1Džiaugiausi, kai jie man pasakė: “Eikime į Viešpaties namus!”
1Ako'y natutuwa nang kanilang sabihin sa akin, tayo'y magsiparoon sa bahay ng Panginoon.
2Mūsų kojos stovės tavo, Jeruzale, vartuose!
2Ang mga paa natin ay nagsisitayo sa loob ng iyong mga pintuang-bayan, Oh Jerusalem;
3Jeruzale, tvirtai pastatytas mieste!
3Jerusalem, na natayo na parang bayang siksikan:
4Į jį traukia Viešpaties giminės pagal Izraelio įstatymą dėkoti Viešpačiui,
4Na inaahon ng mga lipi, sa makatuwid baga'y ng mga lipi ng Panginoon, na pinaka patotoo sa Israel, upang magpasalamat sa pangalan ng Panginoon.
5nes teisėjų sostai ir Dovydo namų sostas čia stovi.
5Sapagka't doo'y nalagay ang mga luklukan na ukol sa kahatulan, ang mga luklukan ng sangbahayan ni David.
6Melskite taikos Jeruzalei; kurie tave myli, turės sėkmę.
6Idalangin ninyo ang kapayapaan ng Jerusalem: sila'y magsisiginhawa na nagsisiibig sa iyo.
7Tebūna taika visam miestui, gerovė jo rūmuose.
7Kapayapaan nawa ang sumaloob ng inyong mga kuta, at kaginhawahan sa loob ng iyong mga palasio.
8Savo brolių ir draugų labui sakau: “Tebūna tavyje taika!”
8Dahil sa aking mga kapatid at aking mga kasama, aking sasabihin ngayon, kapayapaan ang sumaiyong loob.
9Meldžiu tau gerovės dėl Viešpaties, mūsų Dievo, namų!
9Dahil sa bahay ng Panginoon nating Dios. Hahanapin ko ang iyong buti.