¹Viešpatie, mano Dieve, Tavimi aš pasitikiu. Gelbėk mane ir išlaisvink nuo visų mano persekiotojų,

¹Oh Panginoon kong Dios, sa iyo nanganganlong ako. Iligtas mo ako sa lahat na nagsisihabol sa akin, at palayain mo ako:

²kad manęs jie nepagriebtų kaip liūtas, kuris drasko į gabalus, kai nėra kam gelbėti.

²Baka lurayin nila na gaya ng leon ang aking kaluluwa, na lurayin ito, habang walang magligtas.

³Viešpatie, mano Dieve, jei aš tai padariau, jei neteisybė yra mano rankose,

³Oh Panginoon kong Dios, kung ginawa ko ito; kung may kasamaan sa aking mga kamay;

⁴jei piktu atlyginau tam, kuris buvo taikoje su manimi (juk aš išlaisvinau tą, kuris be priežasties yra mano priešas),

⁴Kung ako'y gumanti ng kasamaan sa kaniya na may kapayapaan sa akin; (Oo, aking pinawalan siya, na walang anomang kadahilanan ay naging aking kaaway:)

⁵tegu priešas persekioja mano sielą, mano gyvybę į žemę sutrypia, mano garbę dulkėmis paverčia.

⁵Habulin ng kaaway ang aking kaluluwa, at abutan; Oo, yapakan niya ang aking kaluluwa sa lupa, at ilagay ang aking kaluwalhatian sa alabok. (Selah)

⁶Viešpatie, pakilk savo rūstybėje, stokis prieš mano priešų siautimą, pabusk dėl manęs ir teisk, kaip žadėjai.

⁶Ikaw ay bumangon, Oh Panginoon, sa iyong galit, magpakataas ka laban sa poot ng aking mga kaaway; at gumising ka dahil sa akin; ikaw ay nagutos ng kahatulan.

⁷Tegul aplinkui Tave susiburia tautos, Tu jų akivaizdoje sėskis į sostą.

⁷At ligirin ka ng kapisanan ng mga bayan sa palibot: at sila'y pihitan mong nasa mataas ka.

⁸Viešpats teis tautas. Teisk mane, Viešpatie, pagal mano teisumą, pagal nekaltumą, kuris yra manyje.

⁸Ang panginoo'y nangangasiwa ng kahatulan sa mga bayan: iyong hatulan ako, Oh Panginoon, ayon sa aking katuwiran, at sa aking pagtatapat na nasa akin.

⁹Padaryk nedorėlių užmačioms galą, o teisųjį sutvirtink. Tu ištiri širdis ir inkstus, teisusis Dieve!

⁹Oh wakasan ang kasamaan ng masama, nguni't itatag mo ang matuwid; sapagka't sinubok ng matuwid na Dios ang mga pagiisip at ang mga puso.

¹⁰Mano apsauga yra nuo Dievo, kuris išgelbsti tiesiaširdžius.

¹⁰Ang aking kalasag ay sa Dios. na nagliligtas ng matuwid sa puso.

¹¹Dievas­teisingas teisėjas, Dievas kasdien rūstinasi ant nedorėlių.

¹¹Ang Dios ay matuwid na hukom, Oo, Dios na may galit araw-araw.

¹²Neatgailaujančiam Jis kardą galanda, įtempia lanką, taiko;

¹²Kung ang tao ay hindi magbalik-loob, kaniyang ihahasa ang kaniyang tabak; kaniyang iniakma ang kaniyang busog, at inihanda.

¹³Jis paruošė jam mirties įrankius, nukreipė į jį ugnines strėles.

¹³Inihanda rin naman niya ang mga kasangkapan ng kamatayan; kaniyang pinapagniningas ang kaniyang mga pana.

¹⁴Jis pradėjo neteisybę, pastojo piktais sumanymais, pagimdė melą.

¹⁴Narito, siya'y nagdaramdam ng kasamaan; Oo, siya'y naglihi ng kasamaan, at nanganak ng kabulaanan.

¹⁵Jis padarė ir iškasė duobę, bet pats įgarmėjo į skylę, kurią paruošė.

¹⁵Siya'y gumawa ng balon, at hinukay, at nahulog sa hukay na kaniyang ginawa.

¹⁶Ant jo galvos sugrįš jo pikti sumanymai, jo smurtas kris jam ant viršugalvio.

¹⁶Ang kaniyang gawang masama ay magbabalik sa kaniyang sariling ulo, at ang kaniyang pangdadahas ay babagsak sa kaniyang sariling bunbunan.

¹⁷Aš girsiu Viešpatį už Jo teisumą, giedosiu gyrių aukščiausiojo Viešpaties vardui.

¹⁷Ako'y magpapasalamat sa Panginoon, ayon sa kaniyang katuwiran: at aawit ng pagpupuri sa pangalan ng Panginoon na Kataastaasan.