¹다윗의 아들 이스라엘 왕 솔로몬의 잠언이라

¹Fjalët e urta të Salomonit, birit të Davidit, mbret i Izraelit,

²이는 지혜와 훈계를 알게 하며 명철의 말씀을 깨닫게 하며

²për të njohur diturinë dhe për të mësuar gjykimet e mënçura;

³지혜롭게, 의롭게, 공평하게, 정직하게, 행할 일에 대하여 훈계를 받게 하며

³për të ditur si të veprosh me urti, me drejtësi, me gjykim dhe ndershmëri,

⁴어리석은 자로 슬기롭게 하며 젊은 자에게 지식과 근신함을 주기 위한 것이니

⁴për t'u dhënë shkathtësi njerëzve të thjeshtë, njohje dhe reflektim të riut.

⁵지혜있는 자는 듣고 학식이 더할 것이요 명철한 자는 모략을 얻을 것이라

⁵I urti do të dëgjojë dhe do të rritë diturinë e tij; njeriu i zgjuar do të përfitojë këshilla të urta,

⁶잠언과 비유와 지혜있는 자의 말과 그 오묘한 말을 깨달으리라

⁶për të kuptuar një sentencë dhe një enigmë, fjalët e të urtëve dhe thëniet e tyre të errëta.

⁷여호와를 경외하는 것이 지식의 근본이어늘 미련한 자는 지혜와 훈계를 멸시하느니라

⁷Frika e Zotit është fillimi i njohjes; por njerëzit e pamend përçmojnë diturinë dhe arsimin.

⁸내 아들아 네 아비의 훈계를 들으며 네 어미의 법을 떠나지 말라

⁸Dëgjo, o biri im, mësimet e atit tënd dhe mos i lër pas dore mësimet e nënes sate,

⁹이는 네 머리의 아름다운 관이요 네 목의 금사슬이니라

⁹sepse janë një nur që zbukuron kokën tënde dhe një stoli në qafën tënde.

¹⁰내 아들아 악한 자가 너를 꾈지라도 좇지 말라

¹⁰Biri im, në qoftë se mëkatarët duan të të mashtrojnë, mos prano,

¹¹내 아들아 악한 자가 너를 꾈지라도 좇지 말라

¹¹në qoftë se thonë: "Eja me ne; kemi ngritur një pritë për të derdhur gjak; i ngritëm gracka të pafajmit pa ndonjë shkak;

¹²그들이 네게 말하기를 우리와 함께 가자 우리가 가만히 엎드렸다가 사람의 피를 흘리자 죄없는 자를 까닭없이 숨어 기다리다가

¹²le t'i kapërdimë të gjallë, ashtu si Sheoli, tërësisht si ata që zbresin në gropë;

¹³음부 같이 그들을 산 채로 삼키며 무덤에 내려가는 자 같게 통으로 삼키자

¹³ne do të gjejmë lloj-lloj pasurish të çmueshme, do t'i mbushim shtëpitë tona me plaçka;

¹⁴우리가 온갖 보화를 얻으며 빼앗은 것으로 우리 집에 채우리니

¹⁴ti do ta hedhësh në short pjesën tënde me ne, dhe të gjithë ne do të kemi një qese të vetme";

¹⁵너는 우리와 함께 제비를 뽑고 우리가 함께 전대 하나만 두자 할지라도

¹⁵biri im, mos shko me ta në po atë rrugë, ndale hapin nga shtegu i tyre,

¹⁶내 아들아 그들과 함께 길에 다니지 말라 네 발을 금하여 그 길을 밟지 말라

¹⁶sepse këmbët e tyre turren drejt së keqes dhe ata nxitojnë të derdhin gjak.

¹⁷대저 그 발은 악으로 달려가며 피를 흘리는 데 빠름이니라

¹⁷Shtrihet më kot rrjeta përpara çdo lloji zogjsh;

¹⁸무릇 새가 그물 치는 것을 보면 헛 일이겠거늘

¹⁸por këta kurdisin prita kundër gjakut të vet dhe ngrenë kurthe kundër vetë jetës së tyre.

