¹Dėkojame Tau, Dieve, dėkojame! Kurie šaukiasi Tavo vardo, pasakoja nuostabius Tavo darbus.

¹Kami ay nagpapasalamat sa iyo, Oh Dios: kami ay nagpapasalamat, sapagka't ang iyong pangalan ay malapit: isinasaysay ng mga tao ang iyong mga kagilagilalas na gawa.

²Kai ateis mano skirtas laikas, teisiu teisingai.

²Pagka aking nakamtan ang takdang kapanahunan, hahatol ako ng matuwid.

³Nors žemė drebėtų ir visi gyventojai joje, Aš laikau jos stulpus.

³Ang lupa at lahat na tagarito ay natutunaw: aking itinayo ang mga haligi niyaon. (Selah)

⁴Aš sakau kvailiams: “Nekvailiokite!” ir nedorėliams: “Nesididžiuokite!

⁴Aking sinabi sa hambog, Huwag kang gumawang may kahambugan: at sa masama, Huwag kang magtaas ng sungay:

⁵Nekelkite savo rago į aukštybes, nekalbėkite įžūliai prieš Dievą”.

⁵Huwag mong itaas ang iyong sungay ng mataas; huwag kang magsalitang may matigas na ulo.

⁶Išaukštinimas neateina nei iš rytų, nei iš vakarų, nei iš pietų.

⁶Sapagka't hindi man mula sa silanganan, o mula man sa kalunuran, o mula man sa timugan, ang pagkataas.

⁷Dievas yra teisėjas: vieną Jis pažemina, o kitą išaukština.

⁷Kundi ang Dios ay siyang hukom: kaniyang ibinababa ang isa, at itinataas ang isa.

⁸Viešpats laiko rankoje taurę, pilną putojančio vyno su karčiom priemaišom. Iš jos turės gerti visi žemės piktadariai ir net mieles išsiurbti!

⁸Sapagka't sa kamay ng Panginoon ay may isang saro, at ang alak ay bumubula; puno ng pagkakahalohalo, at kaniyang inililiguwak din: tunay na ibubuhos ng lahat na masama sa lupa ang latak, at iinumin.

⁹Bet aš skelbsiu per amžius, giedosiu gyrių Jokūbo Dievui!

⁹Nguni't aking ipahahayag magpakailan man, ako'y aawit ng mga kapurihan sa Dios ni Jacob.

¹⁰Jis sunaikins nedorėlių puikybę ir aukštai iškels teisiųjų ragus.

¹⁰Lahat ng mga sungay naman ng masama ay aking ihihiwalay; nguni't ang mga sungay ng matuwid ay matataas.