¹Elihuvas tęsė:

¹Bukod dito'y sumagot si Eliu, at nagsabi,

²“Išminčiai, paklausykite mano žodžių ir supraskite juos, turintieji išmanymą.

²Dinggin ninyo ang aking mga salita, kayong mga pantas; at pakinggan ninyo ako, ninyong may kaalaman.

³Ausis skiria žodžius, kaip burna jaučia maisto skonį.

³Sapagka't ang pakinig ay tumitikim ng mga salita, gaya ng ngalangala na lumalasa ng pagkain.

⁴Kartu patyrinėkime, kas tiesa, ir nustatykime, kas gera.

⁴Ating piliin sa ganang atin ang matuwid: ating alamin sa gitna natin kung ano ang mabuti.

⁵Juk Jobas sakė: ‘Aš esu teisus, bet Dievas nedaro man teisybės.

⁵Sapagka't sinabi ni Job, Ako'y matuwid, at inalis ng Dios ang aking katuwiran:

⁶Nors esu teisus, mane laiko melagiu; mano žaizda nepagydoma, nors esu nekaltas’.

⁶Gayon ma'y akong may matuwid ay nabilang akong sinungaling; at ang aking sugat ay walang kagamutan, bagaman ako'y walang pagsalangsang.

⁷Ar yra kitas toks žmogus kaip Jobas, kuris geria paniekinimus kaip vandenį,

⁷Sinong tao ang gaya ni Job, na umiinom ng pagkaduwahagi na tila tubig,

⁸kuris draugauja su piktadariais ir bendrauja su nedorėliais?

⁸Na yumayaon na kasama ng mga manggagawa ng kasamaan, at lumalakad na kasama ng mga masamang tao?

⁹Jis sakė: ‘Žmogui jokios naudos, jei jis stengiasi patikti Dievui’.

⁹Sapagka't kaniyang sinabi, Walang napapakinabang ang tao na siya'y makapagpalugod sa Dios.

¹⁰Vyrai, kurie išmanote, paklausykite manęs. Negali būti, kad Dievas darytų neteisybę ir Visagalis nusikalstų.

¹⁰Kaya't dinggin ninyo ako, ninyong mga lalaking may unawa: malayo nawa sa Dios na siya'y gumawa ng masama; at sa Makapangyarihan sa lahat, na siya'y magkamit ng kasamaan.

¹¹Jis atlygina žmogui pagal jo darbus ir užmoka pagal jo kelius.

¹¹Sapagka't ang gawa ng tao ay tutuusin niya sa kaniya, at ipatatagpo sa bawa't tao ang ayon sa kaniyang mga lakad.

¹²Tikrai Dievas nedaro neteisybės ir Visagalis neiškraipo teisės.

¹²Oo, sa katotohanan, ang Dios ay hindi gagawa ng kasamaan, ni ang Makapangyarihan sa lahat ay sisira ng kahatulan.

¹³Kas Jam patikėjo žemę ir kas pavedė Jam visatą?

¹³Sinong nagbigay sa kaniya ng bilin sa lupa? O sinong nagayos ng buong sanglibutan?

¹⁴Jei Jis savo dvasią ir kvapą atimtų iš žmogaus,

¹⁴Kung kaniyang ilagak ang kaniyang puso sa tao, kung kaniyang pisanin sa kaniyang sarili ang kaniyang espiritu at ang kaniyang hininga;

¹⁵tai žmogaus kūnas pražūtų ir virstų dulkėmis.

¹⁵Tanang laman ay mamamatay na magkakasama, at ang tao ay mababalik uli sa alabok.

¹⁶Jei ką nors supranti, tai paklausyk, ką sakau.

¹⁶Kung ngayon ay mayroon kang unawa ay dinggin mo ito: Dinggin mo ang tinig ng aking mga salita.

¹⁷Ar gali būti valdovu tas, kuris nepakenčia teisingumo? Ar galėtum pasmerkti Tą, kuris yra visų teisiausias?

¹⁷Mamamahala ba ang nagtatanim sa katuwiran? At iyo bang parurusahan siyang ganap at may kaya?

¹⁸Kas sako karaliui, kad jis nedorėlis, arba kunigaikščiui, kad jis bedievis?

¹⁸Siya na nagsabi sa isang hari: ikaw ay hamak? O sa mga mahal na tao: Kayo'y masasama?

¹⁹O Jis neatsižvelgia į kunigaikštį ir neteikia turtuoliams pirmenybės prieš vargšus, nes jie visi yra Jo kūriniai?

¹⁹Na hindi gumagalang sa mga pagkatao ng mga pangulo, ni nagpakundangan man sa mayaman ng higit kay sa mahirap; sapagka't silang lahat ay gawa ng kaniyang mga kamay.

