¹미련한 자에게는 영예가 적당하지 아니하니 마치 여름에 눈오는 것과 추수 때에 비오는 것 같으니라

¹Ashtu si bora nuk i shkon verës as shiu të korrave, kështu nuk i shkon lavdia budallait.

²까닭 없는 저주는 참새의 떠도는 것과 제비의 날아가는 것 같이 이르지 아니하느니라

²Ashtu si harabeli fluturon andej e këtej dhe dallëndyshja fluturon, kështu mallkimi pa arsye nuk ka efekt.

³말에게는 채찍이요 나귀에게는 자갈이요 미련한 자의 등에는 막대기니라

³Kamxhiku për kalin, kapistra për gomarin dhe shkopi për kurrizin e budallenjve.

⁴미련한 자의 어리석은 것을 따라 대답하지 말라 두렵건대 네가 그와 같을까 하노라

⁴Mos iu përgjegj budallait simbas budallallëkut të tij, që të mos bëhesh edhe ti si ai.

⁵미련한 자의 어리석은 것을 따라 그에게 대답하라 두렵건대 그가 스스로 지혜롭게 여길까 하노라

⁵Përgjigjju budallait simbas budallallëkut të tij, që ai të mos mendojë se është i urtë.

⁶미련한 자 편에 기별하는 것은 자기의 발을 베어 버림이라 해를 받느니라

⁶Kush dërgon një mesazh me anë të një budallai pret këmbët e tij dhe pi dhunë.

⁷저는 자의 다리는 힘 없이 달렸나니 미련한 자의 입의 잠언도 그러하니라

⁷Ashtu si këmbët e çalamanit janë pak të qëndrueshme, kështu është një fjalë e urtë në gojën e budallenjve.

⁸미련한 자에게 영예를 주는 것은 돌을 물매에 매는 것과 같으니라

⁸Kush i jep lavdi një budallai është si ai që lidh një gur te hobeja.

⁹미련한 자의 입의 잠언은 술 취한 자의 손에 든 가시나무 같으니라

⁹Një fjalë e urtë në gojën e budallenjve është si një gjemb që hyn në dorën e një të dehuri.

¹⁰장인이 온갖 것을 만들지라도 미련한 자를 고용하는 것은 지나가는 자를 고용함과 같으니라

¹⁰Perëndia i madh që ka krijuar të gjitha gjërat është ai që i jep shpërblimin budallait dhe shkelësve.

¹¹개가 그 토한 것을 도로 먹는 것 같이 미련한 자는 그 미련한 것을 거듭 행하느니라

¹¹Ashtu si një qen kthehet në të vjellat e tij, kështu budallai e përsërit budallallëkun e tij.

¹²네가 스스로 지혜롭게 여기는 자를 보느냐 그보다 미련한 자에게 오히려 바랄 것이 있느니라

¹²A ke parë një njeri që e pandeh veten të urtë? Ka më tepër shpresë për një budalla se sa për të.

¹³게으른 자는 길에 사자가 있다 거리에 사자가 있다 하느니라

¹³Përtaci thotë: "Ka një luan në rrugë, ka një luan nëpër rrugë!".

¹⁴문짝이 돌쩌귀를 따라서 도는 것 같이 게으른 자는 침상에서 구으느니라

¹⁴Ashtu si lëviz porta në menteshat e saj, kështu sillet përtaci në shtrat të tij.

¹⁵게으른 자는 그 손을 그릇에 넣고도 입으로 올리기를 괴로와하느니라

¹⁵Përtaci e fut dorën në pjatën e tij, por lodhet edhe ta çojë te goja.

¹⁶게으른 자는 선히 대답하는 사람 일곱보다 자기를 지혜롭게 여기느니라

¹⁶Përtaci pandeh se është më i urtë se shtatë persona që japin përgjigje me mend.

¹⁷길로 지나다가 자기에게 상관없는 다툼을 간섭하는 자는 개 귀를 잡는 자와 같으니라

¹⁷Kalimtari që përzihet në një grindje që nuk i përket, është si ai që kap nga veshët një qen.

¹⁸횃불을 던지며 살을 쏘아서 사람을 죽이는 미친 사람이 있나니

¹⁸Ashtu si një i marrë që gjuan me ura zjarri, me shigjeta dhe me vdekje,

¹⁹자기 이웃을 속이고 말하기를 내가 희롱하였노라 하는 자도 그러하니라

¹⁹kështu është ai që mashtron të afërmin dhe thotë: "E bëra për shaka!".

²⁰나무가 다하면 불이 꺼지고 말장이가 없어지면 다툼이 쉬느니라

²⁰Kur mungojnë drutë, zjarri shuhet; dhe kur nuk ka një gojë të keqe, grindja merr fund.

²¹숯불 위에 숯을 더하는 것과 타는 불에 나무를 더하는 것 같이 다툼을 좋아하는 자는 시비를 일으키느니라

²¹Ashtu si qymyri jep shpuzën dhe drutë zjarrin, kështu njeriu grindavec i nxit grindjet.

²²남의 말하기를 좋아하는 자의 말은 별식과 같아서 뱃 속 깊은 데로 내려가느니라

²²Fjalët e gojëkeqit janë si ushqime shumë të shijshme dhe depërtojnë deri në thellësi të zorrëve.

²³온유한 입술에 악한 마음은 낮은 은을 입힌 토기니라

²³Buzët e zjarrta dhe zemra e keqe janë si zgjyra të argjendit të vendosura mbi një enë balte.

²⁴감정있는 자는 입술로는 꾸미고 속에는 궤휼을 품나니

²⁴Ai që urren shtiret me buzët e tij, por në zemër të vet përgatit mashtrimin.

²⁵그 말이 좋을지라도 믿지 말 것은 그 마음에 일곱 가지 가증한 것이 있음이라

²⁵Kur ai flet në mënyrë të sjellshme mos i ki besim, sepse ka shtatë gjëra të neveritshme në zemër.

²⁶궤휼로 그 감정을 감출지라도 그 악이 회중 앞에 드러나리라

²⁶Edhe sikur urrejtja e tij të jetë fshehur me tinëzi; ligësia e tij do të dalë hapur në kuvend.

²⁷함정을 파는 자는 그것에 빠질 것이요 돌을 굴리는 자는 도리어 그것에 치이리라

²⁷Kush hap një gropë do të bjerë brenda dhe kush rrokullis një gur do të bjerë përsëri mbi të.

²⁸거짓말하는 자는 자기의 해한 자를 미워하고 아첨하는 입은 패망을 일으키느니라

²⁸Gjuha gënjeshtare urren ata që ka plagosur, dhe goja lajkatare sjell shkatërrimin.