¹“Jobai, klausyk mano žodžių ir juos įsidėmėk.

¹Gayon man, Job, isinasamo ko sa iyo na, dinggin mo ang aking pananalita, at pakinggan mo ang lahat ng aking mga salita.

²Atvėriau burną, ir mano liežuvis prabilo.

²Narito, ngayon ay aking ibinuka ang aking bibig; nagsalita ang aking dila sa aking bibig.

³Mano žodžiai eis iš neklastingos širdies; mano lūpos kalbės tyrą pažinimą.

³Sasaysayin ng aking mga salita ang katuwiran ng aking puso; at ang nalalaman ng aking mga labi ay sasalitaing may pagtatapat.

⁴Dievo Dvasia mane sukūrė, Visagalis įkvėpė man gyvybę.

⁴Nilalang ako ng Espiritu ng Dios, at ang hinga ng Makapangyarihan sa lahat ay nagbibigay sa akin ng buhay.

⁵Atsakyk man, jei gali, parink tinkamus žodžius ir ginkis.

⁵Kung ikaw ay makasasagot ay sumagot ka sa akin; ayusin mo ang iyong mga salita sa harap ko, tumayo ka.

⁶Štai pagal tavo norą aš esu vietoje Dievo; padarytas iš molio, kaip ir tu.

⁶Narito, ako'y sa Dios na gaya mo: ako ma'y nilalang mula rin sa putik.

⁷Aš tavęs negaliu išgąsdinti ir mano ranka neprislėgs tavęs.

⁷Narito, hindi ka tatakutin ng aking kakilabutan, ni ang aking kalakhan man ay magiging mabigat sa iyo.

⁸Ką tu sakei, aš girdėjau, klausiausi tavo žodžių:

⁸Tunay na ikaw ay nagsalita sa aking pakinig, at aking narinig ang tinig ng iyong mga salita, na nagsasabi,

⁹‘Aš esu tyras, be nuodėmės, esu nenusikaltęs ir nėra manyje neteisybės.

⁹Ako'y malinis na walang pagsalangsang; ako'y walang sala, ni may kasamaan man sa akin:

¹⁰Jis kaltina mane, laiko mane savo priešu.

¹⁰Narito, siya'y nakasumpong ng kadahilanan laban sa akin, ibinilang niya ako na pinakakaaway:

¹¹Jis įtvėrė mano kojas į šiekštą, seka visus mano žingsnius’.

¹¹Inilagay niya ang aking mga paa sa mga pangawan, kaniyang pinupuna ang lahat na aking landas.

¹²Štai čia tu klysti, nes Dievas yra didesnis už žmogų.

¹²Narito, ako'y sasagot sa iyo, dito'y hindi ka ganap; sapagka't ang Dios ay dakila kay sa tao.

¹³Kodėl tu ginčijiesi su Juo? Jis neatsiskaito už jokius savo darbus.

¹³Bakit ka nakikilaban sa kaniya? Sapagka't hindi siya nagbibigay alam ng anoman sa kaniyang mga usap.

¹⁴Dievas kalba vienu ar kitu būdu, bet žmogus to nesupranta.

¹⁴Sapagka't ang Dios ay minsang nagsasalita, Oo, makalawa, bagaman hindi pinakikinggan ng tao.

¹⁵Sapne, nakties regėjime, kai žmonės giliai įmigę ar snaudžia ant lovos,

¹⁵Sa isang panaginip, sa isang pangitain sa gabi, pagka ang mahimbing na pagkakatulog ay nahuhulog sa mga tao, sa mga pagkakatulog sa higaan;

¹⁶Jis atidaro žmonių ausis savo įspėjimams,

¹⁶Kung magkagayo'y ibinubukas niya ang mga pakinig ng mga tao, at itinatatak ang kanilang turo,

¹⁷norėdamas atitraukti žmogų nuo jo poelgių ir puikybės.

¹⁷Upang ihiwalay ang tao sa kaniyang panukala, at ikubli ang kapalaluan sa tao;

¹⁸Jis saugo jo sielą nuo pražūties ir gyvybę nuo mirties.

