¹Užsirūstinęs, Viešpatie, nebark manęs, nebausk įširdęs.

¹Oh Panginoon, huwag mo akong sawayin sa iyong galit, ni parusahan mo man ako sa iyong mahigpit na sama ng loob.

²Viešpatie, pasigailėk manęs, nes esu silpnas; Viešpatie, išgydyk mane, nes sukrėsti mano kaulai.

²Maawa ka sa akin, Oh Panginoon; sapagka't ako'y naluluoy, Oh Panginoon, pagalingin mo ako; sapagka't ang aking mga buto ay nagsisipangalog.

³Ir mano siela sukrėsta. Ar ilgai, Viešpatie?

³Ang akin ding kaluluwa ay nababagabag na mainam: at ikaw, Oh Panginoon, hanggang kailan?

⁴Viešpatie, gręžkis, išlaisvink mano sielą, gelbėk mane dėl savo gailestingumo.

⁴Bumalik ka, Oh Panginoon, palayain mo ang aking kaluluwa: iligtas mo ako alangalang sa iyong kagandahang-loob.

⁵Kas gi prisimins Tave mirtyje? Kas dėkos Tau kape?

⁵Sapagka't sa kamatayan ay walang alaala sa iyo; sa Sheol ay sinong mangagpapasalamat sa iyo?

⁶Nuo aimanų suvargau, kasnakt aptvindau savo lovą, laistau ašaromis savo guolį.

⁶Ako'y pagal ng aking pagdaing; gabigabi ay aking pinalalangoy ang aking higaan; Aking dinidilig ang aking hiligan ng aking mga luha.

⁷Aptemo nuo vargo mano akys, paseno dėl visų mano priešų.

⁷Ang aking mga mata ay nangamumugto dahil sa kapanglawan; tumatanda ako dahil sa aking lahat na kaaway.

⁸Piktadariai, atsitraukite nuo manęs, nes Viešpats išgirdo mano verksmo balsą!

⁸Magsilayo kayo sa akin, kayong lahat na manggagawa ng kasamaan: sapagka't narinig ng Panginoon ang tinig ng aking pagtangis.

⁹Viešpats išgirdo mano maldavimą, Viešpats priims manąją maldą.

⁹Narinig ng Panginoon ang aking pananaing; tatanggapin ng Panginoon ang aking dalangin.

¹⁰Tegul visi mano priešai susigėsta ir išsigąsta, tegu jie atsitraukia ir susigėsta staiga.

¹⁰Lahat ng kaaway ko'y mapapahiya, at mababagabag na mainam: sila'y magsisibalik, sila'y mangapapahiyang kagyat.