거하였었나니
11Kiam orelo auxdis, gxi nomis min felicxa; Kiam okulo vidis, gxi gloris min;
12이는 내가 부르짖는 빈민과 도와줄 자 없는 고아를 건졌음이라
12CXar mi savadis kriantan malricxulon, Kaj orfon, kiu ne havis helpanton.
13망하게 된 자도 나를 위하여 복을 빌었으며 과부의 마음이 나로 인하여 기뻐 노래하였었느니라
13Beno de pereanto venadis sur min, Kaj la koro de vidvino estis gxojigata de mi.
14내가 의로 옷을 삼아 입었으며 나의 공의는 도포와 면류관 같았었느니라
14Virteco estis mia vesto, Kaj mia justeco vestis min kiel mantelo kaj kapornamo.
15나는 소경의 눈도 되고 절뚝발이의 발도 되고
15Mi estis okuloj por la blindulo, Kaj piedoj por la lamulo;
16빈궁한 자의 아비도 되며 생소한 자의 일을 사실하여 주었으며
16Mi estis patro por la malricxuloj, Kaj jugxan aferon de homoj nekonataj mi esploradis;
17불의한 자의 어금니를 꺽고 그 잇사이에서 겁탈한 물건을 빼어 내었었느니라
17Mi rompadis la makzelojn al maljustulo, Kaj el liaj dentoj mi elsxiradis la kaptitajxon.
18내가 스스로 말하기를 나는 내 보금자리에서 선종하리라 나의 날은 모래 같이 많을 것이라
18Kaj mi pensis:En mia nesto mi mortos, Kaj grandnombraj kiel sablo estos miaj tagoj;
19내 뿌리는 물로 뻗어나가고 내 가지는 밤이 맞도록 이슬에 젖으며
19Mia radiko estas malkovrita por la akvo, Kaj roso noktas sur miaj brancxoj.
20내 영광은 내게 새로와지고 내 활은 내 손에서 날로 강하여지느니라 하였었노라
20Mia gloro estas cxiam nova, Kaj mia pafarko cxiam refortigxas en mia mano.
21무리는 내 말을 들으며 나의 가르치기를 잠잠히 기다리다가
21Oni auxskultadis min kaj atendadis, Kaj silentadis, kiam mi donadis konsilojn.
22내가 말한 후에 그들이 말을 내지 못하였었나니 나의 말이 그들에게 이슬 같이 됨이니라
22Post miaj vortoj oni ne plu parolis; Kaj miaj vortoj gutadis sur ilin.
23그들이 나 바라기를 비 같이 하였으며 입을 벌리기를 늦은 비 기다리듯 하였으므로
23Oni atendadis min kiel la pluvon, Kaj malfermadis sian busxon, kiel por malfrua pluvo.
24그들이 의지 없을 때에 내가 함소하여 동정하면 그들이 나의 얼굴 빛을 무색하게 아니하였었느니라
24Se mi iam ridis al ili, ili ne kredis tion; Kaj la lumo de mia vizagxo ne falis.
25내가 그들의 길을 택하고 으뜸으로 앉았었나니 왕이 군중에 거함도 같았고 애곡하는 자를 위로하는 사람도 같았었느니라
25Kiam mi iris al ili, mi sidis sur la cxefa loko; Mi logxis kiel regxo inter tacxmentoj, Kiel konsolanto de funebruloj.