¹⁸Kaniyang pinipigil ang kaniyang kaluluwa sa pagbulusok sa hukay, at ang kaniyang buhay sa pagkamatay sa pamamagitan ng tabak.

¹⁹Žmogus baudžiamas skausmais savo lovoje, visi jo kaulai apimti stipraus skausmo.

¹⁹Siya nama'y pinarurusahan ng sakit sa kaniyang higaan, at ng palaging antak sa kaniyang mga buto:

²⁰Mėgstamiausio maisto jis nebegali valgyti,

²⁰Na anopa't kinayayamutan ng kaniyang buhay ang tinapay, at ng kaniyang kaluluwa ang pagkaing pinakamasarap,

²¹jo kūnas sunyksta, kad negali jo atpažinti, lieka tik vieni kaulai.

²¹Ang kaniyang laman ay natutunaw, na hindi makita; at ang kaniyang mga buto na hindi nakita ay nangalilitaw.

²²Jo siela artėja prie kapo, gyvybė­prie mirties.

²²Oo, ang kaniyang kaluluwa ay nalalapit sa hukay, at ang kaniyang buhay sa mga mangwawasak.

²³Jei pas jį ateitų pasiuntinys kaip tarpininkas, vienas iš tūkstančio, ir parodytų žmogui Jo teisingumą,

²³Kung doroong kasama niya ang isang anghel, isang tagapagpaaninaw, na isa sa gitna ng isang libo, upang ipakilala sa tao kung ano ang matuwid sa kaniya;

²⁴Jis būtų maloningas jam ir sakytų: ‘Išlaisvink jį, kad nenueitų į duobę; Aš suradau išpirką’.

²⁴Kung magkagayo'y binibiyayaan niya siya at nagsasabi, Iligtas mo siya sa pagbaba sa hukay, ako'y nakasumpong ng katubusan.

²⁵Jo kūnas atsinaujins ir jis grįš į jaunystės dienas.

²⁵Ang kaniyang laman ay magiging sariwa kay sa laman ng isang bata; siya'y bumabalik sa mga kaarawan ng kaniyang kabataan:

²⁶Jis melsis Dievui, ir Tas bus maloningas jam. Su džiaugsmu jis regės Jo veidą, nes Jis sugrąžins žmogui savo teisumą.

²⁶Siya'y dumadalangin sa Dios, at nililingap niya siya: na anopa't kaniyang nakikita ang kaniyang mukha na may kagalakan: at kaniyang isinasa tao ang kaniyang katuwiran.

²⁷Jis žiūrės į žmones ir sakys: ‘Buvau nusidėjęs ir nukrypęs nuo tiesos, bet man už tai neatlygino’.

²⁷Siya'y umaawit sa harap ng mga tao, at nagsasabi, Ako'y nagkasala, at sumira ng matuwid, at hindi ko napakinabangan:

²⁸Jis išgelbės jo sielą iš duobės ir jis gyvendamas matys šviesą.

²⁸Kaniyang tinubos ang aking kaluluwa sa pagyao sa hukay, at ang aking buhay ay makakakita ng liwanag.

²⁹Dievas visa tai kartoja žmogui du ar tris kartus,

²⁹Narito, ang lahat ng mga bagay na ito ay gawa ng Dios, makalawa, oo, makaitlo sa tao,

³⁰norėdamas išgelbėti jo sielą, kad jis matytų šviesą ir gyventų.

³⁰Upang ibalik ang kaniyang kaluluwa mula sa hukay, upang siya'y maliwanagan ng liwanag ng buhay.

³¹Jobai, tylėk, klausyk ir įsidėmėk, ką aš sakysiu.

³¹Pansinin mong mabuti, Oh Job, dinggin mo ako: tumahimik ka, at ako'y magsasalita.

³²Jei turi ką pasakyti, kalbėk, nes aš trokštu tave pateisinti.

³²Kung ikaw ay may anomang bagay na sasabihin, sagutin mo ako: ikaw ay magsalita, sapagka't ibig kong ariin kang ganap.

³³Jei ne, paklausyk manęs, ir aš pamokysiu tave išminties”.

³³Kung hindi, dinggin mo ako: tumahimik ka, at tuturuan kita ng karunungan.