²⁰Staiga jie mirs, tautos bus išgąsdintos naktį ir pranyks. Galiūnus Jis pašalins, žmogui nepridėjus rankos.

²⁰Sa isang sangdali ay nangamamatay sila, kahit sa hating gabi; ang bayan ay inuuga at nawawala, at inaalis ang may kaya ng wala man lamang kamay.

²¹Jis stebi žmogaus kelius ir mato visus jo žingsnius.

²¹Sapagka't ang kaniyang mga mata ay nangasa lakad ng tao, at nakikita niya ang lahat niyang pagyaon.

²²Jam nėra sutemų nei tamsos, kurioje piktadariai galėtų pasislėpti.

²²Walang kadiliman, ni makapal man pangungulimlim, na mapagtataguan ng mga manggagawa ng kasamaan.

²³Todėl Jis nereikalauja iš žmogaus, kad tas eitų į teismą su Dievu.

²³Sapagka't hindi na niya pakukundanganan ang tao, upang siya'y humarap sa Dios sa kahatulan.

²⁴Jis sutrupins galinguosius ir paskirs kitus į jų vietą.

²⁴Kaniyang niluluray ang mga makapangyarihang tao ng mga paraang di masayod, at naglalagay ng mga iba na kahalili nila.

²⁵Jis žino jų darbus, todėl parbloškia juos naktį ir sunaikina.

²⁵Kaya't siya'y kumukuhang kaalaman sa kanilang mga gawa; at kaniyang binabaligtad sila sa gabi, na anopa't sila'y nangalilipol.

²⁶Jis baudžia juos kaip piktadarius visų akivaizdoje,

²⁶Kaniyang hinahampas sila na parang masasamang tao sa hayag na paningin ng mga iba,

²⁷nes jie pasitraukė nuo Jo ir nepaisė Jo kelių.

²⁷Sapagka't sila'y nagsilihis ng pagsunod sa kaniya, at hindi binulay ang anoman sa kaniyang mga lakad:

²⁸Vargšų šauksmas pasiekė Jį ir Jis išklausė nuskriaustuosius.

²⁸Na anopa't kaniyang pinadating ang daing ng dukha sa kaniya, at dininig niya ang daing ng napipighati.

²⁹Kai Jis duoda ramybę, kas gali varginti? Kas Jį suras, jei Jis pasislėps nuo tautos ar nuo atskiro žmogaus?

²⁹Pagka siya'y nagbibigay ng katahimikan, sino ngang makahahatol? At pagka kaniyang ikinukubli ang kaniyang mukha, sinong makakakita sa kaniya? Maging gawin sa isang bansa, o sa isang tao:

³⁰Jis apsaugo žmones, kad jiems nekaraliautų veidmainis.

³⁰Upang ang taong di banal ay huwag maghari, upang huwag maging silo sa bayan.

³¹Derėtų sakyti Dievui: ‘Aš nusipelniau Tavo bausmės, ateityje nebenusikalsiu.

³¹Sapagka't may nagsabi ba sa Dios: Aking tinitiis ang parusa, hindi na ako magkakasala pa:

³²Pamokyk mane, ko nežinau; jei nusikaltau, daugiau to nedarysiu’.

³²Yaong hindi ko nakikita ay ituro mo sa akin: kung ako'y nakagawa ng kasamaan hindi ko na ito gagawin pa?

³³Ar Jis turėtų atlyginti pagal tavo supratimą dėl to, kad tu prieštarauji? Tu pasirenki, o ne aš. Todėl kalbėk, ką žinai.

³³Mangyayari pa ba ang kaniyang kagantihan na gaya ng iyong ibig na iyong tinatanggihan? Sapagka't ikaw ang marapat pumili at hindi ako: kaya't salitain mo kung ano ang iyong nalalaman.

³⁴Supratingi žmonės sako man, išminčiai, kurie klauso manęs:

³⁴Mga taong may unawa ay magsasabi sa akin, Oo, bawa't pantas na taong nakakarinig sa akin:

³⁵‘Jobas kalba nesuprasdamas ir jo žodžiai neapgalvoti’.

³⁵Si Job ay nagsasalita ng walang kaalaman. At ang kaniyang mga salita ay walang karunungan.

³⁶Jobo žodžius reikia iki galo ištirti, nes jis kalba kaip piktadarys.

³⁶Si Job nawa'y subukin hanggang sa wakas, dahil sa ang kaniyang sagot ay gaya ng mga masamang tao.

³⁷Jis prideda maištą prie savo nuodėmės, ploja rankomis tarp mūsų ir kalba žodžių gausybę prieš Dievą”.

³⁷Sapagka't siya'y nagdadagdag ng panghihimagsik sa kaniyang kasalanan, kaniyang pinagagalaw ang kaniyang mga kamay sa gitna natin, at pinararami ang kaniyang mga salita laban sa Dios.