¹여호와께서 또 욥에게 말씀하여 가라사대

¹A e di ti kohën kur pjellin dhitë e malit apo ke vërejtur vallë pjelljen e drenushave?

²변박하는 자가 전능자와 다투겠느냐 ? 하나님과 변론하는 자는 대답할지니라

²A di ti të numërosh muajt kur merr fund barra e tyre, apo njeh ti kohën kur duhet të pjellin?

³욥이 여호와께 대답하여 가로되

³Mblidhen dhe pjellin të vegjlit e tyre, duke u dhënë fund kështu dhembjeve të tyre.

⁴나는 미천하오니 무엇이라 주께 대답하리이까 손으로 내 입을 가릴 뿐이로소이다

⁴Të vegjlit e tyre bëhen të fortë, rriten jashtë, shkëputen dhe nuk kthehen më pranë tyre.

⁵내가 한두번 말하였사온즉 다시는 더하지도 아니하겠고 대답지도 아니하겠나이다

⁵Kush lë të lirë gomarin e egër, kush e ka zgjidhur gomarin e egër,

⁶여호와께서 폭풍 가운데서 욥에게 말씀하여 가라사대

⁶të cilit i kam caktuar të rrijë në shkretëtirë dhe tokën e kripur si banesë?

⁷너는 대장부처럼 허리를 묶고 내가 네게 묻는 것을 대답할지니라

⁷Ai përçmon zhurmën e qytetit dhe nuk dëgjon britmat e asnjë zotërie.

⁸네가 내 심판을 폐하려느냐 ? 스스로 의롭다 하려 하여 나를 불의하다 하느냐 ?

⁸Hapësirat e gjera të maleve janë kullota e tij, dhe ai shkon dhe kërkon çdo gjë që është e gjelbër.

⁹네가 하나님처럼 팔이 있느냐 ? 하나님처럼 우렁차게 울리는 소리를 내겠느냐 ?

⁹Bualli vallë a pranon të të shërbejë ose të kalojë natën pranë grazhdit tënd?

¹⁰너는 위엄과 존귀로 스스로 꾸미며 영광과 화미를 스스로 입을지니라

¹⁰A mund ta lidhësh vallë buallin me litar që të lërojë tokën në hulli, ose të lesojë luginat pas teje?

¹¹너의 넘치는 노를 쏟아서 교만한 자를 발견하여 낱낱이 낮추되

¹¹A do t'i kesh besim atij, sepse forca e tij është e madhe, ose do t'ia lësh atij punën tënde?

¹²곧 모든 교만한 자를 발견하여 낮추며 악인을 그 처소에서 밟아서

¹²A do të mbështetesh tek ai për të çuar në shtëpi grurin dhe për ta mbledhur në lëmë?

¹³그들을 함께 진토에 묻고 그 얼굴을 싸서 어둑한 곳에 둘지니라

¹³Krahët e strucit rrahin tërë gaz, por ato nuk janë me siguri krahët dhe pendët e lejlekut.

¹⁴그리하면 네 오른손이 너를 구원할 수 있다고 내가 인정하리라

¹⁴Ai në fakt i braktis vezët e tij për tokë dhe i lë të ngrohen në pluhur.

¹⁵이제 소 같이 풀을 먹는 하마를 볼지어다 내가 너를 지은 것 같이 그것도 지었느니라

¹⁵duke harruar që një këmbë mund t'i shtypë ose një kafshë e fushave mund t'i shkelë.

¹⁶그 힘은 허리에 있고 그 세력은 배의 힘줄에 있고

¹⁶I trajton ashpër të vegjlit e tij, sikur të mos ishin të vetët; por lodhja e tij pa asnjë interes është e kotë,

¹⁷그 꼬리 치는 것은 백향목이 흔들리는 것 같고 그 넓적다리 힘줄은 서로 연락되었으며

¹⁷sepse Perëndia e ka lënë pa dituri dhe nuk i ka dhënë zgjuarsi.

¹⁸그 뼈는 놋관 같고 그 가릿대는 철장 같으니

¹⁸Por kur ngrihet më këmbë për të ikur, tallet me kalin dhe me kalorësin e tij.

¹⁹그것은 하나님의 창조물 중에 으뜸이라 그것을 지은 자가 칼을 주었고

¹⁹A je ti ai që i ke dhënë forcën kalit dhe ia ke veshur qafën me jele që valëviten?

²⁰모든 들 짐승의 노는 산은 그것을 위하여 식물을 내느니라

²⁰A je ti ai që e bën të kërcejë si një karkalec? Hingëllima e tij krenare të kall tmerr.

²¹그것이 연 줄기 아래나 갈 밭 가운데나 못속에 엎드리니

²¹Çukërmon në luginë duke u kënaqur nga forca e tij; sulet në mes të kacafytjes me armë.

²²연 그늘이 덮으며 시내 버들이 둘렀구나

²²Përbuz frikën dhe nuk trembet, as zmbrapset përpara shpatës.

²³하수가 창일한다 할지라도 그것이 놀라지 않고 요단강이 불어 그 입에 미칠지라도 자약하니

²³Mbi të kërcet këllëfi i shigjetave, shtiza që vetëtin dhe ushta.

²⁴그것이 정신 차리고 있을 때에 누가 능히 잡을 수 있겠으며 갈고리로 그 코를 꿸 수 있겠느냐 ?

²⁴Me zjarr dhe vrull i zhduk distancat dhe nuk qëndron në vend kur bie buria.

²⁵

²⁵Që në dëgjimin e parë të burisë, ai thotë: "Aha"!, dhe e nuhat nga larg betejën, zërin kumbues të kapitenëve dhe britmën e luftës.

²⁶

²⁶Mos vallë për shkak të zgjuarsisë sate ngrihet e fluturon krahathati dhe i hap krahët e tij drejt jugut?

²⁷

²⁷Éshtë vallë nën komandën tënde që shqiponja ngrihet lart dhe e bën folenë e saj në vende të larta?

²⁸

²⁸Banon mbi shkëmbinj dhe qëndron mbi krepa të rrëpirta.

²⁹

²⁹Nga lart ajo përgjon gjahun dhe sytë e saj vrojtojnë larg.

³⁰

³⁰Të vegjlit e saj thithin gjak dhe, ku ka të vrarë, atje ndodhet ajo".