¹산 염소가 새끼 치는 때를 네가 아느냐 ? 암사슴의 새끼 낳을 기한을 네가 알 수 있느냐 ?

¹Atëherë Zoti iu përgjigj Jobit në mes të furtunës dhe i tha:

²그것이 몇 달만에 만삭되는지 아느냐 ? 그 낳을 때를 아느냐 ?

²"Kush është ai që e errëson planin tim me fjalë që nuk kanë kuptim?

³그것들은 몸을 구푸리고 새끼를 낳아 그 괴로움을 지내어 버리며

³Mirë, pra, ngjishe brezin si një trim; unë do të të pyes dhe ti do të më përgjigjesh.

⁴그 새끼는 강하여져서 빈 들에서 길리우다가 나가고는 다시 돌아오지 아니하느니라

⁴Ku ishe kur unë hidhja themelet e tokës? Thuaje, në rast se ke aq zgjuarsi.

⁵누가 들나귀를 놓아 자유하게 하였느냐 ? 누가 빠른 나귀의 매인 것을 풀었느냐 ?

⁵Kush ka vendosur përmasat e saj, në rast se e di, ose kush ka vënë mbi të litarin për ta matur?

⁶내가 들로 그 집을, 짠 땅으로 그 사는 처소를 삼았느니라

⁶Ku janë vendosur themelet e saj, ose kush ia vuri gurin qoshes,

⁷들나귀는 성읍의 지꺼리는 것을 업신여기니 어거하는 자의 지르는 소리가 그것에게 들리지 아니하며

⁷kur yjet e mëngjesit këndonin të gjithë së bashku dhe tërë bijtë e Perëndisë lëshonin britma gëzimi?

⁸초장이 된 산으로 두루 다니며 여러 가지 푸른 것을 찾느니라

⁸Kush e mbylli me porta detin kur shpërtheu duke dalë nga gjiri i nënës,

⁹들소가 어찌 즐겨 네게 복종하며 네 외양간에 머물겠느냐 ?

⁹kur i dhashë retë për rroba dhe terrin për pelena?

¹⁰네가 능히 줄로 들소를 매어 이랑을 갈게 하겠느냐 ? 그것이 어찌 골짜기에서 너를 따라 쓰레를 끌겠느냐 ?

¹⁰Kur i caktova një kufi dhe i vendosa shufra hekuri dhe porta,

¹¹그것의 힘이 많다고 네가 그것을 의지하겠느냐 ? 네 수고하는 일을 그것에게 맡기겠느냐 ?

¹¹dhe thashë: "Ti do të arrish deri këtu, por jo më tutje; këtu do të ndalen valët e tua krenare!"?

¹²그것이 네 곡식을 집으로 실어오며 네 타작 마당에 곡식 모으기를 그것에게 의탁하겠느냐 ?

¹²Që kur se ti jeton a ke dhënë urdhra në mëngjes ose i ke treguar vendin agimit,

¹³타조는 즐거이 그 날개를 친다마는 그 깃과 털이 인자를 베푸느냐 ?

¹³që ai të kapë skajet e tokës dhe të tronditë njerëzit e këqij?

¹⁴그것이 알을 땅에 버려두어 모래에서 더워지게 하고

¹⁴Ndërron trajtë si argjila nën vulë dhe shquhet si një veshje.

¹⁵발에 깨어질 것이나 들짐승에게 밟힐 것을 생각지 아니하고

¹⁵Njerëzve të këqij u mohohet drita dhe krahu i ngritur u copëtohet.

¹⁶그 새끼에게 무정함이 제 새끼가 아닌 것처럼 하며 그 구로한 것이 헛되게 될지라도 괘념치 아니하나니

¹⁶A ke arritur vallë deri në burimet e detit ose a ke vajtur vallë në kërkim të thellësirave të humnerës?

¹⁷이는 하나님 내가 지혜를 품부하지 아니하고 총명을 주지 아니함이니라

¹⁷Të janë treguar portat e vdekjes, apo ke parë vallë portat e hijes së vdekjes?

¹⁸그러나 그 몸을 떨쳐 뛰어갈 때에는 말과 그 탄 자를 경히 여기느니라

¹⁸A e ke vënë re gjerësinë e tokës. Thuaje, në rast se i di të gjitha këto!