¹⁹그들의 가만히 엎드림은 자기의 피를 흘릴 뿐이요 숨어 기다림은 자기의 생명을 해할 뿐이니

¹⁹Të tilla janë rrugët e çdo njeriu të etur për pasuri; ajo ia heq jetën atyre që e kanë.

²⁰무릇 이를 탐하는 자의 길은 다 이러하여 자기의 생명을 잃게 하느니라

²⁰Dituria bërtet nëpër rrugë, zëri i saj dëgjohet nëpër sheshe;

²¹지혜가 길거리에서 부르며 광장에서 소리를 높이며

²¹ajo thërret në vendet ku ka turma dhe ligjëron në hyrje të portave të qytetit;

²²훤화하는 길 머리에서 소리를 지르며 성문 어귀와 성중에서 그 소리를 발하여 가로되

²²"Deri kur, o njerëz të thjeshtë, do t'ju pëlqejë thjeshtësia dhe tallësit do të kënaqen duke u tallur dhe budallenjtë do të urrejnë dijen?

²³너희 어리석은 자들은 어리석음을 좋아하며 거만한 자들은 거만을 기뻐하며 미련한 자들은 지식을 미워하니 어느 때까지 하겠느냐

²³Ejani në vete nga qortimi im; ja, unë do të derdh mbi ju Frymën time dhe do t'ju bëj të njohura fjalët e mia.

²⁴나의 책망을 듣고 돌이키라 보라 내가 나의 신을 너희에게 부어주며 나의 말을 너희에게 보이리라

²⁴Sepse unë thirra dhe ju nuk keni dashur, shtriva dorën time dhe askush prej jush nuk i kushtoi vëmendje,

²⁵내가 부를지라도 너희가 듣기 싫어 하였고 내가 손을 펼지라도 돌아보는 자가 없었고

²⁵përkundrazi hodhët poshtë të gjitha këshillat e mia dhe nuk pranuat ndreqjen time,

²⁶도리어 나의 모든 교훈을 멸시하며 나의 책망을 받지 아니하였은즉

²⁶edhe unë do të qesh me fatkeqësinë tuaj, do të tallem kur të vijë ajo që ju druani,

²⁷너희가 재앙을 만날 때에 내가 웃을 것이며 너희에게 두려움이 임할 때에 내가 비웃으리라

²⁷kur ajo që druani të vijë si një furtunë, dhe fatkeqësia juaj të vijë si një stuhi, kur t'ju mbulojnë fatkeqësia dhe ankthi.

²⁸너희의 두려움이 광풍같이 임하겠고 너희의 재앙이 폭풍같이 임하리니

²⁸Atëherë ata do të më thërrasin mua, por unë nuk do të përgjigjem; do të më kërkojnë me kujdes, por nuk do të më gjejnë.

²⁹그 때에 너희가 나를 부르리라 그래도 내가 대답지 아니하겠고 부지런히 나를 찾으리라 그래도 나를 만나지 못하리니

²⁹Sepse kanë urryer dijen dhe nuk kanë zgjedhur frikën e Zotit,

³⁰대저 너희가 지식을 미워하며 여호와 경외하기를 즐거워하지 아니하며

³⁰nuk kanë dashur të pranojnë këshillën time dhe kanë përbuzur të gjitha qortimet e mia.

³¹나의 교훈을 받지 아니하고 나의 모든 책망을 업신여겼음이라

³¹Prandaj do të hanë frytin e sjelljes së tyre dhe do të ngopen me këshillat e tyre.

³²그러므로 자기 행위의 열매를 먹으며 자기 꾀에 배부르리라

³²Sepse përdalja e njerëzve të thjeshtë i vret dhe qetësia e rreme e budallenjve i zhduk;

³³어리석은 자의 퇴보는 자기를 죽이며 미련한 자의 안일은 자기를 멸망시키려니와 [ (Proverbs 1:34) 오직 나를 듣는 자는 안연히 살며 재앙의 두려움이 없이 평안하리라 ]

³³por ai që më dëgjon do të banojë një vend të sigurt, do të jetë me të vërtetë i qetë, pa frikë nga çfarëdo e keqe".