1Jobas tęsė savo palyginimą:
1At muling sinambit ni Job ang kaniyang talinhaga, at nagsabi,
2“Gyvas Dievas, kuris nedaro man teisybės, ir Visagalis, kuris apkartino mano sielą.
2Buhay ang Dios, na siyang nagalis ng aking katuwiran, at ang Makapangyarihan sa lahat na siyang nagpapanglaw ng aking kaluluwa;
3Kol aš kvėpuoju ir Dievo kvapas yra mano šnervėse,
3(Sapagka't ang aking buhay ay buo pa sa akin, at ang espiritu ng Dios ay nasa mga butas ng aking ilong);
4mano lūpos nekalbės netiesos ir mano liežuvis neapgaudinės.
4Tunay na ang aking mga labi ay hindi magsasalita ng kalikuan, ni ang aking dila man ay magsasaysay ng karayaan.
5Taip nebus, kad aš pateisinčiau jus. Savo nekaltumo neatsisakysiu iki mirties.
5Malayo nawa sa aking kayo'y ariin kong ganap: Hanggang sa ako'y mamatay ay hindi ko aalisin sa akin ang aking pagtatapat.
6Teisumo tvirtai laikausi ir nepaleisiu; mano širdis man nepriekaištaus, kol gyvensiu.
6Ang aking katuwiran ay aking pinanghahawakan at hindi ko bibitiwan: hindi ako aalipustain ng aking puso habang ako'y buhay.
7Te mano priešas bus kaip nedorėlis, tas, kuris puola mane, kaip neteisusis.
7Ang aking kaaway ay maging gaya nawa ng masama, at ang bumangon laban sa akin ay maging gaya nawa ng liko.
8Ar yra veidmainiui kokia viltis, nors jis ir daug turi, kai Dievas atima jo sielą?
8Sapagka't ano ang pagasa ng di banal, bagaman siya'y makikinabang sa kaniya, pagka kinuha ng Dios ang kaniyang kaluluwa?
9Ar Dievas išklausys jo šauksmą, kai nelaimės užgrius jį?
9Didinggin ba ng Dios ang kaniyang iyak, pagka ang kabagabagan ay dumating sa kaniya?
10Ar jis linksminsis Visagalyje ir nuolat šauksis Dievo?
10Makapagsasaya ba siya sa Makapangyarihan sa lahat, at tatawag sa Dios sa lahat ng mga panahon?
11Aš jus pamokysiu apie Dievo ranką, Visagalio kelių aš neslėpsiu.
11Aking tuturuan kayo ng tungkol sa kamay ng Dios; ang nasa Makapangyarihan sa lahat ay hindi ko ililihim.
12Jūs patys tai regėjote; kodėl jūs tad taip tuščiai kalbate?
12Narito, kayong lahat ay nangakakita; bakit nga kayo ay lubos na nawalan ng kabuluhan?
13Štai nedorėlio dalis nuo Dievo ir prispaudėjų paveldėjimas iš Visagalio:
13Ito ang bahagi ng masamang tao sa Dios, at ang mana ng mga mamimighati, na kanilang tinatanggap sa Makapangyarihan sa lahat.
14jei jo vaikų padaugėja, jie skirti kardui; jo palikuonys nepasisotina duona.
14Kung ang kaniyang mga anak ay dumami, ay para sa tabak, at ang kaniyang lahi ay hindi mabubusog ng tinapay.
15Kurie išliks po jo, tuos mirtis nuves į kapą ir našlės jų neapraudos.
15Yaong nangaiwan sa kaniya ay mangalilibing sa kamatayan, at ang kaniyang mga bao ay hindi magsisipanaghoy.
16Nors jis turi sidabro kaip smėlio ir drabužių kaip molio,
16Bagaman siya'y magbunton ng pilak na parang alabok, at maghahanda ng bihisan na parang putik;
17bet jo rūbus teisusis vilkės, o sidabrą padalins nekaltasis.
17Maihahanda niya, nguni't ang ganap ang magsusuot niyaon. At babahagihin ng walang sala ang pilak.
18Jis stato namus kaip kandis, kaip sargas būdelę pasidaro.
18Siya'y nagtatayo ng kaniyang bahay na gaya ng tanga, at gaya ng isang bantayan na ginagawa ng bantay.
19Jis atsigula turtingas, o pabudęs ir atvėręs akis nieko nebeturi.
19Siya'y nahihigang mayaman, nguni't hindi siya pupulutin; kaniyang ididilat ang kaniyang mga mata, nguni't wala na siya.
20Išgąstis užklumpa jį kaip vanduo ir audra naktį nuneša jį.
20Mga kakilabutan ang tumatabon sa kaniya na gaya ng tubig; bagyo ang umaagaw sa kaniya sa kinagabihan,
21Rytų vėjas jį pakelia ir viesulas išplėšia jį iš jo vietos,
21Tinangay siya ng hanging silanganan, at siya'y nananaw; at pinapalis siya sa kaniyang kinaroroonang dako.
22svaido be pasigailėjimo, nors jis labai stengiasi pabėgti nuo jo.
22Sapagka't hahalibasin siya ng Dios, at hindi magpapatawad; siya'y magpupumilit na tumakas sa kaniyang kamay.
23Žmonės plos savo rankomis dėl jo ir švilpdami išlydės jį”.
23Ipapakpak ng mga tao ang kanilang mga kamay sa kaniya. At hihiyawan siya mula sa kaniyang kinaroroonang dako.