¹Jie vargino mane nuo pat jaunystės,­tesako Izraelis,­

¹Madalas na ako'y dinalamhati nila mula sa aking kabataan, sabihin ngayon ng Israel,

²jie vargino mane nuo pat jaunystės, tačiau nenugalėjo.

²Madalas na ako'y dinalamhati nila mula sa aking kabataan: gayon ma'y hindi sila nanganaig laban sa akin.

³Artojai ant mano nugaros arė, išvarydami ilgas vagas.

³Ang mga mangaararo ay nagsiararo sa aking likod; kanilang pinahaba ang kanilang bungkal.

⁴Bet teisusis Viešpats nedorėlių pančius sutraukė.

⁴Ang Panginoon ay matuwid: kaniyang pinutol ang mga panali ng masama.

⁵Tesusigėsta ir pasitraukia visi, kurie nekenčia Siono.

⁵Mapahiya sila at magsitalikod, silang lahat na nangagtatanim ng loob sa Sion.

⁶Tebūna jie kaip stogo žolė, kuri, dar neužaugusi, nuvysta;

⁶Sila'y maging parang damo sa mga bubungan, na natutuyo bago lumaki:

⁷nesusirenka iš jos net sauja pjovėjui nei mažiausias pėdas rišėjui.

⁷Na hindi pinupuno ng manggagapas ang kaniyang kamay niyaon, ni siyang nagtatali man ng mga bigkis, ang kaniyang sinapupunan.

⁸Praeiviai, eidami pro šalį, nesako jiems: “Tepalaimina tave Viešpats. Mes laiminame tave Viešpaties vardu”.

⁸Hindi man sinasabi ng nagsisipagdaan, ang pagpapala ng Panginoon, ay sumainyo nawa; binabasbasan namin kayo sa pangalan ng Panginoon.