1(다윗의 기념케 하는 시) 여호와여, 주의 노로 나를 책하지 마시고 분노로 나를 징계치 마소서
1O Zot, mos më shaj në indinjatën tënde dhe mos më dëno në zemërimin tënd.
2주의 살이 나를 찌르고 주의 손이 나를 심히 누르시나이다
2Sepse shigjtat e tua më kanë shpuar dhe dora jote më shtyp.
3주의 진노로 인하여 내 살에 성한 곳이 없사오며 나의 죄로 인하여 내 뼈에 평안함이 없나이다
3Nuk ka asgjë të shëndoshë në mishin tim për shkak të zemërimit tënd; nuk ka qetësi në kockat e mia për shkak të mëkatit tim.
4내 죄악이 내 머리에 넘쳐서 무거운 짐 같으니 감당할 수 없나이다
4Paudhësitë e mia e kalojnë në fakt kohën time, janë si një barrë e madhe, shumë e rëndë për mua.
5내 상처가 썩어 악취가 나오니 나의 우매한 연고로소이다
5Plagët e mia janë të fëlliqura dhe të qelbëzuara nga marrëzia ime.
6내가 아프고 심히 구부러졌으며 종일토록 슬픈 중에 다니나이다
6Jam krejt i kërrusur dhe i dëshpëruar; sillem tërë ditën rreth e qark duke mbajtur zi,
7내 허리에 열기가 가득하고 내 살에 성한 곳이 없나이다
7sepse ijet e mia janë të pezmatuara dhe nuk ka asgjë të shëndoshë në mishin tim.
8내가 피곤하고 심히 상하였으매 마음이 불안하여 신음하나이다
8Jam i sfilitur dhe i vrarë; vrumbulloj nga drithma e zemrës sime.
9주여 나의 모든 소원이 주의 앞에 있사오며 나의 탄식이 주의 앞에 감추이지 아니하나이다
9O Zot, çdo dëshirë që kam është para teje dhe psherëtimat e mia nuk të janë fshehur.
10내 심장이 뛰고 내 기력이 쇠하여 내 눈의 빛도 나를 떠났나이다
10Zemra ime rreh, fuqia po më lë; vetë drita e syve të mi ka ikur.
11나의 사랑하는 자와 나의 친구들이 나의 상처를 멀리하고 나의 친척들도 멀리 섰나이다
11Miqtë e mi dhe shokët e mi rrinë larg plagës sime, dhe fqinjët e mi ndalojnë larg meje.
12내 생명을 찾는 자가 올무를 놓고 나를 해하려는 자가 괴악한 일을 말하여 종일토록 궤계를 도모하오나
12Ata që kërkojnë jetën time më ngrejnë kurthe dhe ata që duan të më bëjnë të keqen flasin për shkatërrimin dhe mendojnë mashtrime tërë ditën.
13나는 귀먹은 자 같이 듣지 아니하고 벙어리 같이 입을 열지 아니하오니
13Por unë jam si një i shurdhër që nuk dëgjon dhe një memec që nuk e hap gojën.
14나는 듣지 못하는 자 같아서 입에는 변박함이 없나이다
14Po, jam si një njeri që nuk dëgjon dhe që nuk mund të përgjigjet me gojën e tij.
15여호와여, 내가 주를 바랐사오니 내 주 하나님이 내게 응락하시리이다
15Sepse shpresoj te ti, o Zot, ti do të përgjigjesh, o Zot, Perëndia im.
16내가 말하기를 두렵건대 저희가 내게 대하여 기뻐하며 내가 실족할 때에 나를 향하여 망자존대할까 하였나이다
16Sepse kam thënë: "U gëzofshin me mua, dhe kur këmba ime pengohet, mos u çofshin kundër meje".
17내가 넘어지게 되었고 나의 근심이 항상 내 앞에 있사오니 내 죄악을 고하고 내 죄를 슬퍼함이니이다
17Ndërsa jam duke rënë dhe dhembja ime është vazhdimisht para meje,
18내 원수가 활발하며 강하고 무리하게 나를 미워하는 자가 무수하오며
18ndërsa rrëfej mëkatin tim dhe jam tepër i shqetësuar për mëkatin,
19또 악으로 선을 갚는 자들이 내가 선을 좇는 연고로 나를 대적하나이다
19armiqtë e mi janë tërë gjallëri dhe janë të fortë, dhe ata që më urrejnë pa shkak shumohen.
20여호와여, 나를 버리지 마소서 나의 하나님이여, 나를 멀리하지 마소서
20Edhe ata që ma shpërblejnë të mirën me të keqen më përndjekin, sepse unë ndjek rrugën e së mirës.
21
21O Zot, mos më braktis; Perëndia im, mos u largo nga unë.
22
22Nxito të më ndihmosh, o Zot, o shpëtimi im.