¹⁹말의 힘을 네가 주었느냐 그 목에 흩날리는 갈기를 네가 입혔느냐 ?

¹⁹Ku është rruga që të çon në banesën e dritës? Dhe terri, ku është vendi i tij,

²⁰네가 그것으로 메뚜기처럼 뛰게 하였느냐 ? 그 위엄스러운 콧소리가 두려우니라

²⁰që ti të mund t'i çosh në vendin e tij, dhe të mund të njohësh shtigjet që të çojnë në shtëpinë e tij?

²¹그것이 골짜기에서 허위고 힘 있음을 기뻐하며 앞으로 나아가서 군사들을 맞되

²¹Ti e di, sepse atëherë kishe lindur, dhe numri i ditëve të tua është i madh.

²²두려움을 비웃고 놀라지 아니하며 칼을 당할지라도 물러나지 아니하니

²²Vallë, a ke hyrë ndonjë herë në depozitat e borës ose a ke parë vallë depozitat e breshërit

²³그 위에서는 전동과 빛난 작은 창과 큰 창이 쟁쟁하며

²³që unë i mbaj në ruajtje për kohërat e fatkeqësive, për ditën e betejës dhe të luftës?

²⁴땅을 삼킬듯이 맹렬히 성내며 나팔 소리를 들으면 머물러 서지 아니하고

²⁴Nëpër çfarë rruge përhapet drita ose përhapet era e lindjes mbi tokë?

²⁵나팔 소리 나는대로 소소히 울며 멀리서 싸움 냄새를 맡고 장관의 호령과 떠드는 소리를 듣느니라

²⁵Kush ka hapur një kanal për ujërat që vërshojnë dhe rrugën për bubullimën e rrufeve,

²⁶매가 떠올라서 날개를 펼쳐 남방으로 향하는 것이 어찌 네 지혜로 말미암음이냐 ?

²⁶që të bjerë shi mbi tokë të pabanuar, mbi një shkretëtirë, ku nuk ka asnjë njeri,

²⁷독수리가 공중에 떠서 높은 곳에 보금자리를 만드는 것이 어찌 네 명령을 의지함이냐 ?

²⁷për të shuar etjen e shkretëtirave të mjeruara, për të bërë që të mbijë dhe të rritet bari?

²⁸그것이 낭떠러지에 집을 지으며 뾰족한 바위 끝이나 험준한 데 거하며

²⁸Shiu, vallë, a ka një baba? Ose kush i prodhon pikat e vesës?

²⁹거기서 움킬만한 것을 살피나니 그 눈이 멀리 봄이며

²⁹Nga gjiri i kujt del akulli dhe kush e krijon brymën e qiellit?

³⁰그 새끼들도 피를 빠나니 살륙 당한 자 있는 곳에는 그것도 거기 있느니라

³⁰Ujërat ngurtësohen si guri dhe sipërfaqja e humnerës ngrin.

³¹

³¹A mund t'i bashkosh ti lidhjet e Plejadave, apo të zgjidhësh vargjet e Orionit?

³²

³²A i bën ti të duken yllësitë në kohën e tyre, apo e drejton ti Arushën e Madhe me të vegjlit e saj?

³³

³³A i njeh ti ligjet e qiellit, ose a mund të vendosësh ti sundimin e tyre mbi tokë?

³⁴

³⁴A mund ta çosh zërin tënd deri në retë me qëllim që të mbulohesh nga shiu i bollshëm?

³⁵

³⁵Mos je ti ai që hedh rrufetë atje ku duhet të shkojnë, duke thënë: "Ja ku jam?".

³⁶

³⁶Kush e ka vënë diturinë në mendje, ose kush i ka dhënë gjykim zemrës?

³⁷

³⁷Kush numëron retë me anë të diturisë, dhe kush derdh shakujt e qiellit

³⁸

³⁸kur pluhuri shkrihet në një masë dhe plisat bashkohen midis tyre?

³⁹

³⁹A mund ta gjuash ti gjahun për luaneshën apo të ngopësh të vegjlit e uritur të luanit,

⁴⁰

⁴⁰kur struken në strofkat e tyre apo rrinë në pritë në strukën e tyre?

⁴¹

⁴¹Kush i siguron korbit ushqimin e tij, kur zogjtë e tij i thërrasin Perëndisë dhe enden pa ushqim?