¹Viešpatie, kiek daug yra mane varginančių, daug tų, kurie sukyla prieš mane.

¹Panginoon, ano't ang aking mga kaaway ay nagsisidami! Marami sila na nagsisibangon laban sa akin.

²Apie mane daugelis kalba: “Nėra jam pagalbos Dieve”.

²Marami ang nagsasabi sa aking kaluluwa: walang tulong sa kaniya ang Dios. (Selah)

³Bet Tu, Viešpatie, esi mano skydas ir mano šlovė. Tu pakeli mano galvą.

³Nguni't ikaw, Oh Panginoon ay isang kalasag sa palibot ko: aking kaluwalhatian; at siyang tagapagtaas ng aking ulo.

⁴Aš Viešpaties garsiai šaukiausi, ir Jis išgirdo nuo savo šventojo kalno.

⁴Ako'y dumadaing ng aking tinig sa Panginoon, at sinasagot niya ako mula sa kaniyang banal na bundok. (Selah)

⁵Aš atsiguliau ir užmigau, ir vėl pabudau, nes Viešpats mane palaikė.

⁵Ako'y nahiga, at natulog; ako'y nagising; sapagka't inaalalayan ako ng Panginoon.

⁶Nebijosiu dešimčių tūkstančių žmonių, kurie sustoja aplinkui mane.

⁶Ako'y hindi matatakot sa sangpung libo ng bayan, na nagsihanda laban sa akin sa buong palibot.

⁷Viešpatie, kelkis, gelbėk mane, mano Dieve! Tu smogei mano priešams į žiauną, sutrupinai bedieviams dantis.

⁷Bumangon ka, Oh Panginoon; iligtas mo ako, Oh aking Dios: sapagka't iyong sinampal ang lahat ng aking mga kaaway; iyong binungal ang mga ngipin ng masasama.

⁸Viešpatyje yra išgelbėjimas! Palaimink savąją tautą!

⁸Pagliligtas ay ukol sa Panginoon: sumaiyong bayan nawa ang iyong pagpapala. (Selah)